30 shlokas
- 1
तामार्यगणसम्पूर्णां भरतः प्रग्रहां सभाम्
ददर्श बुद्धिसम्पन्नः पूर्णचन्द्रां निशामिव
tāmāryagaṇasampūrṇāṃ bharataḥ pragrahāṃ sabhām
dadarśa buddhisampannaḥ pūrṇacandrāṃ niśāmiva
- 2
आसनानि यथान्यायमार्याणां विशतां तदा
अदृश्यत घनापाये पूर्णचन्द्रेव शर्वरी
āsanāni yathānyāyamāryāṇāṃ viśatāṃ tadā
adṛśyata ghanāpāye pūrṇacandreva śarvarī
- 3
राज्ञस्तु प्रकृतीः सर्वाः समग्राः प्रेक्ष्य धर्मवित्
इदं पुरोहितो वाक्यं भरतं मृदु चाब्रवीत्
rājñastu prakṛtīḥ sarvāḥ samagrāḥ prekṣya dharmavit
idaṃ purohito vākyaṃ bharataṃ mṛdu cābravīt
- 4
तात राजा दशरथः स्वर्गतो धर्ममाचरन्
धनधान्यवतीं स्फीतां प्रदाय पृथिवीं तव
tāta rājā daśarathaḥ svargato dharmamācaran
dhanadhānyavatīṃ sphītāṃ pradāya pṛthivīṃ tava
- 5
रामस्तथा सत्यधृतिः सतां धर्ममनुस्मरन्
नाजहात्पितुरादेशं शशी ज्योत्स्नामिवोदितः
rāmastathā satyadhṛtiḥ satāṃ dharmamanusmaran
nājahātpiturādeśaṃ śaśī jyotsnāmivoditaḥ
- 6
पित्रा भ्रात्रा च ते दत्तं राज्यं निहतकण्टकम्
तद्भुङ्क्ष्व मुदितामात्यः क्षिप्रमेवाभिषेचय
pitrā bhrātrā ca te dattaṃ rājyaṃ nihatakaṇṭakam
tadbhuṅkṣva muditāmātyaḥ kṣipramevābhiṣecaya
- 7
उदीच्याश्च प्रतीच्याश्च दाक्षिणात्याश्च केवलाः
कोट्यापरान्ताः सामुद्रा रत्नान्यभिहरन्तु ते
udīcyāśca pratīcyāśca dākṣiṇātyāśca kevalāḥ
koṭyāparāntāḥ sāmudrā ratnānyabhiharantu te
- 8
तच्छ्रुत्वा भरतो वाक्यं शोकेनाभिपरिप्लुतः
जगाम मनसा रामं धर्मज्ञो धर्मकाङ्क्षया
tacchrutvā bharato vākyaṃ śokenābhipariplutaḥ
jagāma manasā rāmaṃ dharmajño dharmakāṅkṣayā
- 9
स बाष्पकलया वाचा कलहंसस्वरो युवा
विललाप सभामध्ये जगर्हे च पुरोहितम्
sa bāṣpakalayā vācā kalahaṃsasvaro yuvā
vilalāpa sabhāmadhye jagarhe ca purohitam
- 10
चरितब्रह्मचर्यस्य विद्या स्नातस्य धीमतः
धर्मे प्रयतमानस्य को राज्यं मद्विधो हरेत्
caritabrahmacaryasya vidyā snātasya dhīmataḥ
dharme prayatamānasya ko rājyaṃ madvidho haret
- 11
कथं दशरथाज्जातो भवेद्राज्यापहारकः
राज्यं चाहं च रामस्य धर्मं वक्तुमिहार्हसि
kathaṃ daśarathājjāto bhavedrājyāpahārakaḥ
rājyaṃ cāhaṃ ca rāmasya dharmaṃ vaktumihārhasi
- 12
ज्येष्ठः श्रेष्ठश्च धर्मात्मा दिलीपनहुषोपमः
लब्धुमर्हति काकुत्स्थो राज्यं दशरथो यथा
jyeṣṭhaḥ śreṣṭhaśca dharmātmā dilīpanahuṣopamaḥ
labdhumarhati kākutstho rājyaṃ daśaratho yathā
- 13
अनार्यजुष्टमस्वर्ग्यं कुर्यां पापमहं यदि
इक्ष्वाकूणामहं लोके भवेयं कुलपांसनः
anāryajuṣṭamasvargyaṃ kuryāṃ pāpamahaṃ yadi
ikṣvākūṇāmahaṃ loke bhaveyaṃ kulapāṃsanaḥ
- 14
यद्धि मात्रा कृतं पापं नाहं तदभिरोचये
इहस्थो वनदुर्गस्थं नमस्यामि कृताञ्जलिः
yaddhi mātrā kṛtaṃ pāpaṃ nāhaṃ tadabhirocaye
ihastho vanadurgasthaṃ namasyāmi kṛtāñjaliḥ
- 15
राममेवानुगच्छामि स राजा द्विपदां वरः
त्रयाणामपि लोकानां राघवो राज्यमर्हति
rāmamevānugacchāmi sa rājā dvipadāṃ varaḥ
trayāṇāmapi lokānāṃ rāghavo rājyamarhati
- 16
तद्वाक्यं धर्मसंयुक्तं श्रुत्वा सर्वे सभासदः
हर्षान्मुमुचुरश्रूणि रामे निहितचेतसः
tadvākyaṃ dharmasaṃyuktaṃ śrutvā sarve sabhāsadaḥ
harṣānmumucuraśrūṇi rāme nihitacetasaḥ
- 17
यदि त्वार्यं न शक्ष्यामि विनिवर्तयितुं वनात्
वने तत्रैव वत्स्यामि यथार्यो लक्ष्मणस्तथा
yadi tvāryaṃ na śakṣyāmi vinivartayituṃ vanāt
vane tatraiva vatsyāmi yathāryo lakṣmaṇastathā
- 18
सर्वोपायं तु वर्तिष्ये विनिवर्तयितुं बलात्
समक्षमार्यमिश्राणां साधूनां गुणवर्तिनाम्
sarvopāyaṃ tu vartiṣye vinivartayituṃ balāt
samakṣamāryamiśrāṇāṃ sādhūnāṃ guṇavartinām
- 19
एवमुक्त्वा तु धर्मात्मा भरतो भ्रातृवत्सलः
समीपस्थमुवाचेदं सुमन्त्रं मन्त्रकोविदम्
evamuktvā tu dharmātmā bharato bhrātṛvatsalaḥ
samīpasthamuvācedaṃ sumantraṃ mantrakovidam
- 20
तूर्णमुत्थाय गच्छ त्वं सुमन्त्र मम शासनात्
यात्रामाज्ञापय क्षिप्रं बलं चैव समानय
tūrṇamutthāya gaccha tvaṃ sumantra mama śāsanāt
yātrāmājñāpaya kṣipraṃ balaṃ caiva samānaya
- 21
एवमुक्तः सुमन्त्रस्तु भरतेन महात्मना
प्रहृष्टः सोऽदिशत्सर्वं यथा संदिष्टमिष्टवत्
evamuktaḥ sumantrastu bharatena mahātmanā
prahṛṣṭaḥ so'diśatsarvaṃ yathā saṃdiṣṭamiṣṭavat
- 22
ताः प्रहृष्टाः प्रकृतयो बलाध्यक्षा बलस्य च
श्रुत्वा यात्रां समाज्ञप्तां राघवस्य निवर्तने
tāḥ prahṛṣṭāḥ prakṛtayo balādhyakṣā balasya ca
śrutvā yātrāṃ samājñaptāṃ rāghavasya nivartane
- 23
ततो योधाङ्गनाः सर्वा भर्तॄन्सर्वान्गृहे गृहे
यात्रागमनमाज्ञाय त्वरयन्ति स्म हर्षिताः
tato yodhāṅganāḥ sarvā bhartṝnsarvāngṛhe gṛhe
yātrāgamanamājñāya tvarayanti sma harṣitāḥ
- 24
ते हयैर्गोरथैः शीघ्रैः स्यन्दनैश्च मनोजवैः
सह योधैर्बलाध्यक्षा बलं सर्वमचोदयन्
te hayairgorathaiḥ śīghraiḥ syandanaiśca manojavaiḥ
saha yodhairbalādhyakṣā balaṃ sarvamacodayan
- 25
सज्जं तु तद्बलं दृष्ट्वा भरतो गुरुसंनिधौ
रथं मे त्वरयस्वेति सुमन्त्रं पार्श्वतोऽब्रवीत्
sajjaṃ tu tadbalaṃ dṛṣṭvā bharato gurusaṃnidhau
rathaṃ me tvarayasveti sumantraṃ pārśvato'bravīt
- 26
भरतस्य तु तस्याज्ञां प्रतिगृह्य प्रहर्षितः
रथं गृहीत्वा प्रययौ युक्तं परमवाजिभिः
bharatasya tu tasyājñāṃ pratigṛhya praharṣitaḥ
rathaṃ gṛhītvā prayayau yuktaṃ paramavājibhiḥ
- 27
स राघवः सत्यधृतिः प्रतापवान्ब्रुवन्सुयुक्तं दृढसत्यविक्रमः
गुरुं महारण्यगतं यशस्विनं प्रसादयिष्यन्भरतोऽब्रवीत्तदा
sa rāghavaḥ satyadhṛtiḥ pratāpavānbruvansuyuktaṃ dṛḍhasatyavikramaḥ
guruṃ mahāraṇyagataṃ yaśasvinaṃ prasādayiṣyanbharato'bravīttadā
- 28
तूर्णं समुत्थाय सुमन्त्र गच्छ बलस्य योगाय बलप्रधानान्
आनेतुमिच्छामि हि तं वनस्थं प्रसाद्य रामं जगतो हिताय
tūrṇaṃ samutthāya sumantra gaccha balasya yogāya balapradhānān
ānetumicchāmi hi taṃ vanasthaṃ prasādya rāmaṃ jagato hitāya
- 29
स सूतपुत्रो भरतेन सम्यगाज्ञापितः संपरिपूर्णकामः
शशास सर्वान्प्रकृतिप्रधानान्बलस्य मुख्यांश्च सुहृज्जनं च
sa sūtaputro bharatena samyagājñāpitaḥ saṃparipūrṇakāmaḥ
śaśāsa sarvānprakṛtipradhānānbalasya mukhyāṃśca suhṛjjanaṃ ca
- 30
ततः समुत्थाय कुले कुले ते राजन्यवैश्या वृषलाश्च विप्राः
अयूयुजन्नुष्ट्ररथान्खरांश्च नागान्हयांश्चैव कुलप्रसूतान्
tataḥ samutthāya kule kule te rājanyavaiśyā vṛṣalāśca viprāḥ
ayūyujannuṣṭrarathānkharāṃśca nāgānhayāṃścaiva kulaprasūtān