30 shlokas
- 1
अनुरक्ता महात्मानं रामं सत्यपराक्रमम्
अनुजग्मुः प्रयान्तं तं वनवासाय मानवाः
anuraktā mahātmānaṃ rāmaṃ satyaparākramam
anujagmuḥ prayāntaṃ taṃ vanavāsāya mānavāḥ
- 2
निवर्तितेऽपि च बलात्सुहृद्वर्गे च राजनि
नैव ते संन्यवर्तन्त रामस्यानुगता रथम्
nivartite'pi ca balātsuhṛdvarge ca rājani
naiva te saṃnyavartanta rāmasyānugatā ratham
- 3
अयोध्यानिलयानां हि पुरुषाणां महायशाः
बभूव गुणसम्पन्नः पूर्णचन्द्र इव प्रियः
ayodhyānilayānāṃ hi puruṣāṇāṃ mahāyaśāḥ
babhūva guṇasampannaḥ pūrṇacandra iva priyaḥ
- 4
स याच्यमानः काकुत्स्थः स्वाभिः प्रकृतिभिस्तदा
कुर्वाणः पितरं सत्यं वनमेवान्वपद्यत
sa yācyamānaḥ kākutsthaḥ svābhiḥ prakṛtibhistadā
kurvāṇaḥ pitaraṃ satyaṃ vanamevānvapadyata
- 5
अवेक्षमाणः सस्नेहं चक्षुषा प्रपिबन्निव
उवाच रामः स्नेहेन ताः प्रजाः स्वाः प्रजा इव
avekṣamāṇaḥ sasnehaṃ cakṣuṣā prapibanniva
uvāca rāmaḥ snehena tāḥ prajāḥ svāḥ prajā iva
- 6
या प्रीतिर्बहुमानश्च मय्ययोध्यानिवासिनाम्
मत्प्रियार्थं विशेषेण भरते सा निवेश्यताम्
yā prītirbahumānaśca mayyayodhyānivāsinām
matpriyārthaṃ viśeṣeṇa bharate sā niveśyatām
- 7
स हि कल्याणचारित्रः कैकेय्यानन्दवर्धनः
करिष्यति यथावद्वः प्रियाणि च हितानि च
sa hi kalyāṇacāritraḥ kaikeyyānandavardhanaḥ
kariṣyati yathāvadvaḥ priyāṇi ca hitāni ca
- 8
ज्ञानवृद्धो वयोबालो मृदुर्वीर्यगुणान्वितः
अनुरूपः स वो भर्ता भविष्यति भयापहः
jñānavṛddho vayobālo mṛdurvīryaguṇānvitaḥ
anurūpaḥ sa vo bhartā bhaviṣyati bhayāpahaḥ
- 9
स हि राजगुणैर्युक्तो युवराजः समीक्षितः
अपि चापि मया शिष्टैः कार्यं वो भर्तृशासनम्
sa hi rājaguṇairyukto yuvarājaḥ samīkṣitaḥ
api cāpi mayā śiṣṭaiḥ kāryaṃ vo bhartṛśāsanam
- 10
न च तप्येद्यथा चासौ वनवासं गते मयि
महाराजस्तथा कार्यो मम प्रियचिकीर्षया
na ca tapyedyathā cāsau vanavāsaṃ gate mayi
mahārājastathā kāryo mama priyacikīrṣayā
- 11
यथा यथा दाशरथिर्धर्ममेवास्थितोऽभवत्
तथा तथा प्रकृतयो रामं पतिमकामयन्
yathā yathā dāśarathirdharmamevāsthito'bhavat
tathā tathā prakṛtayo rāmaṃ patimakāmayan
- 12
बाष्पेण पिहितं दीनं रामः सौमित्रिणा सह
चकर्षेव गुणैर्बद्ध्वा जनं पुनरिवासनम्
bāṣpeṇa pihitaṃ dīnaṃ rāmaḥ saumitriṇā saha
cakarṣeva guṇairbaddhvā janaṃ punarivāsanam
- 13
ते द्विजास्त्रिविधं वृद्धा ज्ञानेन वयसौजसा
वयःप्रकम्पशिरसो दूरादूचुरिदं वचः
te dvijāstrividhaṃ vṛddhā jñānena vayasaujasā
vayaḥprakampaśiraso dūrādūcuridaṃ vacaḥ
- 14
वहन्तो जवना रामं भो भो जात्यास्तुरंगमाः
निवर्तध्वं न गन्तव्यं हिता भवत भर्तरि
उपवाह्यस्तु वो भर्ता नापवाह्यः पुराद्वनम्
vahanto javanā rāmaṃ bho bho jātyāsturaṃgamāḥ
nivartadhvaṃ na gantavyaṃ hitā bhavata bhartari
upavāhyastu vo bhartā nāpavāhyaḥ purādvanam
- 15
एवमार्तप्रलापांस्तान्वृद्धान्प्रलपतो द्विजान्
अवेक्ष्य सहसा रामो रथादवततार ह
evamārtapralāpāṃstānvṛddhānpralapato dvijān
avekṣya sahasā rāmo rathādavatatāra ha
- 16
पद्भ्यामेव जगामाथ ससीतः सहलक्ष्मणः
संनिकृष्टपदन्यासो रामो वनपरायणः
padbhyāmeva jagāmātha sasītaḥ sahalakṣmaṇaḥ
saṃnikṛṣṭapadanyāso rāmo vanaparāyaṇaḥ
- 17
द्विजातींस्तु पदातींस्तान्रामश्चारित्रवत्सलः
न शशाक घृणाचक्षुः परिमोक्तुं रथेन सः
dvijātīṃstu padātīṃstānrāmaścāritravatsalaḥ
na śaśāka ghṛṇācakṣuḥ parimoktuṃ rathena saḥ
- 18
गच्छन्तमेव तं दृष्ट्वा रामं संभ्रान्तमानसाः
ऊचुः परमसंतप्ता रामं वाक्यमिदं द्विजाः
gacchantameva taṃ dṛṣṭvā rāmaṃ saṃbhrāntamānasāḥ
ūcuḥ paramasaṃtaptā rāmaṃ vākyamidaṃ dvijāḥ
- 19
ब्राह्मण्यं कृत्स्नमेतत्त्वां ब्रह्मण्यमनुगच्छति
द्विजस्कन्धाधिरूढास्त्वामग्नयोऽप्यनुयान्त्यमी
brāhmaṇyaṃ kṛtsnametattvāṃ brahmaṇyamanugacchati
dvijaskandhādhirūḍhāstvāmagnayo'pyanuyāntyamī
- 20
वाजपेयसमुत्थानि छत्राण्येतानि पश्य नः
पृष्ठतोऽनुप्रयातानि हंसानिव जलात्यये
vājapeyasamutthāni chatrāṇyetāni paśya naḥ
pṛṣṭhato'nuprayātāni haṃsāniva jalātyaye
- 21
अनवाप्तातपत्रस्य रश्मिसंतापितस्य ते
एभिश्छायां करिष्यामः स्वैश्छत्रैर्वाजपेयिकैः
anavāptātapatrasya raśmisaṃtāpitasya te
ebhiśchāyāṃ kariṣyāmaḥ svaiśchatrairvājapeyikaiḥ
- 22
या हि नः सततं बुद्धिर्वेदमन्त्रानुसारिणी
त्वत्कृते सा कृता वत्स वनवासानुसारिणी
yā hi naḥ satataṃ buddhirvedamantrānusāriṇī
tvatkṛte sā kṛtā vatsa vanavāsānusāriṇī
- 23
हृदयेष्ववतिष्ठन्ते वेदा ये नः परं धनम्
वत्स्यन्त्यपि गृहेष्वेव दाराश्चारित्ररक्षिताः
hṛdayeṣvavatiṣṭhante vedā ye naḥ paraṃ dhanam
vatsyantyapi gṛheṣveva dārāścāritrarakṣitāḥ
- 24
न पुनर्निश्चयः कार्यस्त्वद्गतौ सुकृता मतिः
त्वयि धर्मव्यपेक्षे तु किं स्याद्धर्ममवेक्षितुम्
na punarniścayaḥ kāryastvadgatau sukṛtā matiḥ
tvayi dharmavyapekṣe tu kiṃ syāddharmamavekṣitum
- 25
याचितो नो निवर्तस्व हंसशुक्लशिरोरुहैः
शिरोभिर्निभृताचार महीपतनपांशुलैः
yācito no nivartasva haṃsaśuklaśiroruhaiḥ
śirobhirnibhṛtācāra mahīpatanapāṃśulaiḥ
- 26
बहूनां वितता यज्ञा द्विजानां य इहागताः
तेषां समाप्तिरायत्ता तव वत्स निवर्तने
bahūnāṃ vitatā yajñā dvijānāṃ ya ihāgatāḥ
teṣāṃ samāptirāyattā tava vatsa nivartane
- 27
भक्तिमन्ति हि भूतानि जङ्गमाजङ्गमानि च
याचमानेषु तेषु त्वं भक्तिं भक्तेषु दर्शय
bhaktimanti hi bhūtāni jaṅgamājaṅgamāni ca
yācamāneṣu teṣu tvaṃ bhaktiṃ bhakteṣu darśaya
- 28
अनुगन्तुमशक्तास्त्वां मूलैरुद्धृतवेगिभिः
उन्नता वायुवेगेन विक्रोशन्तीव पादपाः
anugantumaśaktāstvāṃ mūlairuddhṛtavegibhiḥ
unnatā vāyuvegena vikrośantīva pādapāḥ
- 29
निश्चेष्टाहारसंचारा वृक्षैकस्थानविष्ठिताः
पक्षिणोऽपि प्रयाचन्ते सर्वभूतानुकम्पिनम्
niśceṣṭāhārasaṃcārā vṛkṣaikasthānaviṣṭhitāḥ
pakṣiṇo'pi prayācante sarvabhūtānukampinam
- 30
एवं विक्रोशतां तेषां द्विजातीनां निवर्तने
ददृशे तमसा तत्र वारयन्तीव राघवम्
evaṃ vikrośatāṃ teṣāṃ dvijātīnāṃ nivartane
dadṛśe tamasā tatra vārayantīva rāghavam