15 shlokas
- 1
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा वसिष्ठः प्रत्युवाच ह
मित्रामात्यगणान्सर्वान्ब्राह्मणांस्तानिदं वचः
teṣāṃ tadvacanaṃ śrutvā vasiṣṭhaḥ pratyuvāca ha
mitrāmātyagaṇānsarvānbrāhmaṇāṃstānidaṃ vacaḥ
- 2
यदसौ मातुलकुले पुरे राजगृहे सुखी
भरतो वसति भ्रात्रा शत्रुघ्नेन समन्वितः
yadasau mātulakule pure rājagṛhe sukhī
bharato vasati bhrātrā śatrughnena samanvitaḥ
- 3
तच्छीघ्रं जवना दूता गच्छन्तु त्वरितैर्हयैः
आनेतुं भ्रातरौ वीरौ किं समीक्षामहे वयम्
tacchīghraṃ javanā dūtā gacchantu tvaritairhayaiḥ
ānetuṃ bhrātarau vīrau kiṃ samīkṣāmahe vayam
- 4
गच्छन्त्विति ततः सर्वे वसिष्ठं वाक्यमब्रुवन्
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा वसिष्ठो वाक्यमब्रवीत्
gacchantviti tataḥ sarve vasiṣṭhaṃ vākyamabruvan
teṣāṃ tadvacanaṃ śrutvā vasiṣṭho vākyamabravīt
- 5
एहि सिद्धार्थ विजय जयन्ताशोकनन्दन
श्रूयतामितिकर्तव्यं सर्वानेव ब्रवीमि वः
ehi siddhārtha vijaya jayantāśokanandana
śrūyatāmitikartavyaṃ sarvāneva bravīmi vaḥ
- 6
पुरं राजगृहं गत्वा शीघ्रं शीघ्रजवैर्हयैः
त्यक्तशोकैरिदं वाच्यः शासनाद्भरतो मम
puraṃ rājagṛhaṃ gatvā śīghraṃ śīghrajavairhayaiḥ
tyaktaśokairidaṃ vācyaḥ śāsanādbharato mama
- 7
पुरोहितस्त्वां कुशलं प्राह सर्वे च मन्त्रिणः
त्वरमाणश्च निर्याहि कृत्यमात्ययिकं त्वया
purohitastvāṃ kuśalaṃ prāha sarve ca mantriṇaḥ
tvaramāṇaśca niryāhi kṛtyamātyayikaṃ tvayā
- 8
मा चास्मै प्रोषितं रामं मा चास्मै पितरं मृतम्
भवन्तः शंसिषुर्गत्वा राघवाणामिमं क्षयम्
mā cāsmai proṣitaṃ rāmaṃ mā cāsmai pitaraṃ mṛtam
bhavantaḥ śaṃsiṣurgatvā rāghavāṇāmimaṃ kṣayam
- 9
कौशेयानि च वस्त्राणि भूषणानि वराणि च
क्षिप्रमादाय राज्ञश्च भरतस्य च गच्छत
वसिष्ठेनाभ्यनुज्ञाता दूताः संत्वरिता ययुः
kauśeyāni ca vastrāṇi bhūṣaṇāni varāṇi ca
kṣipramādāya rājñaśca bharatasya ca gacchata
vasiṣṭhenābhyanujñātā dūtāḥ saṃtvaritā yayuḥ
- 10
ते हस्तिनपुरे गङ्गां तीर्त्वा प्रत्यङ्मुखा ययुः
पाञ्चालदेशमासाद्य मध्येन कुरुजाङ्गलम्
te hastinapure gaṅgāṃ tīrtvā pratyaṅmukhā yayuḥ
pāñcāladeśamāsādya madhyena kurujāṅgalam
- 11
ते प्रसन्नोदकां दिव्यां नानाविहगसेविताम्
उपातिजग्मुर्वेगेन शरदण्डां जनाकुलाम्
te prasannodakāṃ divyāṃ nānāvihagasevitām
upātijagmurvegena śaradaṇḍāṃ janākulām
- 12
निकूलवृक्षमासाद्य दिव्यं सत्योपयाचनम्
अभिगम्याभिवाद्यं तं कुलिङ्गां प्राविशन्पुरीम्
nikūlavṛkṣamāsādya divyaṃ satyopayācanam
abhigamyābhivādyaṃ taṃ kuliṅgāṃ prāviśanpurīm
- 13
अभिकालं ततः प्राप्य तेजोऽभिभवनाच्च्युताः
ययुर्मध्येन बाह्लीकान्सुदामानं च पर्वतम्
विष्णोः पदं प्रेक्षमाणा विपाशां चापि शाल्मलीम्
abhikālaṃ tataḥ prāpya tejo'bhibhavanāccyutāḥ
yayurmadhyena bāhlīkānsudāmānaṃ ca parvatam
viṣṇoḥ padaṃ prekṣamāṇā vipāśāṃ cāpi śālmalīm
- 14
ते श्रान्तवाहना दूता विकृष्टेन सता पथा
गिरिव्रजं पुरवरं शीघ्रमासेदुरञ्जसा
te śrāntavāhanā dūtā vikṛṣṭena satā pathā
girivrajaṃ puravaraṃ śīghramāsedurañjasā
- 15
भर्तुः प्रियार्थं कुलरक्षणार्थं भर्तुश्च वंशस्य परिग्रहार्थम्
अहेडमानास्त्वरया स्म दूता रात्र्यां तु ते तत्पुरमेव याताः
bhartuḥ priyārthaṃ kularakṣaṇārthaṃ bhartuśca vaṃśasya parigrahārtham
aheḍamānāstvarayā sma dūtā rātryāṃ tu te tatpurameva yātāḥ