20 shlokas
- 1
ततः समीक्ष्य शयने सन्नं शोकेन पार्थिवम्
कौसल्या पुत्रशोकार्ता तमुवाच महीपतिम्
tataḥ samīkṣya śayane sannaṃ śokena pārthivam
kausalyā putraśokārtā tamuvāca mahīpatim
- 2
राघवो नरशार्दूल विषमुप्त्वा द्विजिह्ववत्
विचरिष्यति कैकेयी निर्मुक्तेव हि पन्नगी
rāghavo naraśārdūla viṣamuptvā dvijihvavat
vicariṣyati kaikeyī nirmukteva hi pannagī
- 3
विवास्य रामं सुभगा लब्धकामा समाहिता
त्रासयिष्यति मां भूयो दुष्टाहिरिव वेश्मनि
vivāsya rāmaṃ subhagā labdhakāmā samāhitā
trāsayiṣyati māṃ bhūyo duṣṭāhiriva veśmani
- 4
अथ स्म नगरे रामश्चरन्भैक्षं गृहे वसेत्
कामकारो वरं दातुमपि दासं ममात्मजम्
atha sma nagare rāmaścaranbhaikṣaṃ gṛhe vaset
kāmakāro varaṃ dātumapi dāsaṃ mamātmajam
- 5
पातयित्वा तु कैकेय्या रामं स्थानाद्यथेष्टतः
प्रदिष्टो रक्षसां भागः पर्वणीवाहिताग्निना
pātayitvā tu kaikeyyā rāmaṃ sthānādyatheṣṭataḥ
pradiṣṭo rakṣasāṃ bhāgaḥ parvaṇīvāhitāgninā
- 6
गजराजगतिर्वीरो महाबाहुर्धनुर्धरः
वनमाविशते नूनं सभार्यः सहलक्ष्मणः
gajarājagatirvīro mahābāhurdhanurdharaḥ
vanamāviśate nūnaṃ sabhāryaḥ sahalakṣmaṇaḥ
- 7
वने त्वदृष्टदुःखानां कैकेय्यानुमते त्वया
त्यक्तानां वनवासाय का न्ववस्था भविष्यति
vane tvadṛṣṭaduḥkhānāṃ kaikeyyānumate tvayā
tyaktānāṃ vanavāsāya kā nvavasthā bhaviṣyati
- 8
ते रत्नहीनास्तरुणाः फलकाले विवासिताः
कथं वत्स्यन्ति कृपणाः फलमूलैः कृताशनाः
te ratnahīnāstaruṇāḥ phalakāle vivāsitāḥ
kathaṃ vatsyanti kṛpaṇāḥ phalamūlaiḥ kṛtāśanāḥ
- 9
अपीदानीं स कालः स्यान्मम शोकक्षयः शिवः
सभार्यं यत्सह भ्रात्रा पश्येयमिह राघवम्
apīdānīṃ sa kālaḥ syānmama śokakṣayaḥ śivaḥ
sabhāryaṃ yatsaha bhrātrā paśyeyamiha rāghavam
- 10
श्रुत्वैवोपस्थितौ वीरौ कदायोध्या भविष्यति
यशस्विनी हृष्टजना सूच्छ्रितध्वजमालिनी
śrutvaivopasthitau vīrau kadāyodhyā bhaviṣyati
yaśasvinī hṛṣṭajanā sūcchritadhvajamālinī
- 11
कदा प्रेक्ष्य नरव्याघ्रावरण्यात्पुनरागतौ
नन्दिष्यति पुरी हृष्टा समुद्र इव पर्वणि
kadā prekṣya naravyāghrāvaraṇyātpunarāgatau
nandiṣyati purī hṛṣṭā samudra iva parvaṇi
- 12
कदायोध्यां महाबाहुः पुरीं वीरः प्रवेक्ष्यति
पुरस्कृत्य रथे सीतां वृषभो गोवधूमिव
kadāyodhyāṃ mahābāhuḥ purīṃ vīraḥ pravekṣyati
puraskṛtya rathe sītāṃ vṛṣabho govadhūmiva
- 13
कदा प्राणिसहस्राणि राजमार्गे ममात्मजौ
लाजैरवकरिष्यन्ति प्रविशन्तावरिंदमौ
kadā prāṇisahasrāṇi rājamārge mamātmajau
lājairavakariṣyanti praviśantāvariṃdamau
- 14
कदा सुमनसः कन्या द्विजातीनां फलानि च
प्रदिशन्त्यः पुरीं हृष्टाः करिष्यन्ति प्रदक्षिणम्
kadā sumanasaḥ kanyā dvijātīnāṃ phalāni ca
pradiśantyaḥ purīṃ hṛṣṭāḥ kariṣyanti pradakṣiṇam
- 15
कदा परिणतो बुद्ध्या वयसा चामरप्रभः
अभ्युपैष्यति धर्मज्ञस्त्रिवर्ष इव मां ललन्
kadā pariṇato buddhyā vayasā cāmaraprabhaḥ
abhyupaiṣyati dharmajñastrivarṣa iva māṃ lalan
- 16
निःसंशयं मया मन्ये पुरा वीर कदर्यया
पातु कामेषु वत्सेषु मातॄणां शातिताः स्तनाः
niḥsaṃśayaṃ mayā manye purā vīra kadaryayā
pātu kāmeṣu vatseṣu mātṝṇāṃ śātitāḥ stanāḥ
- 17
साहं गौरिव सिंहेन विवत्सा वत्सला कृता
कैकेय्या पुरुषव्याघ्र बालवत्सेव गौर्बलात्
sāhaṃ gauriva siṃhena vivatsā vatsalā kṛtā
kaikeyyā puruṣavyāghra bālavatseva gaurbalāt
- 18
न हि तावद्गुणैर्जुष्टं सर्वशास्त्रविशारदम्
एकपुत्रा विना पुत्रमहं जीवितुमुत्सहे
na hi tāvadguṇairjuṣṭaṃ sarvaśāstraviśāradam
ekaputrā vinā putramahaṃ jīvitumutsahe
- 19
न हि मे जीविते किंचित्सामर्थ्यमिह कल्प्यते
अपश्यन्त्याः प्रियं पुत्रं महाबाहुं महाबलम्
na hi me jīvite kiṃcitsāmarthyamiha kalpyate
apaśyantyāḥ priyaṃ putraṃ mahābāhuṃ mahābalam
- 20
अयं हि मां दीपयते समुत्थितस्तनूजशोकप्रभवो हुताशनः
महीमिमां रश्मिभिरुत्तमप्रभो यथा निदाघे भगवान्दिवाकरः
ayaṃ hi māṃ dīpayate samutthitastanūjaśokaprabhavo hutāśanaḥ
mahīmimāṃ raśmibhiruttamaprabho yathā nidāghe bhagavāndivākaraḥ