17 shlokas
- 1
ततः प्रभातसमये दिवसेऽथ चतुर्दशे
समेत्य राजकर्तारो भरतं वाक्यमब्रुवन्
tataḥ prabhātasamaye divase'tha caturdaśe
sametya rājakartāro bharataṃ vākyamabruvan
- 2
गतो दशरथः स्वर्गं यो नो गुरुतरो गुरुः
रामं प्रव्राज्य वै ज्येष्ठं लक्ष्मणं च महाबलम्
gato daśarathaḥ svargaṃ yo no gurutaro guruḥ
rāmaṃ pravrājya vai jyeṣṭhaṃ lakṣmaṇaṃ ca mahābalam
- 3
त्वमद्य भव नो राजा राजपुत्र महायशः
संगत्या नापराध्नोति राज्यमेतदनायकम्
tvamadya bhava no rājā rājaputra mahāyaśaḥ
saṃgatyā nāparādhnoti rājyametadanāyakam
- 4
आभिषेचनिकं सर्वमिदमादाय राघव
प्रतीक्षते त्वां स्वजनः श्रेणयश्च नृपात्मज
ābhiṣecanikaṃ sarvamidamādāya rāghava
pratīkṣate tvāṃ svajanaḥ śreṇayaśca nṛpātmaja
- 5
राज्यं गृहाण भरत पितृपैतामहं महत्
अभिषेचय चात्मानं पाहि चास्मान्नरर्षभ
rājyaṃ gṛhāṇa bharata pitṛpaitāmahaṃ mahat
abhiṣecaya cātmānaṃ pāhi cāsmānnararṣabha
- 6
आभिषेचनिकं भाण्डं कृत्वा सर्वं प्रदक्षिणम्
भरतस्तं जनं सर्वं प्रत्युवाच धृतव्रतः
ābhiṣecanikaṃ bhāṇḍaṃ kṛtvā sarvaṃ pradakṣiṇam
bharatastaṃ janaṃ sarvaṃ pratyuvāca dhṛtavrataḥ
- 7
ज्येष्ठस्य राजता नित्यमुचिता हि कुलस्य नः
नैवं भवन्तो मां वक्तुमर्हन्ति कुशला जनाः
jyeṣṭhasya rājatā nityamucitā hi kulasya naḥ
naivaṃ bhavanto māṃ vaktumarhanti kuśalā janāḥ
- 8
रामः पूर्वो हि नो भ्राता भविष्यति महीपतिः
अहं त्वरण्ये वत्स्यामि वर्षाणि नव पञ्च च
rāmaḥ pūrvo hi no bhrātā bhaviṣyati mahīpatiḥ
ahaṃ tvaraṇye vatsyāmi varṣāṇi nava pañca ca
- 9
युज्यतां महती सेना चतुरङ्गमहाबला
आनयिष्याम्यहं ज्येष्ठं भ्रातरं राघवं वनात्
yujyatāṃ mahatī senā caturaṅgamahābalā
ānayiṣyāmyahaṃ jyeṣṭhaṃ bhrātaraṃ rāghavaṃ vanāt
- 10
आभिषेचनिकं चैव सर्वमेतदुपस्कृतम्
पुरस्कृत्य गमिष्यामि रामहेतोर्वनं प्रति
ābhiṣecanikaṃ caiva sarvametadupaskṛtam
puraskṛtya gamiṣyāmi rāmahetorvanaṃ prati
- 11
तत्रैव तं नरव्याघ्रमभिषिच्य पुरस्कृतम्
आनेष्यामि तु वै रामं हव्यवाहमिवाध्वरात्
tatraiva taṃ naravyāghramabhiṣicya puraskṛtam
āneṣyāmi tu vai rāmaṃ havyavāhamivādhvarāt
- 12
न सकामां करिष्यामि स्वामिमां मातृगन्धिनीम्
वने वत्स्याम्यहं दुर्गे रामो राजा भविष्यति
na sakāmāṃ kariṣyāmi svāmimāṃ mātṛgandhinīm
vane vatsyāmyahaṃ durge rāmo rājā bhaviṣyati
- 13
क्रियतां शिल्पिभिः पन्थाः समानि विषमाणि च
रक्षिणश्चानुसंयान्तु पथि दुर्गविचारकाः
kriyatāṃ śilpibhiḥ panthāḥ samāni viṣamāṇi ca
rakṣiṇaścānusaṃyāntu pathi durgavicārakāḥ
- 14
एवं सम्भाषमाणं तं रामहेतोर्नृपात्मजम्
प्रत्युवाच जनः सर्वः श्रीमद्वाक्यमनुत्तमम्
evaṃ sambhāṣamāṇaṃ taṃ rāmahetornṛpātmajam
pratyuvāca janaḥ sarvaḥ śrīmadvākyamanuttamam
- 15
एवं ते भाषमाणस्य पद्मा श्रीरुपतिष्ठताम्
यस्त्वं ज्येष्ठे नृपसुते पृथिवीं दातुमिच्छसि
evaṃ te bhāṣamāṇasya padmā śrīrupatiṣṭhatām
yastvaṃ jyeṣṭhe nṛpasute pṛthivīṃ dātumicchasi
- 16
अनुत्तमं तद्वचनं नृपात्मज प्रभाषितं संश्रवणे निशम्य च
प्रहर्षजास्तं प्रति बाष्पबिन्दवो निपेतुरार्यानननेत्रसम्भवाः
anuttamaṃ tadvacanaṃ nṛpātmaja prabhāṣitaṃ saṃśravaṇe niśamya ca
praharṣajāstaṃ prati bāṣpabindavo nipeturāryānananetrasambhavāḥ
- 17
ऊचुस्ते वचनमिदं निशम्य हृष्टाः सामात्याः सपरिषदो वियातशोकाः
पन्थानं नरवरभक्तिमाञ्जनश्च व्यादिष्टस्तव वचनाच्च शिल्पिवर्गः
ūcuste vacanamidaṃ niśamya hṛṣṭāḥ sāmātyāḥ sapariṣado viyātaśokāḥ
panthānaṃ naravarabhaktimāñjanaśca vyādiṣṭastava vacanācca śilpivargaḥ