20 shlokas
- 1
ततो भूतोपसृष्टेव वेपमाना पुनः पुनः
धरण्यां गतसत्त्वेव कौसल्या सूतमब्रवीत्
tato bhūtopasṛṣṭeva vepamānā punaḥ punaḥ
dharaṇyāṃ gatasattveva kausalyā sūtamabravīt
- 2
नय मां यत्र काकुत्स्थः सीता यत्र च लक्ष्मणः
तान्विना क्षणमप्यत्र जीवितुं नोत्सहे ह्यहम्
naya māṃ yatra kākutsthaḥ sītā yatra ca lakṣmaṇaḥ
tānvinā kṣaṇamapyatra jīvituṃ notsahe hyaham
- 3
निवर्तय रथं शीघ्रं दण्डकान्नय मामपि
अथ तान्नानुगच्छामि गमिष्यामि यमक्षयम्
nivartaya rathaṃ śīghraṃ daṇḍakānnaya māmapi
atha tānnānugacchāmi gamiṣyāmi yamakṣayam
- 4
बाष्पवेगोपहतया स वाचा सज्जमानया
इदमाश्वासयन्देवीं सूतः प्राञ्जलिरब्रवीत्
bāṣpavegopahatayā sa vācā sajjamānayā
idamāśvāsayandevīṃ sūtaḥ prāñjalirabravīt
- 5
त्यज शोकं च मोहं च सम्भ्रमं दुःखजं तथा
व्यवधूय च संतापं वने वत्स्यति राघवः
tyaja śokaṃ ca mohaṃ ca sambhramaṃ duḥkhajaṃ tathā
vyavadhūya ca saṃtāpaṃ vane vatsyati rāghavaḥ
- 6
लक्ष्मणश्चापि रामस्य पादौ परिचरन्वने
आराधयति धर्मज्ञः परलोकं जितेन्द्रियः
lakṣmaṇaścāpi rāmasya pādau paricaranvane
ārādhayati dharmajñaḥ paralokaṃ jitendriyaḥ
- 7
विजनेऽपि वने सीता वासं प्राप्य गृहेष्विव
विस्रम्भं लभतेऽभीता रामे संन्यस्तमानसा
vijane'pi vane sītā vāsaṃ prāpya gṛheṣviva
visrambhaṃ labhate'bhītā rāme saṃnyastamānasā
- 8
नास्या दैन्यं कृतं किंचित्सुसूक्ष्ममपि लक्षये
उचितेव प्रवासानां वैदेही प्रतिभाति मा
nāsyā dainyaṃ kṛtaṃ kiṃcitsusūkṣmamapi lakṣaye
uciteva pravāsānāṃ vaidehī pratibhāti mā
- 9
नगरोपवनं गत्वा यथा स्म रमते पुरा
तथैव रमते सीता निर्जनेषु वनेष्वपि
nagaropavanaṃ gatvā yathā sma ramate purā
tathaiva ramate sītā nirjaneṣu vaneṣvapi
- 10
बालेव रमते सीता बालचन्द्रनिभानना
रामा रामे ह्यदीनात्मा विजनेऽपि वने सती
bāleva ramate sītā bālacandranibhānanā
rāmā rāme hyadīnātmā vijane'pi vane satī
- 11
तद्गतं हृदयं ह्यस्यास्तदधीनं च जीवितम्
अयोध्यापि भवेत्तस्या रामहीना तथा वनम्
tadgataṃ hṛdayaṃ hyasyāstadadhīnaṃ ca jīvitam
ayodhyāpi bhavettasyā rāmahīnā tathā vanam
- 12
पथि पृच्छति वैदेही ग्रामांश्च नगराणि च
गतिं दृष्ट्वा नदीनां च पादपान्विविधानपि
pathi pṛcchati vaidehī grāmāṃśca nagarāṇi ca
gatiṃ dṛṣṭvā nadīnāṃ ca pādapānvividhānapi
- 13
अध्वना वातवेगेन सम्भ्रमेणातपेन च
न हि गच्छति वैदेह्याश्चन्द्रांशुसदृशी प्रभा
adhvanā vātavegena sambhrameṇātapena ca
na hi gacchati vaidehyāścandrāṃśusadṛśī prabhā
- 14
सदृशं शतपत्रस्य पूर्णचन्द्रोपमप्रभम्
वदनं तद्वदान्याया वैदेह्या न विकम्पते
sadṛśaṃ śatapatrasya pūrṇacandropamaprabham
vadanaṃ tadvadānyāyā vaidehyā na vikampate
- 15
अलक्तरसरक्ताभावलक्तरसवर्जितौ
अद्यापि चरणौ तस्याः पद्मकोशसमप्रभौ
alaktarasaraktābhāvalaktarasavarjitau
adyāpi caraṇau tasyāḥ padmakośasamaprabhau
- 16
नूपुरोद्घुष्टहेलेव खेलं गच्छति भामिनी
इदानीमपि वैदेही तद्रागा न्यस्तभूषणा
nūpurodghuṣṭaheleva khelaṃ gacchati bhāminī
idānīmapi vaidehī tadrāgā nyastabhūṣaṇā
- 17
गजं वा वीक्ष्य सिंहं वा व्याघ्रं वा वनमाश्रिता
नाहारयति संत्रासं बाहू रामस्य संश्रिता
gajaṃ vā vīkṣya siṃhaṃ vā vyāghraṃ vā vanamāśritā
nāhārayati saṃtrāsaṃ bāhū rāmasya saṃśritā
- 18
न शोच्यास्ते न चात्मा ते शोच्यो नापि जनाधिपः
इदं हि चरितं लोके प्रतिष्ठास्यति शाश्वतम्
na śocyāste na cātmā te śocyo nāpi janādhipaḥ
idaṃ hi caritaṃ loke pratiṣṭhāsyati śāśvatam
- 19
विधूय शोकं परिहृष्टमानसा महर्षियाते पथि सुव्यवस्थिताः
वने रता वन्यफलाशनाः पितुः शुभां प्रतिज्ञां परिपालयन्ति ते
vidhūya śokaṃ parihṛṣṭamānasā maharṣiyāte pathi suvyavasthitāḥ
vane ratā vanyaphalāśanāḥ pituḥ śubhāṃ pratijñāṃ paripālayanti te
- 20
तथापि सूतेन सुयुक्तवादिना निवार्यमाणा सुतशोककर्शिता
न चैव देवी विरराम कूजितात्प्रियेति पुत्रेति च राघवेति च
tathāpi sūtena suyuktavādinā nivāryamāṇā sutaśokakarśitā
na caiva devī virarāma kūjitātpriyeti putreti ca rāghaveti ca