19 shlokas
- 1
वैशंपायन उवाच
उत्थितायां पृथायां तु सुभद्रा भ्रातरं तदा
दृष्ट्वा चुक्रोश दुःखार्ता वचनं चेदम् अब्रवीत्
vaiśaṃpāyana uvāca
utthitāyāṃ pṛthāyāṃ tu subhadrā bhrātaraṃ tadā
dṛṣṭvā cukrośa duḥkhārtā vacanaṃ cedam abravīt
- 2
पुण्डरीकाक्ष पश्यस्व पौत्रं पार्थस्य धीमतः
परिक्षीणेषु कुरुषु परिक्षीणं गतायुषम्
puṇḍarīkākṣa paśyasva pautraṃ pārthasya dhīmataḥ
parikṣīṇeṣu kuruṣu parikṣīṇaṃ gatāyuṣam
- 3
इषीका द्रोणपुत्रेण भीमसेनार्थम् उद्यता
सोत्तरायां निपतिता विजये मयि चैव ह
iṣīkā droṇaputreṇa bhīmasenārtham udyatā
sottarāyāṃ nipatitā vijaye mayi caiva ha
- 4
सेयं ज्वलन्ती हृदये मयि तिष्ठति केशव
यन्न पश्यामि दुर्धर्ष मम पुत्रसुतं विभो
seyaṃ jvalantī hṛdaye mayi tiṣṭhati keśava
yanna paśyāmi durdharṣa mama putrasutaṃ vibho
- 5
किं नु वक्ष्यति धर्मात्मा धर्मराजो युधिष्ठिरः
भीमसेनार्जुनौ चापि माद्रवत्याः सुतौ च तौ
kiṃ nu vakṣyati dharmātmā dharmarājo yudhiṣṭhiraḥ
bhīmasenārjunau cāpi mādravatyāḥ sutau ca tau
- 6
श्रुत्वाभिमन्योस्तनयं जातं च मृतम् एव च
मुषिता इव वार्ष्णेय द्रोणपुत्रेण पाण्डवाः
śrutvābhimanyostanayaṃ jātaṃ ca mṛtam eva ca
muṣitā iva vārṣṇeya droṇaputreṇa pāṇḍavāḥ
- 7
अभिमन्युः प्रियः कृष्ण पितॄणां नात्र संशयः
ते श्रुत्वा किं नु वक्ष्यन्ति द्रोणपुत्रास्त्रनिर्जिताः
abhimanyuḥ priyaḥ kṛṣṇa pitṝṇāṃ nātra saṃśayaḥ
te śrutvā kiṃ nu vakṣyanti droṇaputrāstranirjitāḥ
- 8
भवितातः परं दुःखं किं नु मन्ये जनार्दन
अभिमन्योः सुतात्कृष्ण मृताज्जाताद् अरिंदम
bhavitātaḥ paraṃ duḥkhaṃ kiṃ nu manye janārdana
abhimanyoḥ sutātkṛṣṇa mṛtājjātād ariṃdama
- 9
साहं प्रसादये कृष्ण त्वाम् अद्य शिरसा नता
पृथेयं द्रौपदी चैव ताः पश्य पुरुषोत्तम
sāhaṃ prasādaye kṛṣṇa tvām adya śirasā natā
pṛtheyaṃ draupadī caiva tāḥ paśya puruṣottama
- 10
यदा द्रोणसुतो गर्भान्पाण्डूनां हन्ति माधव
तदा किल त्वया द्रौणिः क्रुद्धेनोक्तो ऽरिमर्दन
yadā droṇasuto garbhānpāṇḍūnāṃ hanti mādhava
tadā kila tvayā drauṇiḥ kruddhenokto 'rimardana
- 11
अकामं त्वा करिष्यामि ब्रह्मबन्धो नराधम
अहं संजीवयिष्यामि किरीटितनयात्मजम्
akāmaṃ tvā kariṣyāmi brahmabandho narādhama
ahaṃ saṃjīvayiṣyāmi kirīṭitanayātmajam
- 12
इत्येतद्वचनं श्रुत्वा जानमाना बलं तव
प्रसादये त्वा दुर्धर्ष जीवताम् अभिमन्युजः
ityetadvacanaṃ śrutvā jānamānā balaṃ tava
prasādaye tvā durdharṣa jīvatām abhimanyujaḥ
- 13
यद्येवं त्वं प्रतिश्रुत्य न करोषि वचः शुभम्
सफलं वृष्णिशार्दूल मृतां माम् उपधारय
yadyevaṃ tvaṃ pratiśrutya na karoṣi vacaḥ śubham
saphalaṃ vṛṣṇiśārdūla mṛtāṃ mām upadhāraya
- 14
अभिमन्योः सुतो वीर न संजीवति यद्ययम्
जीवति त्वयि दुर्धर्ष किं करिष्याम्यहं त्वया
abhimanyoḥ suto vīra na saṃjīvati yadyayam
jīvati tvayi durdharṣa kiṃ kariṣyāmyahaṃ tvayā
- 15
संजीवयैनं दुर्धर्ष मृतं त्वम् अभिमन्युजम्
सदृशाक्षसुतं वीर सस्यं वर्षन्न् इवाम्बुदः
saṃjīvayainaṃ durdharṣa mṛtaṃ tvam abhimanyujam
sadṛśākṣasutaṃ vīra sasyaṃ varṣann ivāmbudaḥ
- 16
त्वं हि केशव धर्मात्मा सत्यवान्सत्यविक्रमः
स तां वाचम् ऋतां कर्तुम् अर्हसि त्वम् अरिंदम
tvaṃ hi keśava dharmātmā satyavānsatyavikramaḥ
sa tāṃ vācam ṛtāṃ kartum arhasi tvam ariṃdama
- 17
इच्छन्न् अपि हि लोकांस्त्रीञ्जीवयेथा मृतान् इमान्
किं पुनर्दयितं जातं स्वस्रीयस्यात्मजं मृतम्
icchann api hi lokāṃstrīñjīvayethā mṛtān imān
kiṃ punardayitaṃ jātaṃ svasrīyasyātmajaṃ mṛtam
- 18
प्रभावज्ञास्मि ते कृष्ण तस्माद् एतद्ब्रवीमि ते
कुरुष्व पाण्डुपुत्राणाम् इमं परम् अनुग्रहम्
prabhāvajñāsmi te kṛṣṇa tasmād etadbravīmi te
kuruṣva pāṇḍuputrāṇām imaṃ param anugraham
- 19
स्वसेति वा महाबाहो हतपुत्रेति वा पुनः
प्रपन्ना माम् इयं वेति दयां कर्तुम् इहार्हसि
svaseti vā mahābāho hataputreti vā punaḥ
prapannā mām iyaṃ veti dayāṃ kartum ihārhasi

