Sarga 93

17 shlokas

1. 1

   कस्यचित्त्वथ कालस्य रामे धर्मपथे स्थिते

   कालस्तापसरूपेण राजद्वारमुपागमत्

   kasyacittvatha kālasya rāme dharmapathe sthite

   kālastāpasarūpeṇa rājadvāramupāgamat

2. 2

   सोऽब्रवील्लक्ष्मणं वाक्यं धृतिमन्तं यशस्विनम्

   मां निवेदय रामाय सम्प्राप्तं कार्यगौरवात्

   so'bravīllakṣmaṇaṃ vākyaṃ dhṛtimantaṃ yaśasvinam

   māṃ nivedaya rāmāya samprāptaṃ kāryagauravāt

3. 3

   दूतो ह्यतिबलस्याहं महर्षेरमितौजसः

   रामं दिदृक्षुरायातः कार्येण हि महाबल

   dūto hyatibalasyāhaṃ maharṣeramitaujasaḥ

   rāmaṃ didṛkṣurāyātaḥ kāryeṇa hi mahābala

4. 4

   तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सौमित्रिस्त्वरयान्वितः

   न्यवेदयत रामाय तापसस्य विवक्षितम्

   tasya tadvacanaṃ śrutvā saumitristvarayānvitaḥ

   nyavedayata rāmāya tāpasasya vivakṣitam

5. 5

   जयस्व राजन्धर्मेण उभौ लोकौ महाद्युते

   दूतस्त्वां द्रष्टुमायातस्तपस्वी भास्करप्रभः

   jayasva rājandharmeṇa ubhau lokau mahādyute

   dūtastvāṃ draṣṭumāyātastapasvī bhāskaraprabhaḥ

6. 6

   तद्वाक्यं लक्ष्मणेनोक्तं श्रुत्वा राम उवाच ह

   प्रवेश्यतां मुनिस्तात महौजास्तस्य वाक्यधृक्

   tadvākyaṃ lakṣmaṇenoktaṃ śrutvā rāma uvāca ha

   praveśyatāṃ munistāta mahaujāstasya vākyadhṛk

7. 7

   सौमित्रिस्तु तथेत्युक्त्वा प्रावेशयत तं मुनिम्

   ज्वलन्तमिव तेजोभिः प्रदहन्तमिवांशुभिः

   saumitristu tathetyuktvā prāveśayata taṃ munim

   jvalantamiva tejobhiḥ pradahantamivāṃśubhiḥ

8. 8

   सोऽभिगम्य रघुश्रेष्ठं दीप्यमानं स्वतेजसा

   ऋषिर्मधुरया वाचा वर्धस्वेत्याह राघवम्

   so'bhigamya raghuśreṣṭhaṃ dīpyamānaṃ svatejasā

   ṛṣirmadhurayā vācā vardhasvetyāha rāghavam

9. 9

   तस्मै रामो महातेजाः पूजामर्घ्यपुरोगमाम्

   ददौ कुशलमव्यग्रं प्रष्टुं चैवोपचक्रमे

   tasmai rāmo mahātejāḥ pūjāmarghyapurogamām

   dadau kuśalamavyagraṃ praṣṭuṃ caivopacakrame

10. 10

    पृष्टश्च कुशलं तेन रामेण वदतां वरः

    आसने काञ्चने दिव्ये निषसाद महायशाः

    pṛṣṭaśca kuśalaṃ tena rāmeṇa vadatāṃ varaḥ

    āsane kāñcane divye niṣasāda mahāyaśāḥ

11. 11

    तमुवाच ततो रामः स्वागतं ते महामुने

    प्रापयस्व च वाक्यानि यतो दूतस्त्वमागतः

    tamuvāca tato rāmaḥ svāgataṃ te mahāmune

    prāpayasva ca vākyāni yato dūtastvamāgataḥ

12. 12

    चोदितो राजसिंहेन मुनिर्वाक्यमुदीरयत्

    द्वन्द्वमेतत्प्रवक्तव्यं न च चक्षुर्हतं वचः

    codito rājasiṃhena munirvākyamudīrayat

    dvandvametatpravaktavyaṃ na ca cakṣurhataṃ vacaḥ

13. 13

    यः शृणोति निरीक्षेद्वा स वध्यस्तव राघव

    भवेद्वै मुनिमुख्यस्य वचनं यद्यवेक्षसे

    yaḥ śṛṇoti nirīkṣedvā sa vadhyastava rāghava

    bhavedvai munimukhyasya vacanaṃ yadyavekṣase

14. 14

    तथेति च प्रतिज्ञाय रामो लक्ष्मणमब्रवीत्

    द्वारि तिष्ठ महाबाहो प्रतिहारं विसर्जय

    tatheti ca pratijñāya rāmo lakṣmaṇamabravīt

    dvāri tiṣṭha mahābāho pratihāraṃ visarjaya

15. 15

    स मे वध्यः खलु भवेत्कथां द्वन्द्वसमीरिताम्

    ऋषेर्मम च सौमित्रे पश्येद्वा शृणुयाच्च यः

    sa me vadhyaḥ khalu bhavetkathāṃ dvandvasamīritām

    ṛṣermama ca saumitre paśyedvā śṛṇuyācca yaḥ

16. 16

    ततो निक्षिप्य काकुत्स्थो लक्ष्मणं द्वारसंग्रहे

    तमुवाच मुनिं वाक्यं कथयस्वेति राघवः

    tato nikṣipya kākutstho lakṣmaṇaṃ dvārasaṃgrahe

    tamuvāca muniṃ vākyaṃ kathayasveti rāghavaḥ

17. 17

    यत्ते मनीषितं वाक्यं येन वासि समाहितः

    कथयस्व विशङ्कस्त्वं ममापि हृदि वर्तते

    yatte manīṣitaṃ vākyaṃ yena vāsi samāhitaḥ

    kathayasva viśaṅkastvaṃ mamāpi hṛdi vartate