26 shlokas
- 1
अथ जित्वा मरुत्तं स प्रययौ राक्षसाधिपः
नगराणि नरेन्द्राणां युद्धकाङ्क्षी दशाननः
atha jitvā maruttaṃ sa prayayau rākṣasādhipaḥ
nagarāṇi narendrāṇāṃ yuddhakāṅkṣī daśānanaḥ
- 2
स समासाद्य राजेन्द्रान्महेन्द्रवरुणोपमान्
अब्रवीद्राक्षसेन्द्रस्तु युद्धं मे दीयतामिति
sa samāsādya rājendrānmahendravaruṇopamān
abravīdrākṣasendrastu yuddhaṃ me dīyatāmiti
- 3
निर्जिताः स्मेति वा ब्रूत एषो हि मम निश्चयः
अन्यथा कुर्वतामेवं मोक्षो वो नोपपद्यते
nirjitāḥ smeti vā brūta eṣo hi mama niścayaḥ
anyathā kurvatāmevaṃ mokṣo vo nopapadyate
- 4
ततस्तु बहवः प्राज्ञाः पार्थिवा धर्मनिश्चयाः
निर्जिताः स्मेत्यभाषन्त ज्ञात्वा वरबलं रिपोः
tatastu bahavaḥ prājñāḥ pārthivā dharmaniścayāḥ
nirjitāḥ smetyabhāṣanta jñātvā varabalaṃ ripoḥ
- 5
दुष्यन्तः सुरथो गाधिर्गयो राजा पुरूरवाः
एते सर्वेऽब्रुवंस्तात निर्जिताः स्मेति पार्थिवाः
duṣyantaḥ suratho gādhirgayo rājā purūravāḥ
ete sarve'bruvaṃstāta nirjitāḥ smeti pārthivāḥ
- 6
अथायोध्यां समासाद्य रावणो राक्षसाधिपः
सुगुप्तामनरण्येन शक्रेणेवामरावतीम्
athāyodhyāṃ samāsādya rāvaṇo rākṣasādhipaḥ
suguptāmanaraṇyena śakreṇevāmarāvatīm
- 7
प्राह राजानमासाद्य युद्धं मे सम्प्रदीयताम्
निर्जितोऽस्मीति वा ब्रूहि ममैतदिह शासनम्
prāha rājānamāsādya yuddhaṃ me sampradīyatām
nirjito'smīti vā brūhi mamaitadiha śāsanam
- 8
अनरण्यः सुसंक्रुद्धो राक्षसेन्द्रमथाब्रवीत्
दीयते द्वन्द्वयुद्धं ते राक्षसाधिपते मया
anaraṇyaḥ susaṃkruddho rākṣasendramathābravīt
dīyate dvandvayuddhaṃ te rākṣasādhipate mayā
- 9
अथ पूर्वं श्रुतार्थेन सज्जितं सुमहद्धि यत्
निष्क्रामत्तन्नरेन्द्रस्य बलं रक्षोवधोद्यतम्
atha pūrvaṃ śrutārthena sajjitaṃ sumahaddhi yat
niṣkrāmattannarendrasya balaṃ rakṣovadhodyatam
- 10
नागानां बहुसाहस्रं वाजिनामयुतं तथा
महीं संछाद्य निष्क्रान्तं सपदातिरथं क्षणात्
nāgānāṃ bahusāhasraṃ vājināmayutaṃ tathā
mahīṃ saṃchādya niṣkrāntaṃ sapadātirathaṃ kṣaṇāt
- 11
तद्रावणबलं प्राप्य बलं तस्य महीपतेः
प्राणश्यत तदा राजन्हव्यं हुतमिवानले
tadrāvaṇabalaṃ prāpya balaṃ tasya mahīpateḥ
prāṇaśyata tadā rājanhavyaṃ hutamivānale
- 12
सोऽपश्यत नरेन्द्रस्तु नश्यमानं महद्बलम्
महार्णवं समासाद्य यथा पञ्चापगाजलम्
so'paśyata narendrastu naśyamānaṃ mahadbalam
mahārṇavaṃ samāsādya yathā pañcāpagājalam
- 13
ततः शक्रधनुःप्रख्यं धनुर्विस्फारयन्स्वयम्
आससाद नरेन्द्रास्तं रावणं क्रोधमूर्छितः
tataḥ śakradhanuḥprakhyaṃ dhanurvisphārayansvayam
āsasāda narendrāstaṃ rāvaṇaṃ krodhamūrchitaḥ
- 14
ततो बाणशतान्यष्टौ पातयामास मूर्धनि
तस्य राक्षसराजस्य इक्ष्वाकुकुलनन्दनः
tato bāṇaśatānyaṣṭau pātayāmāsa mūrdhani
tasya rākṣasarājasya ikṣvākukulanandanaḥ
- 15
तस्य बाणाः पतन्तस्ते चक्रिरे न क्षतं क्वचित्
वारिधारा इवाभ्रेभ्यः पतन्त्यो नगमूर्धनि
tasya bāṇāḥ patantaste cakrire na kṣataṃ kvacit
vāridhārā ivābhrebhyaḥ patantyo nagamūrdhani
- 16
ततो राक्षसराजेन क्रुद्धेन नृपतिस्तदा
तलेनाभिहतो मूर्ध्नि स रथान्निपपात ह
tato rākṣasarājena kruddhena nṛpatistadā
talenābhihato mūrdhni sa rathānnipapāta ha
- 17
स राजा पतितो भूमौ विह्वलाङ्गः प्रवेपितः
वज्रदग्ध इवारण्ये सालो निपतितो महान्
sa rājā patito bhūmau vihvalāṅgaḥ pravepitaḥ
vajradagdha ivāraṇye sālo nipatito mahān
- 18
तं प्रहस्याब्रवीद्रक्ष इक्ष्वाकुं पृथिवीपतिम्
किमिदानीं त्वया प्राप्तं फलं मां प्रति युध्यता
taṃ prahasyābravīdrakṣa ikṣvākuṃ pṛthivīpatim
kimidānīṃ tvayā prāptaṃ phalaṃ māṃ prati yudhyatā
- 19
त्रैलोक्ये नास्ति यो द्वन्द्वं मम दद्यान्नराधिप
शङ्के प्रमत्तो भोगेषु न शृणोषि बलं मम
trailokye nāsti yo dvandvaṃ mama dadyānnarādhipa
śaṅke pramatto bhogeṣu na śṛṇoṣi balaṃ mama
- 20
तस्यैवं ब्रुवतो राजा मन्दासुर्वाक्यमब्रवीत्
किं शक्यमिह कर्तुं वै यत्कालो दुरतिक्रमः
tasyaivaṃ bruvato rājā mandāsurvākyamabravīt
kiṃ śakyamiha kartuṃ vai yatkālo duratikramaḥ
- 21
न ह्यहं निर्जितो रक्षस्त्वया चात्मप्रशंसिना
कालेनेह विपन्नोऽहं हेतुभूतस्तु मे भवान्
na hyahaṃ nirjito rakṣastvayā cātmapraśaṃsinā
kāleneha vipanno'haṃ hetubhūtastu me bhavān
- 22
किं त्विदानीं मया शक्यं कर्तुं प्राणपरिक्षये
इक्ष्वाकुपरिभावित्वाद्वचो वक्ष्यामि राक्षस
kiṃ tvidānīṃ mayā śakyaṃ kartuṃ prāṇaparikṣaye
ikṣvākuparibhāvitvādvaco vakṣyāmi rākṣasa
- 23
यदि दत्तं यदि हुतं यदि मे सुकृतं तपः
यदि गुप्ताः प्रजाः सम्यक्तथा सत्यं वचोऽस्तु मे
yadi dattaṃ yadi hutaṃ yadi me sukṛtaṃ tapaḥ
yadi guptāḥ prajāḥ samyaktathā satyaṃ vaco'stu me
- 24
उत्पत्स्यते कुले ह्यस्मिन्निक्ष्वाकूणां महात्मनाम्
राजा परमतेजस्वी यस्ते प्राणान्हरिष्यति
utpatsyate kule hyasminnikṣvākūṇāṃ mahātmanām
rājā paramatejasvī yaste prāṇānhariṣyati
- 25
ततो जलधरोदग्रस्ताडितो देवदुन्दुभिः
तस्मिन्नुदाहृते शापे पुष्पवृष्टिश्च खाच्च्युता
tato jaladharodagrastāḍito devadundubhiḥ
tasminnudāhṛte śāpe puṣpavṛṣṭiśca khāccyutā
- 26
ततः स राजा राजेन्द्र गतः स्थानं त्रिविष्टपम्
स्वर्गते च नृपे राम राक्षसः स न्यवर्तत
tataḥ sa rājā rājendra gataḥ sthānaṃ triviṣṭapam
svargate ca nṛpe rāma rākṣasaḥ sa nyavartata