17 shlokas
- 1
पुरा त्रेतायुगे ह्यासीदरण्यं बहुविस्तरम्
समन्ताद्योजनशतं निर्मृगं पक्षिवर्जितम्
purā tretāyuge hyāsīdaraṇyaṃ bahuvistaram
samantādyojanaśataṃ nirmṛgaṃ pakṣivarjitam
- 2
तस्मिन्निर्मानुषेऽरण्ये कुर्वाणस्तप उत्तमम्
अहमाक्रमितुं सौम्य तदरण्यमुपागमम्
tasminnirmānuṣe'raṇye kurvāṇastapa uttamam
ahamākramituṃ saumya tadaraṇyamupāgamam
- 3
तस्य रूपमरण्यस्य निर्देष्टुं न शशाक ह
फलमूलैः सुखास्वादैर्बहुरूपैश्च पादपैः
tasya rūpamaraṇyasya nirdeṣṭuṃ na śaśāka ha
phalamūlaiḥ sukhāsvādairbahurūpaiśca pādapaiḥ
- 4
तस्यारण्यस्य मध्ये तु सरो योजनमायतम्
पद्मोत्पलसमाकीर्णं समतिक्रान्तशैवलम्
tasyāraṇyasya madhye tu saro yojanamāyatam
padmotpalasamākīrṇaṃ samatikrāntaśaivalam
- 5
तदाश्चर्यमिवात्यर्थं सुखास्वादमनुत्तमम्
अरजस्कं तथाक्षोभ्यं श्रीमत्पक्षिगणायुतम्
tadāścaryamivātyarthaṃ sukhāsvādamanuttamam
arajaskaṃ tathākṣobhyaṃ śrīmatpakṣigaṇāyutam
- 6
तस्मिन्सरःसमीपे तु महदद्भुतमाश्रमम्
पुराणं पुण्यमत्यर्थं तपस्विजनवर्जितम्
tasminsaraḥsamīpe tu mahadadbhutamāśramam
purāṇaṃ puṇyamatyarthaṃ tapasvijanavarjitam
- 7
तत्राहमवसं रात्रिं नैदाघीं पुरुषर्षभ
प्रभाते काल्यमुत्थाय सरस्तदुपचक्रमे
tatrāhamavasaṃ rātriṃ naidāghīṃ puruṣarṣabha
prabhāte kālyamutthāya sarastadupacakrame
- 8
अथापश्यं शवं तत्र सुपुष्टमजरं क्वचित्
तिष्ठन्तं परया लक्ष्म्या तस्मिंस्तोयाशये नृप
athāpaśyaṃ śavaṃ tatra supuṣṭamajaraṃ kvacit
tiṣṭhantaṃ parayā lakṣmyā tasmiṃstoyāśaye nṛpa
- 9
तमर्थं चिन्तयानोऽहं मुहूर्तं तत्र राघव
विष्ठितोऽस्मि सरस्तीरे किं न्विदं स्यादिति प्रभो
tamarthaṃ cintayāno'haṃ muhūrtaṃ tatra rāghava
viṣṭhito'smi sarastīre kiṃ nvidaṃ syāditi prabho
- 10
अथापश्यं मुहूर्तात्तु दिव्यमद्भुतदर्शनम्
विमानं परमोदारं हंसयुक्तं मनोजवम्
athāpaśyaṃ muhūrtāttu divyamadbhutadarśanam
vimānaṃ paramodāraṃ haṃsayuktaṃ manojavam
- 11
अत्यर्थं स्वर्गिणं तत्र विमाने रघुनन्दन
उपास्तेऽप्सरसां वीर सहस्रं दिव्यभूषणम्
गान्ति गेयानि रम्याणि वादयन्ति तथापराः
atyarthaṃ svargiṇaṃ tatra vimāne raghunandana
upāste'psarasāṃ vīra sahasraṃ divyabhūṣaṇam
gānti geyāni ramyāṇi vādayanti tathāparāḥ
- 12
पश्यतो मे तदा राम विमानादवरुह्य च
तं शवं भक्षयामास स स्वर्गी रघुनन्दन
paśyato me tadā rāma vimānādavaruhya ca
taṃ śavaṃ bhakṣayāmāsa sa svargī raghunandana
- 13
ततो भुक्त्वा यथाकामं मांसं बहु च सुष्ठु च
अवतीर्य सरः स्वर्गी संस्प्रष्टुमुपचक्रमे
tato bhuktvā yathākāmaṃ māṃsaṃ bahu ca suṣṭhu ca
avatīrya saraḥ svargī saṃspraṣṭumupacakrame
- 14
उपस्पृश्य यथान्यायं स स्वर्गी पुरुषर्षभ
आरोढुमुपचक्राम विमानवरमुत्तमम्
upaspṛśya yathānyāyaṃ sa svargī puruṣarṣabha
āroḍhumupacakrāma vimānavaramuttamam
- 15
तमहं देवसंकाशमारोहन्तमुदीक्ष्य वै
अथाहमब्रुवं वाक्यं तमेव पुरुषर्षभ
tamahaṃ devasaṃkāśamārohantamudīkṣya vai
athāhamabruvaṃ vākyaṃ tameva puruṣarṣabha
- 16
को भवान्देवसंकाश आहारश्च विगर्हितः
त्वयायं भुज्यते सौम्य किमर्थं वक्तुमर्हसि
ko bhavāndevasaṃkāśa āhāraśca vigarhitaḥ
tvayāyaṃ bhujyate saumya kimarthaṃ vaktumarhasi
- 17
आश्चर्यमीदृशो भावो भास्वरो देवसंमतः
आहारो गर्हितः सौम्य श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः
āścaryamīdṛśo bhāvo bhāsvaro devasaṃmataḥ
āhāro garhitaḥ saumya śrotumicchāmi tattvataḥ