19 shlokas
- 1
ऋषेर्वचनमाज्ञाय रामः संध्यामुपासितुम्
उपाक्रामत्सरः पुण्यमप्सरोभिर्निषेवितम्
ṛṣervacanamājñāya rāmaḥ saṃdhyāmupāsitum
upākrāmatsaraḥ puṇyamapsarobhirniṣevitam
- 2
तत्रोदकमुपस्पृश्य संध्यामन्वास्य पश्चिमाम्
आश्रमं प्राविशद्रामः कुम्भयोनेर्महात्मनः
tatrodakamupaspṛśya saṃdhyāmanvāsya paścimām
āśramaṃ prāviśadrāmaḥ kumbhayonermahātmanaḥ
- 3
अस्यागस्त्यो बहुगुणं फलमूलं तथौषधीः
शाकानि च पवित्राणि भोजनार्थमकल्पयत्
asyāgastyo bahuguṇaṃ phalamūlaṃ tathauṣadhīḥ
śākāni ca pavitrāṇi bhojanārthamakalpayat
- 4
स भुक्तवान्नरश्रेष्ठस्तदन्नममृतोपमम्
प्रीतश्च परितुष्टश्च तां रात्रिं समुपावसत्
sa bhuktavānnaraśreṣṭhastadannamamṛtopamam
prītaśca parituṣṭaśca tāṃ rātriṃ samupāvasat
- 5
प्रभाते काल्यमुत्थाय कृत्वाह्निकमरिंदमः
ऋषिं समभिचक्राम गमनाय रघूत्तमः
prabhāte kālyamutthāya kṛtvāhnikamariṃdamaḥ
ṛṣiṃ samabhicakrāma gamanāya raghūttamaḥ
- 6
अभिवाद्याब्रवीद्रामो महर्षिं कुम्भसंभवम्
आपृच्छे त्वां गमिष्यामि मामनुज्ञातुमर्हसि
abhivādyābravīdrāmo maharṣiṃ kumbhasaṃbhavam
āpṛcche tvāṃ gamiṣyāmi māmanujñātumarhasi
- 7
धन्योऽस्म्यनुगृहीतोऽस्मि दर्शनेन महात्मनः
द्रष्टुं चैवागमिष्यामि पावनार्थमिहात्मनः
dhanyo'smyanugṛhīto'smi darśanena mahātmanaḥ
draṣṭuṃ caivāgamiṣyāmi pāvanārthamihātmanaḥ
- 8
तथा वदति काकुत्स्थे वाक्यमद्भुतदर्शनम्
उवाच परमप्रीतो धर्मनेत्रस्तपोधनः
tathā vadati kākutsthe vākyamadbhutadarśanam
uvāca paramaprīto dharmanetrastapodhanaḥ
- 9
अत्यद्भुतमिदं वाक्यं तव राम शुभाक्षरम्
पावनः सर्वलोकानां त्वमेव रघुनन्दन
atyadbhutamidaṃ vākyaṃ tava rāma śubhākṣaram
pāvanaḥ sarvalokānāṃ tvameva raghunandana
- 10
मुहूर्तमपि राम त्वां ये नु पश्यन्ति केचन
पाविताः स्वर्गभूतास्ते पूज्यन्ते दिवि दैवतैः
muhūrtamapi rāma tvāṃ ye nu paśyanti kecana
pāvitāḥ svargabhūtāste pūjyante divi daivataiḥ
- 11
ये च त्वां घोरचक्षुर्भिरीक्षन्ते प्राणिनो भुवि
हतास्ते यमदण्डेन सद्यो निरयगामिनः
ye ca tvāṃ ghoracakṣurbhirīkṣante prāṇino bhuvi
hatāste yamadaṇḍena sadyo nirayagāminaḥ
- 12
गच्छ चारिष्टमव्यग्रः पन्थानमकुतोभयम्
प्रशाधि राज्यं धर्मेण गतिर्हि जगतो भवान्
gaccha cāriṣṭamavyagraḥ panthānamakutobhayam
praśādhi rājyaṃ dharmeṇa gatirhi jagato bhavān
- 13
एवमुक्तस्तु मुनिना प्राञ्जलिः प्रग्रहो नृपः
अभ्यवादयत प्राज्ञस्तमृषिं पुण्यशीलिनम्
evamuktastu muninā prāñjaliḥ pragraho nṛpaḥ
abhyavādayata prājñastamṛṣiṃ puṇyaśīlinam
- 14
अभिवाद्य मुनिश्रेष्ठं तांश्च सर्वांस्तपोधनान्
अध्यारोहत्तदव्यग्रः पुष्पकं हेमभूषितम्
abhivādya muniśreṣṭhaṃ tāṃśca sarvāṃstapodhanān
adhyārohattadavyagraḥ puṣpakaṃ hemabhūṣitam
- 15
तं प्रयान्तं मुनिगणा आशीर्वादैः समन्ततः
अपूजयन्महेन्द्राभं सहस्राक्षमिवामराः
taṃ prayāntaṃ munigaṇā āśīrvādaiḥ samantataḥ
apūjayanmahendrābhaṃ sahasrākṣamivāmarāḥ
- 16
स्वस्थः स ददृशे रामः पुष्पके हेमभूषिते
शशी मेघसमीपस्थो यथा जलधरागमे
svasthaḥ sa dadṛśe rāmaḥ puṣpake hemabhūṣite
śaśī meghasamīpastho yathā jaladharāgame
- 17
ततोऽर्धदिवसे प्राप्ते पूज्यमानस्ततस्ततः
अयोध्यां प्राप्य काकुत्स्थो विमानादवरोहत
tato'rdhadivase prāpte pūjyamānastatastataḥ
ayodhyāṃ prāpya kākutstho vimānādavarohata
- 18
ततो विसृज्य रुचिरं पुष्पकं कामगामिनम्
कक्ष्यान्तरविनिक्षिप्तं द्वाःस्थं रामोऽब्रवीद्वचः
tato visṛjya ruciraṃ puṣpakaṃ kāmagāminam
kakṣyāntaravinikṣiptaṃ dvāḥsthaṃ rāmo'bravīdvacaḥ
- 19
लक्ष्मणं भरतं चैव गत्वा तौ लघुविक्रमौ
ममागमनमाख्याय शब्दापय च मा चिरम्
lakṣmaṇaṃ bharataṃ caiva gatvā tau laghuvikramau
mamāgamanamākhyāya śabdāpaya ca mā ciram