Sarga 50

20 shlokas

1. 1

   तथा संचोदितः सूतो लक्ष्मणेन महात्मना

   तद्वाक्यमृषिणा प्रोक्तं व्याहर्तुमुपचक्रमे

   tathā saṃcoditaḥ sūto lakṣmaṇena mahātmanā

   tadvākyamṛṣiṇā proktaṃ vyāhartumupacakrame

2. 2

   पुरा नाम्ना हि दुर्वासा अत्रेः पुत्रो महामुनिः

   वसिष्ठस्याश्रमे पुण्ये स वार्षिक्यमुवास ह

   purā nāmnā hi durvāsā atreḥ putro mahāmuniḥ

   vasiṣṭhasyāśrame puṇye sa vārṣikyamuvāsa ha

3. 3

   तमाश्रमं महातेजाः पिता ते सुमहायशाः

   पुरोधसं महात्मानं दिदृक्षुरगमत्स्वयम्

   tamāśramaṃ mahātejāḥ pitā te sumahāyaśāḥ

   purodhasaṃ mahātmānaṃ didṛkṣuragamatsvayam

4. 4

   स दृष्ट्वा सूर्यसंकाशं ज्वलन्तमिव तेजसा

   उपविष्टं वसिष्ठस्य सव्ये पार्श्वे महामुनिम्

   तौ मुनी तापसश्रेष्ठौ विनीतस्त्वभ्यवादयत्

   sa dṛṣṭvā sūryasaṃkāśaṃ jvalantamiva tejasā

   upaviṣṭaṃ vasiṣṭhasya savye pārśve mahāmunim

   tau munī tāpasaśreṣṭhau vinītastvabhyavādayat

5. 5

   स ताभ्यां पूजितो राजा स्वागतेनासनेन च

   पाद्येन फलमूलैश्च सोऽप्यास्ते मुनिभिः सह

   sa tābhyāṃ pūjito rājā svāgatenāsanena ca

   pādyena phalamūlaiśca so'pyāste munibhiḥ saha

6. 6

   तेषां तत्रोपविष्टानां तास्ताः सुमधुराः कथाः

   बभूवुः परमर्षीणां मध्यादित्यगतेऽहनि

   teṣāṃ tatropaviṣṭānāṃ tāstāḥ sumadhurāḥ kathāḥ

   babhūvuḥ paramarṣīṇāṃ madhyādityagate'hani

7. 7

   ततः कथायां कस्यांचित्प्राञ्जलिः प्रग्रहो नृपः

   उवाच तं महात्मानमत्रेः पुत्रं तपोधनम्

   tataḥ kathāyāṃ kasyāṃcitprāñjaliḥ pragraho nṛpaḥ

   uvāca taṃ mahātmānamatreḥ putraṃ tapodhanam

8. 8

   भगवन्किं प्रमाणेन मम वंशो भविष्यति

   किमायुश्च हि मे रामः पुत्राश्चान्ये किमायुषः

   bhagavankiṃ pramāṇena mama vaṃśo bhaviṣyati

   kimāyuśca hi me rāmaḥ putrāścānye kimāyuṣaḥ

9. 9

   रामस्य च सुता ये स्युस्तेषामायुः कियद्भवेत्

   काम्यया भगवन्ब्रूहि वंशस्यास्य गतिं मम

   rāmasya ca sutā ye syusteṣāmāyuḥ kiyadbhavet

   kāmyayā bhagavanbrūhi vaṃśasyāsya gatiṃ mama

10. 10

    तच्छ्रुत्वा व्याहृतं वाक्यं राज्ञो दशरथस्य तु

    दुर्वासाः सुमहातेजा व्याहर्तुमुपचक्रमे

    tacchrutvā vyāhṛtaṃ vākyaṃ rājño daśarathasya tu

    durvāsāḥ sumahātejā vyāhartumupacakrame

11. 11

    अयोध्यायाः पती रामो दीर्घकालं भविष्यति

    सुखिनश्च समृद्धाश्च भविष्यन्त्यस्य चानुजाः

    ayodhyāyāḥ patī rāmo dīrghakālaṃ bhaviṣyati

    sukhinaśca samṛddhāśca bhaviṣyantyasya cānujāḥ

12. 12

    कस्मिंश्चित्कारणे त्वां च मैथिलीं च यशस्विनीम्

    संत्यजिष्यति धर्मात्मा कालेन महता किल

    kasmiṃścitkāraṇe tvāṃ ca maithilīṃ ca yaśasvinīm

    saṃtyajiṣyati dharmātmā kālena mahatā kila

13. 13

    दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च

    रामो राज्यमुपासित्वा ब्रह्मलोकं गमिष्यति

    daśavarṣasahasrāṇi daśavarṣaśatāni ca

    rāmo rājyamupāsitvā brahmalokaṃ gamiṣyati

14. 14

    समृद्धैर्हयमेधैश्च इष्ट्वा परपुरंजयः

    राजवंशांश्च काकुत्स्थो बहून्संस्थापयिष्यति

    samṛddhairhayamedhaiśca iṣṭvā parapuraṃjayaḥ

    rājavaṃśāṃśca kākutstho bahūnsaṃsthāpayiṣyati

15. 15

    स सर्वमखिलं राज्ञो वंशस्यास्य गतागतम्

    आख्याय सुमहातेजास्तूष्णीमासीन्महाद्युतिः

    sa sarvamakhilaṃ rājño vaṃśasyāsya gatāgatam

    ākhyāya sumahātejāstūṣṇīmāsīnmahādyutiḥ

16. 16

    तूष्णींभूते मुनौ तस्मिन्राजा दशरथस्तदा

    अभिवाद्य महात्मानौ पुनरायात्पुरोत्तमम्

    tūṣṇīṃbhūte munau tasminrājā daśarathastadā

    abhivādya mahātmānau punarāyātpurottamam

17. 17

    एतद्वचो मया तत्र मुनिना व्याहृतं पुरा

    श्रुतं हृदि च निक्षिप्तं नान्यथा तद्भविष्यति

    etadvaco mayā tatra muninā vyāhṛtaṃ purā

    śrutaṃ hṛdi ca nikṣiptaṃ nānyathā tadbhaviṣyati

18. 18

    एवंगते न संतापं गन्तुमर्हसि राघव

    सीतार्थे राघवार्थे वा दृढो भव नरोत्तम

    evaṃgate na saṃtāpaṃ gantumarhasi rāghava

    sītārthe rāghavārthe vā dṛḍho bhava narottama

19. 19

    तच्छ्रुत्वा व्याहृतं वाक्यं सूतस्य परमाद्भुतम्

    प्रहर्षमतुलं लेभे साधु साध्विति चाब्रवीत्

    tacchrutvā vyāhṛtaṃ vākyaṃ sūtasya paramādbhutam

    praharṣamatulaṃ lebhe sādhu sādhviti cābravīt

20. 20

    तयोः संवदतोरेवं सूतलक्ष्मणयोः पथि

    अस्तमर्को गतो वासं गोमत्यां तावथोषतुः

    tayoḥ saṃvadatorevaṃ sūtalakṣmaṇayoḥ pathi

    astamarko gato vāsaṃ gomatyāṃ tāvathoṣatuḥ