Sarga 37

15 shlokas

1. 1

   विमृश्य च ततो रामो वयस्यमकुतोभयम्

   प्रतर्दनं काशिपतिं परिष्वज्येदमब्रवीत्

   vimṛśya ca tato rāmo vayasyamakutobhayam

   pratardanaṃ kāśipatiṃ pariṣvajyedamabravīt

2. 2

   दर्शिता भवता प्रीतिर्दर्शितं सौहृदं परम्

   उद्योगश्च कृतो राजन्भरतेन त्वया सह

   darśitā bhavatā prītirdarśitaṃ sauhṛdaṃ param

   udyogaśca kṛto rājanbharatena tvayā saha

3. 3

   तद्भवानद्य काशेयीं पुरीं वाराणसीं व्रज

   रमणीयां त्वया गुप्तां सुप्राकारां सुतोरणाम्

   tadbhavānadya kāśeyīṃ purīṃ vārāṇasīṃ vraja

   ramaṇīyāṃ tvayā guptāṃ suprākārāṃ sutoraṇām

4. 4

   एतावदुक्त्वा उत्थाय काकुत्स्थः परमासनात्

   पर्यष्वजत धर्मात्मा निरन्तरमुरोगतम्

   etāvaduktvā utthāya kākutsthaḥ paramāsanāt

   paryaṣvajata dharmātmā nirantaramurogatam

5. 5

   विसृज्य तं वयस्यं स स्वागतान्पृथिवीपतीन्

   प्रहसन्राघवो वाक्यमुवाच मधुराक्षरम्

   visṛjya taṃ vayasyaṃ sa svāgatānpṛthivīpatīn

   prahasanrāghavo vākyamuvāca madhurākṣaram

6. 6

   भवतां प्रीतिरव्यग्रा तेजसा परिरक्षिता

   धर्मश्च नियतो नित्यं सत्यं च भवतां सदा

   bhavatāṃ prītiravyagrā tejasā parirakṣitā

   dharmaśca niyato nityaṃ satyaṃ ca bhavatāṃ sadā

7. 7

   युष्माकं च प्रभावेन तेजसा च महात्मनाम्

   हतो दुरात्मा दुर्बुद्धी रावणो राक्षसाधिपः

   yuṣmākaṃ ca prabhāvena tejasā ca mahātmanām

   hato durātmā durbuddhī rāvaṇo rākṣasādhipaḥ

8. 8

   हेतुमात्रमहं तत्र भवतां तेजसा हतः

   रावणः सगणो युद्धे सपुत्रः सहबान्धवः

   hetumātramahaṃ tatra bhavatāṃ tejasā hataḥ

   rāvaṇaḥ sagaṇo yuddhe saputraḥ sahabāndhavaḥ

9. 9

   भवन्तश्च समानीता भरतेन महात्मना

   श्रुत्वा जनकराजस्य कानने तनयां हृताम्

   bhavantaśca samānītā bharatena mahātmanā

   śrutvā janakarājasya kānane tanayāṃ hṛtām

10. 10

    उद्युक्तानां च सर्वेषां पार्थिवानां महात्मनाम्

    कालो ह्यतीतः सुमहान्गमने रोचतां मतिः

    udyuktānāṃ ca sarveṣāṃ pārthivānāṃ mahātmanām

    kālo hyatītaḥ sumahāngamane rocatāṃ matiḥ

11. 11

    प्रत्यूचुस्तं च राजानो हर्षेण महतान्विताः

    दिष्ट्या त्वं विजयी राम राज्यं चापि प्रतिष्ठितम्

    pratyūcustaṃ ca rājāno harṣeṇa mahatānvitāḥ

    diṣṭyā tvaṃ vijayī rāma rājyaṃ cāpi pratiṣṭhitam

12. 12

    दिष्ट्या प्रत्याहृता सीता दिष्ट्या शत्रुः पराजितः

    एष नः परमः काम एषा नः कीर्तिरुत्तमा

    diṣṭyā pratyāhṛtā sītā diṣṭyā śatruḥ parājitaḥ

    eṣa naḥ paramaḥ kāma eṣā naḥ kīrtiruttamā

13. 13

    यत्त्वां विजयिनं राम पश्यामो हतशात्रवम्

    उपपन्नं च काकुत्स्थ यत्त्वमस्मान्प्रशंससि

    yattvāṃ vijayinaṃ rāma paśyāmo hataśātravam

    upapannaṃ ca kākutstha yattvamasmānpraśaṃsasi

14. 14

    प्रशंसार्हा हि जानन्ति प्रशंसां वक्तुमीदृशीम्

    आपृच्छामो गमिष्यामो हृदिस्थो नः सदा भवान्

    praśaṃsārhā hi jānanti praśaṃsāṃ vaktumīdṛśīm

    āpṛcchāmo gamiṣyāmo hṛdistho naḥ sadā bhavān

15. 15

    भवेच्च ते महाराज प्रीतिरस्मासु नित्यदा

    bhavecca te mahārāja prītirasmāsu nityadā