Sarga 66

17 shlokas

1. 1

   नारदस्य तु तद्वाक्यं श्रुत्वामृतमयं यथा

   प्रहर्षमतुलं लेभे लक्ष्मणं चेदमब्रवीत्

   nāradasya tu tadvākyaṃ śrutvāmṛtamayaṃ yathā

   praharṣamatulaṃ lebhe lakṣmaṇaṃ cedamabravīt

2. 2

   गच्छ सौम्य द्विजश्रेष्ठं समाश्वासय लक्ष्मण

   बालस्य च शरीरं तत्तैलद्रोण्यां निधापय

   gaccha saumya dvijaśreṣṭhaṃ samāśvāsaya lakṣmaṇa

   bālasya ca śarīraṃ tattailadroṇyāṃ nidhāpaya

3. 3

   गन्धैश्च परमोदारैस्तैलैश्च सुसुगन्धिभिः

   यथा न क्षीयते बालस्तथा सौम्य विधीयताम्

   gandhaiśca paramodāraistailaiśca susugandhibhiḥ

   yathā na kṣīyate bālastathā saumya vidhīyatām

4. 4

   यथा शरीरे बालस्य गुप्तस्याक्लिष्टकर्मणः

   विपत्तिः परिभेदो वा भवेन्न च तथा कुरु

   yathā śarīre bālasya guptasyākliṣṭakarmaṇaḥ

   vipattiḥ paribhedo vā bhavenna ca tathā kuru

5. 5

   तथा संदिश्य काकुत्स्थो लक्ष्मणं शुभलक्षणम्

   मनसा पुष्पकं दध्यावागच्छेति महायशाः

   tathā saṃdiśya kākutstho lakṣmaṇaṃ śubhalakṣaṇam

   manasā puṣpakaṃ dadhyāvāgaccheti mahāyaśāḥ

6. 6

   इङ्गितं स तु विज्ञाय पुष्पको हेमभूषितः

   आजगाम मुहूर्तेन समीपं राघवस्य वै

   iṅgitaṃ sa tu vijñāya puṣpako hemabhūṣitaḥ

   ājagāma muhūrtena samīpaṃ rāghavasya vai

7. 7

   सोऽब्रवीत्प्रणतो भूत्वा अयमस्मि नराधिप

   वश्यस्तव महाबाहो किंकरः समुपस्थितः

   so'bravītpraṇato bhūtvā ayamasmi narādhipa

   vaśyastava mahābāho kiṃkaraḥ samupasthitaḥ

8. 8

   भाषितं रुचिरं श्रुत्वा पुष्पकस्य नराधिपः

   अभिवाद्य महर्षींस्तान्विमानं सोऽध्यरोहत

   bhāṣitaṃ ruciraṃ śrutvā puṣpakasya narādhipaḥ

   abhivādya maharṣīṃstānvimānaṃ so'dhyarohata

9. 9

   धनुर्गृहीत्वा तूणीं च खड्गं च रुचिरप्रभम्

   निक्षिप्य नगरे वीरौ सौमित्रिभरतावुभौ

   dhanurgṛhītvā tūṇīṃ ca khaḍgaṃ ca ruciraprabham

   nikṣipya nagare vīrau saumitribharatāvubhau

10. 10

    प्रायात्प्रतीचीं स मरून्विचिन्वंश्च समन्ततः

    उत्तरामगमच्छ्रीमान्दिशं हिमवदावृताम्

    prāyātpratīcīṃ sa marūnvicinvaṃśca samantataḥ

    uttarāmagamacchrīmāndiśaṃ himavadāvṛtām

11. 11

    अपश्यमानस्तत्रापि स्वल्पमप्यथ दुष्कृतम्

    पूर्वामपि दिशं सर्वामथापश्यन्नराधिपः

    apaśyamānastatrāpi svalpamapyatha duṣkṛtam

    pūrvāmapi diśaṃ sarvāmathāpaśyannarādhipaḥ

12. 12

    दक्षिणां दिशमाक्रामत्ततो राजर्षिनन्दनः

    शैवलस्योत्तरे पार्श्वे ददर्श सुमहत्सरः

    dakṣiṇāṃ diśamākrāmattato rājarṣinandanaḥ

    śaivalasyottare pārśve dadarśa sumahatsaraḥ

13. 13

    तस्मिन्सरसि तप्यन्तं तापसं सुमहत्तपः

    ददर्श राघवः श्रीमांल्लम्बमानमधोमुखम्

    tasminsarasi tapyantaṃ tāpasaṃ sumahattapaḥ

    dadarśa rāghavaḥ śrīmāṃllambamānamadhomukham

14. 14

    अथैनं समुपागम्य तप्यन्तं तप उत्तमम्

    उवाच राघवो वाक्यं धन्यस्त्वमसि सुव्रत

    athainaṃ samupāgamya tapyantaṃ tapa uttamam

    uvāca rāghavo vākyaṃ dhanyastvamasi suvrata

15. 15

    कस्यां योन्यां तपोवृद्ध वर्तसे दृढविक्रम

    कौतूहलात्त्वां पृच्छामि रामो दाशरथिर्ह्यहम्

    kasyāṃ yonyāṃ tapovṛddha vartase dṛḍhavikrama

    kautūhalāttvāṃ pṛcchāmi rāmo dāśarathirhyaham

16. 16

    मनीषितस्ते को न्वर्थः स्वर्गलाभो वराश्रयः

    यमाश्रित्य तपस्तप्तं श्रोतुमिच्छामि तापस

    manīṣitaste ko nvarthaḥ svargalābho varāśrayaḥ

    yamāśritya tapastaptaṃ śrotumicchāmi tāpasa

17. 17

    ब्राह्मणो वासि भद्रं ते क्षत्रियो वासि दुर्जयः

    वैश्यो वा यदि वा शूद्रः सत्यमेतद्ब्रवीहि मे

    brāhmaṇo vāsi bhadraṃ te kṣatriyo vāsi durjayaḥ

    vaiśyo vā yadi vā śūdraḥ satyametadbravīhi me