20 shlokas
- 1
तस्यां रजन्यां व्युष्टायां यज्ञवाटगतो नृपः
ऋषीन्सर्वान्महातेजाः शब्दापयति राघवः
tasyāṃ rajanyāṃ vyuṣṭāyāṃ yajñavāṭagato nṛpaḥ
ṛṣīnsarvānmahātejāḥ śabdāpayati rāghavaḥ
- 2
वसिष्ठो वामदेवश्च जाबालिरथ काश्यपः
विश्वामित्रो दीर्घतपा दुर्वासाश्च महातपाः
vasiṣṭho vāmadevaśca jābāliratha kāśyapaḥ
viśvāmitro dīrghatapā durvāsāśca mahātapāḥ
- 3
अगस्त्योऽथ तथा शक्तिर्भार्गवश्चैव वामनः
मार्कण्डेयश्च दीर्घायुर्मौद्गल्यश्च महातपाः
agastyo'tha tathā śaktirbhārgavaścaiva vāmanaḥ
mārkaṇḍeyaśca dīrghāyurmaudgalyaśca mahātapāḥ
- 4
भार्गवश्च्यवनश्चैव शतानन्दश्च धर्मवित्
भरद्वाजश्च तेजस्वी अग्निपुत्रश्च सुप्रभः
bhārgavaścyavanaścaiva śatānandaśca dharmavit
bharadvājaśca tejasvī agniputraśca suprabhaḥ
- 5
एते चान्ये च मुनयो बहवः संशितव्रताः
राजानश्च नरव्याघ्राः सर्व एव समागताः
ete cānye ca munayo bahavaḥ saṃśitavratāḥ
rājānaśca naravyāghrāḥ sarva eva samāgatāḥ
- 6
राक्षसाश्च महावीर्या वानराश्च महाबलाः
समाजग्मुर्महात्मानः सर्व एव कुतूहलात्
rākṣasāśca mahāvīryā vānarāśca mahābalāḥ
samājagmurmahātmānaḥ sarva eva kutūhalāt
- 7
क्षत्रियाश्चैव वैश्याश्च शूद्राश्चैव सहस्रशः
सीताशपथवीक्षार्थं सर्व एव समागताः
kṣatriyāścaiva vaiśyāśca śūdrāścaiva sahasraśaḥ
sītāśapathavīkṣārthaṃ sarva eva samāgatāḥ
- 8
तथा समागतं सर्वमश्मभूतमिवाचलम्
श्रुत्वा मुनिवरस्तूर्णं ससीतः समुपागमत्
tathā samāgataṃ sarvamaśmabhūtamivācalam
śrutvā munivarastūrṇaṃ sasītaḥ samupāgamat
- 9
तमृषिं पृष्ठतः सीता सान्वगच्छदवाङ्मुखी
कृताञ्जलिर्बाष्पगला कृत्वा रामं मनोगतम्
tamṛṣiṃ pṛṣṭhataḥ sītā sānvagacchadavāṅmukhī
kṛtāñjalirbāṣpagalā kṛtvā rāmaṃ manogatam
- 10
तां दृष्ट्वा श्रीमिवायान्तीं ब्रह्माणमनुगामिनीम्
वाल्मीकेः पृष्ठतः सीतां साधुकारो महानभूत्
tāṃ dṛṣṭvā śrīmivāyāntīṃ brahmāṇamanugāminīm
vālmīkeḥ pṛṣṭhataḥ sītāṃ sādhukāro mahānabhūt
- 11
ततो हलहला शब्दः सर्वेषामेवमाबभौ
दुःखजेन विशालेन शोकेनाकुलितात्मनाम्
tato halahalā śabdaḥ sarveṣāmevamābabhau
duḥkhajena viśālena śokenākulitātmanām
- 12
साधु सीतेति केचित्तु साधु रामेति चापरे
उभावेव तु तत्रान्ये साधु साध्विति चाब्रुवन्
sādhu sīteti kecittu sādhu rāmeti cāpare
ubhāveva tu tatrānye sādhu sādhviti cābruvan
- 13
ततो मध्यं जनौघानां प्रविश्य मुनिपुंगवः
सीतासहायो वाल्मीकिरिति होवाच राघवम्
tato madhyaṃ janaughānāṃ praviśya munipuṃgavaḥ
sītāsahāyo vālmīkiriti hovāca rāghavam
- 14
इयं दाशरथे सीता सुव्रता धर्मचारिणी
अपापा ते परित्यक्ता ममाश्रमसमीपतः
iyaṃ dāśarathe sītā suvratā dharmacāriṇī
apāpā te parityaktā mamāśramasamīpataḥ
- 15
लोकापवादभीतस्य तव राम महाव्रत
प्रत्ययं दास्यते सीता तामनुज्ञातुमर्हसि
lokāpavādabhītasya tava rāma mahāvrata
pratyayaṃ dāsyate sītā tāmanujñātumarhasi
- 16
इमौ च जानकी पुत्रावुभौ च यमजातकौ
सुतौ तवैव दुर्धर्षौ सत्यमेतद्ब्रवीमि ते
imau ca jānakī putrāvubhau ca yamajātakau
sutau tavaiva durdharṣau satyametadbravīmi te
- 17
प्रचेतसोऽहं दशमः पुत्रो राघवनन्दन
न स्मराम्यनृतं वाक्यं तथेमौ तव पुत्रकौ
pracetaso'haṃ daśamaḥ putro rāghavanandana
na smarāmyanṛtaṃ vākyaṃ tathemau tava putrakau
- 18
बहुवर्षसहस्राणि तपश्चर्या मया कृता
तस्याः फलमुपाश्नीयामपापा मैथिली यथा
bahuvarṣasahasrāṇi tapaścaryā mayā kṛtā
tasyāḥ phalamupāśnīyāmapāpā maithilī yathā
- 19
अहं पञ्चसु भूतेषु मनःषष्ठेषु राघव
विचिन्त्य सीतां शुद्धेति न्यगृह्णां वननिर्झरे
ahaṃ pañcasu bhūteṣu manaḥṣaṣṭheṣu rāghava
vicintya sītāṃ śuddheti nyagṛhṇāṃ vananirjhare
- 20
इयं शुद्धसमाचारा अपापा पतिदेवता
लोकापवादभीतस्य दास्यति प्रत्ययं तव
iyaṃ śuddhasamācārā apāpā patidevatā
lokāpavādabhītasya dāsyati pratyayaṃ tava