17 shlokas
- 1
एतदाख्याय रामाय महर्षिः कुम्भसंभवः
अस्यामेवापरं वाक्यं कथायामुपचक्रमे
etadākhyāya rāmāya maharṣiḥ kumbhasaṃbhavaḥ
asyāmevāparaṃ vākyaṃ kathāyāmupacakrame
- 2
ततः स दण्डः काकुत्स्थ बहुवर्षगणायुतम्
अकरोत्तत्र मन्दात्मा राज्यं निहतकण्टकम्
tataḥ sa daṇḍaḥ kākutstha bahuvarṣagaṇāyutam
akarottatra mandātmā rājyaṃ nihatakaṇṭakam
- 3
अथ काले तु कस्मिंश्चिद्राजा भार्गवमाश्रमम्
रमणीयमुपाक्रामच्चैत्रे मासि मनोरमे
atha kāle tu kasmiṃścidrājā bhārgavamāśramam
ramaṇīyamupākrāmaccaitre māsi manorame
- 4
तत्र भार्गवकन्यां स रूपेणाप्रतिमां भुवि
विचरन्तीं वनोद्देशे दण्डोऽपश्यदनुत्तमाम्
tatra bhārgavakanyāṃ sa rūpeṇāpratimāṃ bhuvi
vicarantīṃ vanoddeśe daṇḍo'paśyadanuttamām
- 5
स दृष्ट्वा तां सुदुर्मेधा अनङ्गशरपीडितः
अभिगम्य सुसंविग्नः कन्यां वचनमब्रवीत्
sa dṛṣṭvā tāṃ sudurmedhā anaṅgaśarapīḍitaḥ
abhigamya susaṃvignaḥ kanyāṃ vacanamabravīt
- 6
कुतस्त्वमसि सुश्रोणि कस्य वासि सुता शुभे
पीडितोऽहमनङ्गेन पृच्छामि त्वां सुमध्यमे
kutastvamasi suśroṇi kasya vāsi sutā śubhe
pīḍito'hamanaṅgena pṛcchāmi tvāṃ sumadhyame
- 7
तस्य त्वेवं ब्रुवाणस्य मोहोन्मत्तस्य कामिनः
भार्गवी प्रत्युवाचेदं वचः सानुनयं नृपम्
tasya tvevaṃ bruvāṇasya mohonmattasya kāminaḥ
bhārgavī pratyuvācedaṃ vacaḥ sānunayaṃ nṛpam
- 8
भार्गवस्य सुतां विद्धि देवस्याक्लिष्टकर्मणः
अरजां नाम राजेन्द्र ज्येष्ठामाश्रमवासिनीम्
bhārgavasya sutāṃ viddhi devasyākliṣṭakarmaṇaḥ
arajāṃ nāma rājendra jyeṣṭhāmāśramavāsinīm
- 9
गुरुः पिता मे राजेन्द्र त्वं च शिष्यो महात्मनः
व्यसनं सुमहत्क्रुद्धः स ते दद्यान्महातपाः
guruḥ pitā me rājendra tvaṃ ca śiṣyo mahātmanaḥ
vyasanaṃ sumahatkruddhaḥ sa te dadyānmahātapāḥ
- 10
यदि वात्र मया कार्यं धर्मदृष्टेन सत्पथा
वरयस्व नृप श्रेष्ठ पितरं मे महाद्युतिम्
yadi vātra mayā kāryaṃ dharmadṛṣṭena satpathā
varayasva nṛpa śreṣṭha pitaraṃ me mahādyutim
- 11
अन्यथा तु फलं तुभ्यं भवेद्घोराभिसंहितम्
क्रोधेन हि पिता मेऽसौ त्रैलोक्यमपि निर्दहेत्
anyathā tu phalaṃ tubhyaṃ bhavedghorābhisaṃhitam
krodhena hi pitā me'sau trailokyamapi nirdahet
- 12
एवं ब्रुवाणामरजां दण्डः कामशरार्दितः
प्रत्युवाच मदोन्मत्तः शिरस्याधाय सोऽञ्जलिम्
evaṃ bruvāṇāmarajāṃ daṇḍaḥ kāmaśarārditaḥ
pratyuvāca madonmattaḥ śirasyādhāya so'ñjalim
- 13
प्रसादं कुरु सुश्रोणि न कालं क्षेप्तुमर्हसि
त्वत्कृते हि मम प्राणा विदीर्यन्ते शुभानने
prasādaṃ kuru suśroṇi na kālaṃ kṣeptumarhasi
tvatkṛte hi mama prāṇā vidīryante śubhānane
- 14
त्वां प्राप्य हि वधो वापि पापं वापि सुदारुणम्
भक्तं भजस्व मां भीरु भजमानं सुविह्वलम्
tvāṃ prāpya hi vadho vāpi pāpaṃ vāpi sudāruṇam
bhaktaṃ bhajasva māṃ bhīru bhajamānaṃ suvihvalam
- 15
एवमुक्त्वा तु तां कन्यां दोर्भ्यां गृह्य बलाद्बली
विस्फुरन्तीं यथाकामं मैथुनायोपचक्रमे
evamuktvā tu tāṃ kanyāṃ dorbhyāṃ gṛhya balādbalī
visphurantīṃ yathākāmaṃ maithunāyopacakrame
- 16
तमनर्थं महाघोरं दण्डः कृत्वा सुदारुणम्
नगरं प्रययौ चाशु मधुमन्तमनुत्तमम्
tamanarthaṃ mahāghoraṃ daṇḍaḥ kṛtvā sudāruṇam
nagaraṃ prayayau cāśu madhumantamanuttamam
- 17
अरजापि रुदन्ती सा आश्रमस्याविदूरतः
प्रतीक्षते सुसंत्रस्ता पितरं देवसंनिभम्
arajāpi rudantī sā āśramasyāvidūrataḥ
pratīkṣate susaṃtrastā pitaraṃ devasaṃnibham