Sarga 77

19 shlokas

1. 1

   तथा वृत्रवधं सर्वमखिलेन स लक्ष्मणः

   कथयित्वा नरश्रेष्ठः कथाशेषमुपाक्रमत्

   tathā vṛtravadhaṃ sarvamakhilena sa lakṣmaṇaḥ

   kathayitvā naraśreṣṭhaḥ kathāśeṣamupākramat

2. 2

   ततो हते महावीर्ये वृत्रे देवभयंकरे

   ब्रह्महत्यावृतः शक्रः संज्ञां लेभे न वृत्रहा

   tato hate mahāvīrye vṛtre devabhayaṃkare

   brahmahatyāvṛtaḥ śakraḥ saṃjñāṃ lebhe na vṛtrahā

3. 3

   सोऽन्तमाश्रित्य लोकानां नष्टसंज्ञो विचेतनः

   कालं तत्रावसत्कंचिद्वेष्टमानो यथोरगः

   so'ntamāśritya lokānāṃ naṣṭasaṃjño vicetanaḥ

   kālaṃ tatrāvasatkaṃcidveṣṭamāno yathoragaḥ

4. 4

   अथ नष्टे सहस्राक्षे उद्विग्नमभवज्जगत्

   भूमिश्च ध्वस्तसंकाशा निःस्नेहा शुष्ककानना

   atha naṣṭe sahasrākṣe udvignamabhavajjagat

   bhūmiśca dhvastasaṃkāśā niḥsnehā śuṣkakānanā

5. 5

   निःस्रोतसश्चाम्बुवाहा ह्रदाश्च सरितस्तथा

   संक्षोभश्चैव सत्त्वानामनावृष्टिकृतोऽभवत्

   niḥsrotasaścāmbuvāhā hradāśca saritastathā

   saṃkṣobhaścaiva sattvānāmanāvṛṣṭikṛto'bhavat

6. 6

   क्षीयमाणे तु लोकेऽस्मिन्संभ्रान्तमनसः सुराः

   यदुक्तं विष्णुना पूर्वं तं यज्ञं समुपानयन्

   kṣīyamāṇe tu loke'sminsaṃbhrāntamanasaḥ surāḥ

   yaduktaṃ viṣṇunā pūrvaṃ taṃ yajñaṃ samupānayan

7. 7

   ततः सर्वे सुरगणाः सोपाध्यायाः सहर्षिभिः

   तं देशं सहिता जग्मुर्यत्रेन्द्रो भयमोहितः

   tataḥ sarve suragaṇāḥ sopādhyāyāḥ saharṣibhiḥ

   taṃ deśaṃ sahitā jagmuryatrendro bhayamohitaḥ

8. 8

   ते तु दृष्ट्वा सहस्राक्षं मोहितं ब्रह्महत्यया

   तं पुरस्कृत्य देवेशमश्वमेधं प्रचक्रिरे

   te tu dṛṣṭvā sahasrākṣaṃ mohitaṃ brahmahatyayā

   taṃ puraskṛtya deveśamaśvamedhaṃ pracakrire

9. 9

   ततोऽश्वमेधः सुमहान्महेन्द्रस्य महात्मनः

   ववृधे ब्रह्महत्यायाः पावनार्थं नरेश्वर

   tato'śvamedhaḥ sumahānmahendrasya mahātmanaḥ

   vavṛdhe brahmahatyāyāḥ pāvanārthaṃ nareśvara

10. 10

    ततो यज्ञसमाप्तौ तु ब्रह्महत्या महात्मनः

    अभिगम्याब्रवीद्वाक्यं क्व मे स्थानं विधास्यथ

    tato yajñasamāptau tu brahmahatyā mahātmanaḥ

    abhigamyābravīdvākyaṃ kva me sthānaṃ vidhāsyatha

11. 11

    ते तामूचुस्ततो देवास्तुष्टाः प्रीतिसमन्विताः

    चतुर्धा विभजात्मानमात्मनैव दुरासदे

    te tāmūcustato devāstuṣṭāḥ prītisamanvitāḥ

    caturdhā vibhajātmānamātmanaiva durāsade

12. 12

    देवानां भाषितं श्रुत्वा ब्रह्महत्या महात्मनाम्

    संनिधौ स्थानमन्यत्र वरयामास दुर्वसा

    devānāṃ bhāṣitaṃ śrutvā brahmahatyā mahātmanām

    saṃnidhau sthānamanyatra varayāmāsa durvasā

13. 13

    एकेनांशेन वत्स्यामि पूर्णोदासु नदीषु वै

    द्वितीयेन तु वृक्षेषु सत्यमेतद्ब्रवीमि वः

    ekenāṃśena vatsyāmi pūrṇodāsu nadīṣu vai

    dvitīyena tu vṛkṣeṣu satyametadbravīmi vaḥ

14. 14

    योऽयमंशस्तृतीयो मे स्त्रीषु यौवनशालिषु

    त्रिरात्रं दर्पपूर्णासु वसिष्ये दर्पघातिनी

    yo'yamaṃśastṛtīyo me strīṣu yauvanaśāliṣu

    trirātraṃ darpapūrṇāsu vasiṣye darpaghātinī

15. 15

    हन्तारो ब्राह्मणान्ये तु प्रेक्षापूर्वमदूषकान्

    तांश्चतुर्थेन भागेन संश्रयिष्ये सुरर्षभाः

    hantāro brāhmaṇānye tu prekṣāpūrvamadūṣakān

    tāṃścaturthena bhāgena saṃśrayiṣye surarṣabhāḥ

16. 16

    प्रत्यूचुस्तां ततो देवा यथा वदसि दुर्वसे

    तथा भवतु तत्सर्वं साधयस्व यथेप्सितम्

    pratyūcustāṃ tato devā yathā vadasi durvase

    tathā bhavatu tatsarvaṃ sādhayasva yathepsitam

17. 17

    ततः प्रीत्यान्विता देवाः सहस्राक्षं ववन्दिरे

    विज्वरः पूतपाप्मा च वासवः समपद्यत

    tataḥ prītyānvitā devāḥ sahasrākṣaṃ vavandire

    vijvaraḥ pūtapāpmā ca vāsavaḥ samapadyata

18. 18

    प्रशान्तं च जगत्सर्वं सहस्राक्षे प्रतिष्ठिते

    यज्ञं चाद्भुतसंकाशं तदा शक्रोऽभ्यपूजयत्

    praśāntaṃ ca jagatsarvaṃ sahasrākṣe pratiṣṭhite

    yajñaṃ cādbhutasaṃkāśaṃ tadā śakro'bhyapūjayat

19. 19

    ईदृशो ह्यश्वमेधस्य प्रभावो रघुनन्दन

    यजस्व सुमहाभाग हयमेधेन पार्थिव

    īdṛśo hyaśvamedhasya prabhāvo raghunandana

    yajasva sumahābhāga hayamedhena pārthiva