Sarga 86

16 shlokas

1. 1

   रामो बहून्यहान्येव तद्गीतं परमाद्भुतम्

   शुश्राव मुनिभिः सार्धं राजभिः सह वानरैः

   rāmo bahūnyahānyeva tadgītaṃ paramādbhutam

   śuśrāva munibhiḥ sārdhaṃ rājabhiḥ saha vānaraiḥ

2. 2

   तस्मिन्गीते तु विज्ञाय सीतापुत्रौ कुशीलवौ

   तस्याः परिषदो मध्ये रामो वचनमब्रवीत्

   tasmingīte tu vijñāya sītāputrau kuśīlavau

   tasyāḥ pariṣado madhye rāmo vacanamabravīt

3. 3

   मद्वचो ब्रूत गच्छध्वमिति भगवतोऽन्तिकम्

   madvaco brūta gacchadhvamiti bhagavato'ntikam

4. 4

   यदि शुद्धसमाचारा यदि वा वीतकल्मषा

   करोत्विहात्मनः शुद्धिमनुमान्य महामुनिम्

   yadi śuddhasamācārā yadi vā vītakalmaṣā

   karotvihātmanaḥ śuddhimanumānya mahāmunim

5. 5

   छन्दं मुनेस्तु विज्ञाय सीतायाश्च मनोगतम्

   प्रत्ययं दातुकामायास्ततः शंसत मे लघु

   chandaṃ munestu vijñāya sītāyāśca manogatam

   pratyayaṃ dātukāmāyāstataḥ śaṃsata me laghu

6. 6

   श्वः प्रभाते तु शपथं मैथिली जनकात्मजा

   करोतु परिषन्मध्ये शोधनार्थं ममेह च

   śvaḥ prabhāte tu śapathaṃ maithilī janakātmajā

   karotu pariṣanmadhye śodhanārthaṃ mameha ca

7. 7

   श्रुत्वा तु राघवस्यैतद्वचः परममद्भुतम्

   दूताः सम्प्रययुर्वाटं यत्रास्ते मुनिपुंगवः

   śrutvā tu rāghavasyaitadvacaḥ paramamadbhutam

   dūtāḥ samprayayurvāṭaṃ yatrāste munipuṃgavaḥ

8. 8

   ते प्रणम्य महात्मानं ज्वलन्तममितप्रभम्

   ऊचुस्ते रामवाक्यानि मृदूनि मधुराणि च

   te praṇamya mahātmānaṃ jvalantamamitaprabham

   ūcuste rāmavākyāni mṛdūni madhurāṇi ca

9. 9

   तेषां तद्भाषितं श्रुत्वा रामस्य च मनोगतम्

   विज्ञाय सुमहातेजा मुनिर्वाक्यमथाब्रवीत्

   teṣāṃ tadbhāṣitaṃ śrutvā rāmasya ca manogatam

   vijñāya sumahātejā munirvākyamathābravīt

10. 10

    एवं भवतु भद्रं वो यथा तुष्यति राघवः

    तथा करिष्यते सीता दैवतं हि पतिः स्त्रियाः

    evaṃ bhavatu bhadraṃ vo yathā tuṣyati rāghavaḥ

    tathā kariṣyate sītā daivataṃ hi patiḥ striyāḥ

11. 11

    तथोक्ता मुनिना सर्वे रामदूता महौजसः

    प्रत्येत्य राघवं सर्वे मुनिवाक्यं बभाषिरे

    tathoktā muninā sarve rāmadūtā mahaujasaḥ

    pratyetya rāghavaṃ sarve munivākyaṃ babhāṣire

12. 12

    ततः प्रहृष्टः काकुत्स्थः श्रुत्वा वाक्यं महात्मनः

    ऋषींस्तत्र समेतांश्च राज्ञश्चैवाभ्यभाषत

    tataḥ prahṛṣṭaḥ kākutsthaḥ śrutvā vākyaṃ mahātmanaḥ

    ṛṣīṃstatra sametāṃśca rājñaścaivābhyabhāṣata

13. 13

    भगवन्तः सशिष्या वै सानुगाश्च नराधिपाः

    पश्यन्तु सीताशपथं यश्चैवान्योऽभिकाङ्क्षते

    bhagavantaḥ saśiṣyā vai sānugāśca narādhipāḥ

    paśyantu sītāśapathaṃ yaścaivānyo'bhikāṅkṣate

14. 14

    तस्य तद्वचनं श्रुत्वा राघवस्य महात्मनः

    सर्वेषामृषिमुख्यानां साधुवादो महानभूत्

    tasya tadvacanaṃ śrutvā rāghavasya mahātmanaḥ

    sarveṣāmṛṣimukhyānāṃ sādhuvādo mahānabhūt

15. 15

    राजानश्च महात्मानः प्रशंसन्ति स्म राघवम्

    उपपन्नं नरश्रेष्ठ त्वय्येव भुवि नान्यतः

    rājānaśca mahātmānaḥ praśaṃsanti sma rāghavam

    upapannaṃ naraśreṣṭha tvayyeva bhuvi nānyataḥ

16. 16

    एवं विनिश्चयं कृत्वा श्वोभूत इति राघवः

    विसर्जयामास तदा सर्वांस्ताञ्शत्रुसूदनः

    evaṃ viniścayaṃ kṛtvā śvobhūta iti rāghavaḥ

    visarjayāmāsa tadā sarvāṃstāñśatrusūdanaḥ