26 shlokas
- 1
तथा तु करुणं तस्य द्विजस्य परिदेवितम्
शुश्राव राघवः सर्वं दुःखशोकसमन्वितम्
tathā tu karuṇaṃ tasya dvijasya paridevitam
śuśrāva rāghavaḥ sarvaṃ duḥkhaśokasamanvitam
- 2
स दुःखेन सुसंतप्तो मन्त्रिणः समुपाह्वयत्
वसिष्ठं वामदेवं च भ्रातॄंश्च सहनैगमान्
sa duḥkhena susaṃtapto mantriṇaḥ samupāhvayat
vasiṣṭhaṃ vāmadevaṃ ca bhrātṝṃśca sahanaigamān
- 3
ततो द्विजा वसिष्ठेन सार्धमष्टौ प्रवेशिताः
राजानं देवसंकाशं वर्धस्वेति ततोऽब्रुवन्
tato dvijā vasiṣṭhena sārdhamaṣṭau praveśitāḥ
rājānaṃ devasaṃkāśaṃ vardhasveti tato'bruvan
- 4
मार्कण्डेयोऽथ मौद्गल्यो वामदेवश्च काश्यपः
कात्यायनोऽथ जाबालिर्गौतमो नारदस्तथा
mārkaṇḍeyo'tha maudgalyo vāmadevaśca kāśyapaḥ
kātyāyano'tha jābālirgautamo nāradastathā
- 5
एते द्विजर्षभाः सर्वे आसनेषूपवेशिताः
मन्त्रिणो नैगमाश्चैव यथार्हमनुकूलतः
ete dvijarṣabhāḥ sarve āsaneṣūpaveśitāḥ
mantriṇo naigamāścaiva yathārhamanukūlataḥ
- 6
तेषां समुपविष्टानां सर्वेषां दीप्ततेजसाम्
राघवः सर्वमाचष्टे द्विजो यस्मात्प्ररोदिति
teṣāṃ samupaviṣṭānāṃ sarveṣāṃ dīptatejasām
rāghavaḥ sarvamācaṣṭe dvijo yasmātpraroditi
- 7
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा राज्ञो दीनस्य नारदः
प्रत्युवाच शुभं वाक्यमृषीणां संनिधौ नृपम्
tasya tadvacanaṃ śrutvā rājño dīnasya nāradaḥ
pratyuvāca śubhaṃ vākyamṛṣīṇāṃ saṃnidhau nṛpam
- 8
शृणु राजन्यथाकाले प्राप्तोऽयं बालसंक्षयः
श्रुत्वा कर्तव्यतां वीर कुरुष्व रघुनन्दन
śṛṇu rājanyathākāle prāpto'yaṃ bālasaṃkṣayaḥ
śrutvā kartavyatāṃ vīra kuruṣva raghunandana
- 9
पुरा कृतयुगे राम ब्राह्मणा वै तपस्विनः
अब्राह्मणस्तदा राजन्न तपस्वी कथंचन
purā kṛtayuge rāma brāhmaṇā vai tapasvinaḥ
abrāhmaṇastadā rājanna tapasvī kathaṃcana
- 10
तस्मिन्युगे प्रज्वलिते ब्रह्मभूते अनावृते
अमृत्यवस्तदा सर्वे जज्ञिरे दीर्घदर्शिनः
tasminyuge prajvalite brahmabhūte anāvṛte
amṛtyavastadā sarve jajñire dīrghadarśinaḥ
- 11
ततस्त्रेतायुगं नाम मानवानां वपुष्मताम्
क्षत्रिया यत्र जायन्ते पूर्वेण तपसान्विताः
tatastretāyugaṃ nāma mānavānāṃ vapuṣmatām
kṣatriyā yatra jāyante pūrveṇa tapasānvitāḥ
- 12
वीर्येण तपसा चैव तेऽधिकाः पूर्वजन्मनि
मानवा ये महात्मानस्तस्मिंस्त्रेतायुगे युगे
vīryeṇa tapasā caiva te'dhikāḥ pūrvajanmani
mānavā ye mahātmānastasmiṃstretāyuge yuge
- 13
ब्रह्मक्षत्रं तु तत्सर्वं यत्पूर्वमपरं च यत्
युगयोरुभयोरासीत्समवीर्यसमन्वितम्
brahmakṣatraṃ tu tatsarvaṃ yatpūrvamaparaṃ ca yat
yugayorubhayorāsītsamavīryasamanvitam
- 14
अपश्यन्तस्तु ते सर्वे विशेषमधिकं ततः
स्थापनं चक्रिरे तत्र चातुर्वर्ण्यस्य सर्वतः
apaśyantastu te sarve viśeṣamadhikaṃ tataḥ
sthāpanaṃ cakrire tatra cāturvarṇyasya sarvataḥ
- 15
अधर्मः पादमेकं तु पातयत्पृथिवीतले
अधर्मेण हि संयुक्तास्तेन मन्दाभवन्द्विजाः
adharmaḥ pādamekaṃ tu pātayatpṛthivītale
adharmeṇa hi saṃyuktāstena mandābhavandvijāḥ
- 16
ततः प्रादुष्कृतं पूर्वमायुषः परिनिष्ठितम्
शुभान्येवाचरंल्लोकाः सत्यधर्मपरायणाः
tataḥ prāduṣkṛtaṃ pūrvamāyuṣaḥ pariniṣṭhitam
śubhānyevācaraṃllokāḥ satyadharmaparāyaṇāḥ
- 17
त्रेतायुगे त्ववर्तन्त ब्राह्मणाः क्षत्रियश्च ये
तपोऽतप्यन्त ते सर्वे शुश्रूषामपरे जनाः
tretāyuge tvavartanta brāhmaṇāḥ kṣatriyaśca ye
tapo'tapyanta te sarve śuśrūṣāmapare janāḥ
- 18
स धर्मः परमस्तेषां वैश्यशूद्रमथागमत्
पूजां च सर्ववर्णानां शूद्राश्चक्रुर्विशेषतः
sa dharmaḥ paramasteṣāṃ vaiśyaśūdramathāgamat
pūjāṃ ca sarvavarṇānāṃ śūdrāścakrurviśeṣataḥ
- 19
ततः पादमधर्मस्य द्वितीयमवतारयत्
ततो द्वापरसंख्या सा युगस्य समजायत
tataḥ pādamadharmasya dvitīyamavatārayat
tato dvāparasaṃkhyā sā yugasya samajāyata
- 20
तस्मिन्द्वापरसंख्ये तु वर्तमाने युगक्षये
अधर्मश्चानृतं चैव ववृधे पुरुषर्षभ
tasmindvāparasaṃkhye tu vartamāne yugakṣaye
adharmaścānṛtaṃ caiva vavṛdhe puruṣarṣabha
- 21
तस्मिन्द्वापरसंख्याते तपो वैश्यान्समाविशत्
न शूद्रो लभते धर्ममुग्रं तप्तं नरर्षभ
tasmindvāparasaṃkhyāte tapo vaiśyānsamāviśat
na śūdro labhate dharmamugraṃ taptaṃ nararṣabha
- 22
हीनवर्णो नरश्रेष्ठ तप्यते सुमहत्तपः
भविष्या शूद्रयोन्यां हि तपश्चर्या कलौ युगे
hīnavarṇo naraśreṣṭha tapyate sumahattapaḥ
bhaviṣyā śūdrayonyāṃ hi tapaścaryā kalau yuge
- 23
अधर्मः परमो राम द्वापरे शूद्रधारितः
स वै विषयपर्यन्ते तव राजन्महातपाः
शूद्रस्तप्यति दुर्बुद्धिस्तेन बालवधो ह्ययम्
adharmaḥ paramo rāma dvāpare śūdradhāritaḥ
sa vai viṣayaparyante tava rājanmahātapāḥ
śūdrastapyati durbuddhistena bālavadho hyayam
- 24
यो ह्यधर्ममकार्यं वा विषये पार्थिवस्य हि
करोति राजशार्दूल पुरे वा दुर्मतिर्नरः
क्षिप्रं हि नरकं याति स च राजा न संशयः
yo hyadharmamakāryaṃ vā viṣaye pārthivasya hi
karoti rājaśārdūla pure vā durmatirnaraḥ
kṣipraṃ hi narakaṃ yāti sa ca rājā na saṃśayaḥ
- 25
स त्वं पुरुषशार्दूल मार्गस्व विषयं स्वकम्
दुष्कृतं यत्र पश्येथास्तत्र यत्नं समाचर
sa tvaṃ puruṣaśārdūla mārgasva viṣayaṃ svakam
duṣkṛtaṃ yatra paśyethāstatra yatnaṃ samācara
- 26
एवं ते धर्मवृद्धिश्च नृणां चायुर्विवर्धनम्
भविष्यति नरश्रेष्ठ बालस्यास्य च जीवितम्
evaṃ te dharmavṛddhiśca nṛṇāṃ cāyurvivardhanam
bhaviṣyati naraśreṣṭha bālasyāsya ca jīvitam