Sarga 35

65 shlokas

1. 1

   अपृच्छत ततो रामो दक्षिणाशालयं मुनिम्

   प्राञ्जलिर्विनयोपेत इदमाह वचोऽर्थवत्

   apṛcchata tato rāmo dakṣiṇāśālayaṃ munim

   prāñjalirvinayopeta idamāha vaco'rthavat

2. 2

   अतुलं बलमेताभ्यां वालिनो रावणस्य च

   न त्वेतौ हनुमद्वीर्यैः समाविति मतिर्मम

   atulaṃ balametābhyāṃ vālino rāvaṇasya ca

   na tvetau hanumadvīryaiḥ samāviti matirmama

3. 3

   शौर्यं दाक्ष्यं बलं धैर्यं प्राज्ञता नयसाधनम्

   विक्रमश्च प्रभावश्च हनूमति कृतालयाः

   śauryaṃ dākṣyaṃ balaṃ dhairyaṃ prājñatā nayasādhanam

   vikramaśca prabhāvaśca hanūmati kṛtālayāḥ

4. 4

   दृष्ट्वोदधिं विषीदन्तीं तदैष कपिवाहिनीम्

   समाश्वास्य कपीन्भूयो योजनानां शतं प्लुतः

   dṛṣṭvodadhiṃ viṣīdantīṃ tadaiṣa kapivāhinīm

   samāśvāsya kapīnbhūyo yojanānāṃ śataṃ plutaḥ

5. 5

   धर्षयित्वा पुरीं लङ्कां रावणान्तःपुरं तथा

   दृष्ट्वा संभाषिता चापि सीता विश्वासिता तथा

   dharṣayitvā purīṃ laṅkāṃ rāvaṇāntaḥpuraṃ tathā

   dṛṣṭvā saṃbhāṣitā cāpi sītā viśvāsitā tathā

6. 6

   सेनाग्रगा मन्त्रिसुताः किंकरा रावणात्मजः

   एते हनुमता तत्र एकेन विनिपातिताः

   senāgragā mantrisutāḥ kiṃkarā rāvaṇātmajaḥ

   ete hanumatā tatra ekena vinipātitāḥ

7. 7

   भूयो बन्धाद्विमुक्तेन संभाषित्वा दशाननम्

   लङ्का भस्मीकृता तेन पावकेनेव मेदिनी

   bhūyo bandhādvimuktena saṃbhāṣitvā daśānanam

   laṅkā bhasmīkṛtā tena pāvakeneva medinī

8. 8

   न कालस्य न शक्रस्य न विष्णोर्वित्तपस्य च

   कर्माणि तानि श्रूयन्ते यानि युद्धे हनूमतः

   na kālasya na śakrasya na viṣṇorvittapasya ca

   karmāṇi tāni śrūyante yāni yuddhe hanūmataḥ

9. 9

   एतस्य बाहुवीर्येण लङ्का सीता च लक्ष्मणः

   प्राप्तो मया जयश्चैव राज्यं मित्राणि बान्धवाः

   etasya bāhuvīryeṇa laṅkā sītā ca lakṣmaṇaḥ

   prāpto mayā jayaścaiva rājyaṃ mitrāṇi bāndhavāḥ

10. 10

    हनूमान्यदि मे न स्याद्वानराधिपतेः सखा

    प्रवृत्तमपि को वेत्तुं जानक्याः शक्तिमान्भवेत्

    hanūmānyadi me na syādvānarādhipateḥ sakhā

    pravṛttamapi ko vettuṃ jānakyāḥ śaktimānbhavet

11. 11

    किमर्थं वाली चैतेन सुग्रीवप्रियकाम्यया

    तदा वैरे समुत्पन्ने न दग्धो वीरुधो यथा

    kimarthaṃ vālī caitena sugrīvapriyakāmyayā

    tadā vaire samutpanne na dagdho vīrudho yathā

12. 12

    न हि वेदितवान्मन्ये हनूमानात्मनो बलम्

    यद्दृष्टवाञ्जीवितेष्टं क्लिश्यन्तं वानराधिपम्

    na hi veditavānmanye hanūmānātmano balam

    yaddṛṣṭavāñjīviteṣṭaṃ kliśyantaṃ vānarādhipam

13. 13

    एतन्मे भगवन्सर्वं हनूमति महामुने

    विस्तरेण यथातत्त्वं कथयामरपूजित

    etanme bhagavansarvaṃ hanūmati mahāmune

    vistareṇa yathātattvaṃ kathayāmarapūjita

14. 14

    राघवस्य वचः श्रुत्वा हेतुयुक्तमृषिस्ततः

    हनूमतः समक्षं तमिदं वचनमब्रवीत्

    rāghavasya vacaḥ śrutvā hetuyuktamṛṣistataḥ

    hanūmataḥ samakṣaṃ tamidaṃ vacanamabravīt

15. 15

    सत्यमेतद्रघुश्रेष्ठ यद्ब्रवीषि हनूमतः

    न बले विद्यते तुल्यो न गतौ न मतौ परः

    satyametadraghuśreṣṭha yadbravīṣi hanūmataḥ

    na bale vidyate tulyo na gatau na matau paraḥ

16. 16

    अमोघशापैः शापस्तु दत्तोऽस्य ऋषिभिः पुरा

    न वेदिता बलं येन बली सन्नरिमर्दनः

    amoghaśāpaiḥ śāpastu datto'sya ṛṣibhiḥ purā

    na veditā balaṃ yena balī sannarimardanaḥ

17. 17

    बाल्येऽप्येतेन यत्कर्म कृतं राम महाबल

    तन्न वर्णयितुं शक्यमतिबालतयास्य ते

    bālye'pyetena yatkarma kṛtaṃ rāma mahābala

    tanna varṇayituṃ śakyamatibālatayāsya te

18. 18

    यदि वास्ति त्वभिप्रायस्तच्छ्रोतुं तव राघव

    समाधाय मतिं राम निशामय वदाम्यहम्

    yadi vāsti tvabhiprāyastacchrotuṃ tava rāghava

    samādhāya matiṃ rāma niśāmaya vadāmyaham

19. 19

    सूर्यदत्तवरस्वर्णः सुमेरुर्नाम पर्वतः

    यत्र राज्यं प्रशास्त्यस्य केसरी नाम वै पिता

    sūryadattavarasvarṇaḥ sumerurnāma parvataḥ

    yatra rājyaṃ praśāstyasya kesarī nāma vai pitā

20. 20

    तस्य भार्या बभूवेष्टा ह्यञ्जनेति परिश्रुता

    जनयामास तस्यां वै वायुरात्मजमुत्तमम्

    tasya bhāryā babhūveṣṭā hyañjaneti pariśrutā

    janayāmāsa tasyāṃ vai vāyurātmajamuttamam

21. 21

    शालिशूकसमाभासं प्रासूतेमं तदाञ्जना

    फलान्याहर्तुकामा वै निष्क्रान्ता गहने चरा

    śāliśūkasamābhāsaṃ prāsūtemaṃ tadāñjanā

    phalānyāhartukāmā vai niṣkrāntā gahane carā

22. 22

    एष मातुर्वियोगाच्च क्षुधया च भृशार्दितः

    रुरोद शिशुरत्यर्थं शिशुः शरभराडिव

    eṣa māturviyogācca kṣudhayā ca bhṛśārditaḥ

    ruroda śiśuratyarthaṃ śiśuḥ śarabharāḍiva

23. 23

    ततोद्यन्तं विवस्वन्तं जपापुष्पोत्करोपमम्

    ददृशे फललोभाच्च उत्पपात रविं प्रति

    tatodyantaṃ vivasvantaṃ japāpuṣpotkaropamam

    dadṛśe phalalobhācca utpapāta raviṃ prati

24. 24

    बालार्काभिमुखो बालो बालार्क इव मूर्तिमान्

    ग्रहीतुकामो बालार्कं प्लवतेऽम्बरमध्यगः

    bālārkābhimukho bālo bālārka iva mūrtimān

    grahītukāmo bālārkaṃ plavate'mbaramadhyagaḥ

25. 25

    एतस्मिन्प्लवमाने तु शिशुभावे हनूमति

    देवदानवसिद्धानां विस्मयः सुमहानभूत्

    etasminplavamāne tu śiśubhāve hanūmati

    devadānavasiddhānāṃ vismayaḥ sumahānabhūt

26. 26

    नाप्येवं वेगवान्वायुर्गरुडो न मनस्तथा

    यथायं वायुपुत्रस्तु क्रमतेऽम्बरमुत्तमम्

    nāpyevaṃ vegavānvāyurgaruḍo na manastathā

    yathāyaṃ vāyuputrastu kramate'mbaramuttamam

27. 27

    यदि तावच्छिशोरस्य ईदृशौ गतिविक्रमौ

    यौवनं बलमासाद्य कथं वेगो भविष्यति

    yadi tāvacchiśorasya īdṛśau gativikramau

    yauvanaṃ balamāsādya kathaṃ vego bhaviṣyati

28. 28

    तमनुप्लवते वायुः प्लवन्तं पुत्रमात्मनः

    सूर्यदाहभयाद्रक्षंस्तुषारचयशीतलः

    tamanuplavate vāyuḥ plavantaṃ putramātmanaḥ

    sūryadāhabhayādrakṣaṃstuṣāracayaśītalaḥ

29. 29

    बहुयोजनसाहस्रं क्रमत्येष ततोऽम्बरम्

    पितुर्बलाच्च बाल्याच्च भास्कराभ्याशमागतः

    bahuyojanasāhasraṃ kramatyeṣa tato'mbaram

    piturbalācca bālyācca bhāskarābhyāśamāgataḥ

30. 30

    शिशुरेष त्वदोषज्ञ इति मत्वा दिवाकरः

    कार्यं चात्र समायत्तमित्येवं न ददाह सः

    śiśureṣa tvadoṣajña iti matvā divākaraḥ

    kāryaṃ cātra samāyattamityevaṃ na dadāha saḥ