18 shlokas
- 1
तथोक्तवति रामे तु भरते च महात्मनि
लक्ष्मणोऽपि शुभं वाक्यमुवाच रघुनन्दनम्
tathoktavati rāme tu bharate ca mahātmani
lakṣmaṇo'pi śubhaṃ vākyamuvāca raghunandanam
- 2
अश्वमेधो महायज्ञः पावनः सर्वपाप्मनाम्
पावनस्तव दुर्धर्षो रोचतां क्रतुपुंगवः
aśvamedho mahāyajñaḥ pāvanaḥ sarvapāpmanām
pāvanastava durdharṣo rocatāṃ kratupuṃgavaḥ
- 3
श्रूयते हि पुरावृत्तं वासवे सुमहात्मनि
ब्रह्महत्यावृतः शक्रो हयमेधेन पावितः
śrūyate hi purāvṛttaṃ vāsave sumahātmani
brahmahatyāvṛtaḥ śakro hayamedhena pāvitaḥ
- 4
पुरा किल महाबाहो देवासुरसमागमे
वृत्रो नाम महानासीद्दैतेयो लोकसंमतः
purā kila mahābāho devāsurasamāgame
vṛtro nāma mahānāsīddaiteyo lokasaṃmataḥ
- 5
विस्तीर्णो योजनशतमुच्छ्रितस्त्रिगुणं ततः
अनुरागेण लोकांस्त्रीन्स्नेहात्पश्यति सर्वतः
vistīrṇo yojanaśatamucchritastriguṇaṃ tataḥ
anurāgeṇa lokāṃstrīnsnehātpaśyati sarvataḥ
- 6
धर्मज्ञश्च कृतज्ञश्च बुद्ध्या च परिनिष्ठितः
शशास पृथिवीं सर्वां धर्मेण सुसमाहितः
dharmajñaśca kṛtajñaśca buddhyā ca pariniṣṭhitaḥ
śaśāsa pṛthivīṃ sarvāṃ dharmeṇa susamāhitaḥ
- 7
तस्मिन्प्रशासति तदा सर्वकामदुघा मही
रसवन्ति प्रसूतानि मूलानि च फलानि च
tasminpraśāsati tadā sarvakāmadughā mahī
rasavanti prasūtāni mūlāni ca phalāni ca
- 8
अकृष्टपच्या पृथिवी सुसम्पन्ना महात्मनः
स राज्यं तादृशं भुङ्क्ते स्फीतमद्भुतदर्शनम्
akṛṣṭapacyā pṛthivī susampannā mahātmanaḥ
sa rājyaṃ tādṛśaṃ bhuṅkte sphītamadbhutadarśanam
- 9
तस्य बुद्धिः समुत्पन्ना तपः कुर्यामनुत्तमम्
तपो हि परमं श्रेयस्तपो हि परमं सुखम्
tasya buddhiḥ samutpannā tapaḥ kuryāmanuttamam
tapo hi paramaṃ śreyastapo hi paramaṃ sukham
- 10
स निक्षिप्य सुतं ज्येष्ठं पौरेषु परमेश्वरम्
तप उग्रमुपातिष्ठत्तापयन्सर्वदेवताः
sa nikṣipya sutaṃ jyeṣṭhaṃ paureṣu parameśvaram
tapa ugramupātiṣṭhattāpayansarvadevatāḥ
- 11
तपस्तप्यति वृत्रे तु वासवः परमार्तवत्
विष्णुं समुपसंक्रम्य वाक्यमेतदुवाच ह
tapastapyati vṛtre tu vāsavaḥ paramārtavat
viṣṇuṃ samupasaṃkramya vākyametaduvāca ha
- 12
तपस्यता महाबाहो लोका वृत्रेण निर्जिताः
बलवान्स हि धर्मात्मा नैनं शक्ष्यामि बाधितुम्
tapasyatā mahābāho lokā vṛtreṇa nirjitāḥ
balavānsa hi dharmātmā nainaṃ śakṣyāmi bādhitum
- 13
यद्यसौ तप आतिष्ठेद्भूय एव सुरेश्वर
यावल्लोका धरिष्यन्ति तावदस्य वशानुगाः
yadyasau tapa ātiṣṭhedbhūya eva sureśvara
yāvallokā dhariṣyanti tāvadasya vaśānugāḥ
- 14
त्वं चैनं परमोदारमुपेक्षसि महाबल
क्षणं हि न भवेद्वृत्रः क्रुद्धे त्वयि सुरेश्वर
tvaṃ cainaṃ paramodāramupekṣasi mahābala
kṣaṇaṃ hi na bhavedvṛtraḥ kruddhe tvayi sureśvara
- 15
यदा हि प्रीतिसंयोगं त्वया विष्णो समागतः
तदा प्रभृति लोकानां नाथत्वमुपलब्धवान्
yadā hi prītisaṃyogaṃ tvayā viṣṇo samāgataḥ
tadā prabhṛti lokānāṃ nāthatvamupalabdhavān
- 16
स त्वं प्रसादं लोकानां कुरुष्व सुमहायशः
त्वत्कृतेन हि सर्वं स्यात्प्रशान्तमजरं जगत्
sa tvaṃ prasādaṃ lokānāṃ kuruṣva sumahāyaśaḥ
tvatkṛtena hi sarvaṃ syātpraśāntamajaraṃ jagat
- 17
इमे हि सर्वे विष्णो त्वां निरीक्षन्ते दिवौकसः
वृत्रघातेन महता एषां साह्यं कुरुष्व ह
ime hi sarve viṣṇo tvāṃ nirīkṣante divaukasaḥ
vṛtraghātena mahatā eṣāṃ sāhyaṃ kuruṣva ha
- 18
त्वया हि नित्यशः साह्यं कृतमेषां महात्मनाम्
असह्यमिदमन्येषामगतीनां गतिर्भवान्
tvayā hi nityaśaḥ sāhyaṃ kṛtameṣāṃ mahātmanām
asahyamidamanyeṣāmagatīnāṃ gatirbhavān