17 shlokas
- 1
ततो द्वादशमे वर्षे शत्रुघ्नो रामपालिताम्
अयोध्यां चकमे गन्तुमल्पभृत्यबलानुगः
tato dvādaśame varṣe śatrughno rāmapālitām
ayodhyāṃ cakame gantumalpabhṛtyabalānugaḥ
- 2
मन्त्रिणो बलमुख्यांश्च निवर्त्य च पुरोधसं
जगाम रथमुख्येन हययुक्तेन भास्वता
mantriṇo balamukhyāṃśca nivartya ca purodhasaṃ
jagāma rathamukhyena hayayuktena bhāsvatā
- 3
स गत्वा गणितान्वासान्सप्ताष्टौ रघुनन्दनः
अयोध्यामगमत्तूर्णं राघवोत्सुकदर्शनः
sa gatvā gaṇitānvāsānsaptāṣṭau raghunandanaḥ
ayodhyāmagamattūrṇaṃ rāghavotsukadarśanaḥ
- 4
स प्रविश्य पुरीं रम्यां श्रीमानिक्ष्वाकुनन्दनः
प्रविवेश महाबाहुर्यत्र रामो महाद्युतिः
sa praviśya purīṃ ramyāṃ śrīmānikṣvākunandanaḥ
praviveśa mahābāhuryatra rāmo mahādyutiḥ
- 5
सोऽभिवाद्य महात्मानं ज्वलन्तमिव तेजसा
उवाच प्राञ्जलिर्भूत्वा रामं सत्यपराक्रमम्
so'bhivādya mahātmānaṃ jvalantamiva tejasā
uvāca prāñjalirbhūtvā rāmaṃ satyaparākramam
- 6
यदाज्ञप्तं महाराज सर्वं तत्कृतवानहम्
हतः स लवणः पापः पुरी सा च निवेशिता
yadājñaptaṃ mahārāja sarvaṃ tatkṛtavānaham
hataḥ sa lavaṇaḥ pāpaḥ purī sā ca niveśitā
- 7
द्वादशं च गतं वर्षं त्वां विना रघुनन्दन
नोत्सहेयमहं वस्तुं त्वया विरहितो नृप
dvādaśaṃ ca gataṃ varṣaṃ tvāṃ vinā raghunandana
notsaheyamahaṃ vastuṃ tvayā virahito nṛpa
- 8
स मे प्रसादं काकुत्स्थ कुरुष्वामितविक्रम
मातृहीनो यथा वत्सस्त्वां विना प्रवसाम्यहम्
sa me prasādaṃ kākutstha kuruṣvāmitavikrama
mātṛhīno yathā vatsastvāṃ vinā pravasāmyaham
- 9
एवं ब्रुवाणं शत्रुघ्नं परिष्वज्येदमब्रवीत्
मा विषादं कृथा वीर नैतत्क्षत्रियचेष्टितम्
evaṃ bruvāṇaṃ śatrughnaṃ pariṣvajyedamabravīt
mā viṣādaṃ kṛthā vīra naitatkṣatriyaceṣṭitam
- 10
नावसीदन्ति राजानो विप्रवासेषु राघव
प्रजाश्च परिपाल्या हि क्षत्रधर्मेण राघव
nāvasīdanti rājāno vipravāseṣu rāghava
prajāśca paripālyā hi kṣatradharmeṇa rāghava
- 11
काले काले च मां वीर अयोध्यामवलोकितुम्
आगच्छ त्वं नरश्रेष्ठ गन्तासि च पुरं तव
kāle kāle ca māṃ vīra ayodhyāmavalokitum
āgaccha tvaṃ naraśreṣṭha gantāsi ca puraṃ tava
- 12
ममापि त्वं सुदयितः प्राणैरपि न संशयः
अवश्यं करणीयं च राज्यस्य परिपालनम्
mamāpi tvaṃ sudayitaḥ prāṇairapi na saṃśayaḥ
avaśyaṃ karaṇīyaṃ ca rājyasya paripālanam
- 13
तस्मात्त्वं वस काकुत्स्थ पञ्चरात्रं मया सह
ऊर्ध्वं गन्तासि मधुरां सभृत्यबलवाहनः
tasmāttvaṃ vasa kākutstha pañcarātraṃ mayā saha
ūrdhvaṃ gantāsi madhurāṃ sabhṛtyabalavāhanaḥ
- 14
रामस्यैतद्वचः श्रुत्वा धर्मयुक्तं मनोऽनुगम्
शत्रुघ्नो दीनया वाचा बाढमित्येव चाब्रवीत्
rāmasyaitadvacaḥ śrutvā dharmayuktaṃ mano'nugam
śatrughno dīnayā vācā bāḍhamityeva cābravīt
- 15
स पञ्चरात्रं काकुत्स्थो राघवस्य यथाज्ञया
उष्य तत्र महेष्वासो गमनायोपचक्रमे
sa pañcarātraṃ kākutstho rāghavasya yathājñayā
uṣya tatra maheṣvāso gamanāyopacakrame
- 16
आमन्त्र्य तु महात्मानं रामं सत्यपराक्रमम्
भरतं लक्ष्मणं चैव महारथमुपारुहत्
āmantrya tu mahātmānaṃ rāmaṃ satyaparākramam
bharataṃ lakṣmaṇaṃ caiva mahārathamupāruhat
- 17
दूरं ताभ्यामनुगतो लक्ष्मणेन महात्मना
भरतेन च शत्रुघ्नो जगामाशु पुरीं तदा
dūraṃ tābhyāmanugato lakṣmaṇena mahātmanā
bharatena ca śatrughno jagāmāśu purīṃ tadā