81 shlokas
- 1
नन्द्युवाच
पूजया तस्य संतुष्टो भगवान्पुरुषोत्तमः
श्रीभूमिसहितः श्रीमाञ्शङ्खचक्रगदाधरः
nandyuvāca
pūjayā tasya saṃtuṣṭo bhagavānpuruṣottamaḥ
śrībhūmisahitaḥ śrīmāñśaṅkhacakragadādharaḥ
- 2
किरीटी पद्महस्तश्च सर्वाभरणभूषितः
पीतांबरश्च भगवान्देवैर्दैत्यैश्च संवृतः
kirīṭī padmahastaśca sarvābharaṇabhūṣitaḥ
pītāṃbaraśca bhagavāndevairdaityaiśca saṃvṛtaḥ
- 3
प्रददौ दर्शनं तस्मै दिव्यं वै गरुडध्वजः
दिव्येन दर्शनेनैव दृष्ट्वा देवं जनार्दनम्
pradadau darśanaṃ tasmai divyaṃ vai garuḍadhvajaḥ
divyena darśanenaiva dṛṣṭvā devaṃ janārdanam
- 4
तुष्टाव वाग्भिर् इष्टाभिः प्रणम्य गरुडध्वजम्
त्वमादिस्त्वमनादिश्च प्रकृतिस्त्वं जनार्दनः
tuṣṭāva vāgbhir iṣṭābhiḥ praṇamya garuḍadhvajam
tvamādistvamanādiśca prakṛtistvaṃ janārdanaḥ
- 5
पुरुषस्त्वं जगन्नाथो विष्णुर्विश्वेश्वरो भवान्
योऽयं ब्रह्मासि पुरुषो विश्वमूर्तिः पितामहः
puruṣastvaṃ jagannātho viṣṇurviśveśvaro bhavān
yo'yaṃ brahmāsi puruṣo viśvamūrtiḥ pitāmahaḥ
- 6
तत्त्वमाद्यं भवानेव परं ज्योतिर्जनार्दन
परमात्मा परं धाम श्रीपते भूपते प्रभो
tattvamādyaṃ bhavāneva paraṃ jyotirjanārdana
paramātmā paraṃ dhāma śrīpate bhūpate prabho
- 7
त्वत्क्रोधसंभवो रुद्रस्तमसा च समावृतः
त्वत्प्रसादाज्जगद्धाता रजसा च पितामहः
tvatkrodhasaṃbhavo rudrastamasā ca samāvṛtaḥ
tvatprasādājjagaddhātā rajasā ca pitāmahaḥ
- 8
त्वत्प्रसादात्स्वयं विष्णुः सत्त्वेन पुरुषोत्तमः
कालमूर्ते हरे विष्णो नारायण जगन्मय
tvatprasādātsvayaṃ viṣṇuḥ sattvena puruṣottamaḥ
kālamūrte hare viṣṇo nārāyaṇa jaganmaya
- 9
महांस्तथा च भूतादिस्तन्मात्राणीन्द्रियाणि च
त्वयैवाधिष्ठितान्येव विश्वमूर्ते महेश्वर
mahāṃstathā ca bhūtādistanmātrāṇīndriyāṇi ca
tvayaivādhiṣṭhitānyeva viśvamūrte maheśvara
- 10
महादेव जगन्नाथ पितामह जगद्गुरो
प्रसीद देवदेवेश प्रसीद परमेश्वर
mahādeva jagannātha pitāmaha jagadguro
prasīda devadeveśa prasīda parameśvara
- 11
प्रसीद त्वं जगन्नाथ शरण्यं शरणं गतः
वैकुण्ठ शौरे सर्वज्ञ वासुदेव महाभुज
prasīda tvaṃ jagannātha śaraṇyaṃ śaraṇaṃ gataḥ
vaikuṇṭha śaure sarvajña vāsudeva mahābhuja
- 12
संकर्षण महाभाग प्रद्युम्न पुरुषोत्तम
अनिरुद्ध महाविष्णो सदा विष्णो नमो ऽस्तु ते
saṃkarṣaṇa mahābhāga pradyumna puruṣottama
aniruddha mahāviṣṇo sadā viṣṇo namo 'stu te
- 13
विष्णो तवासनं दिव्यमव्यक्तं मध्यतो विभुः
सहस्रफणसंयुक्तस्तमोमूर्तिर्धराधरः
viṣṇo tavāsanaṃ divyamavyaktaṃ madhyato vibhuḥ
sahasraphaṇasaṃyuktastamomūrtirdharādharaḥ
- 14
अधश्च धर्मो देवेश ज्ञानं वैराग्यमेव च
ऐश्वर्यमासनस्यास्य पादरूपेण सुव्रत
adhaśca dharmo deveśa jñānaṃ vairāgyameva ca
aiśvaryamāsanasyāsya pādarūpeṇa suvrata
- 15
सप्तपातालपादस्त्वं धराजघनमेव च
वासांसि सागराः सप्त दिशश्चैव महाभुजाः
saptapātālapādastvaṃ dharājaghanameva ca
vāsāṃsi sāgarāḥ sapta diśaścaiva mahābhujāḥ
- 16
द्यौर्मूर्धा ते विभो नाभिः खं वायुर्नासिकां गतः
नेत्रे सोमश्च सूर्यश्च केशा वै पुष्करादयः
dyaurmūrdhā te vibho nābhiḥ khaṃ vāyurnāsikāṃ gataḥ
netre somaśca sūryaśca keśā vai puṣkarādayaḥ
- 17
नक्षत्रतारका द्यौश्च ग्रैवेयकविभूषणम्
कथं स्तोष्यामि देवेशं पूज्यश्च पुरुषोत्तमः
nakṣatratārakā dyauśca graiveyakavibhūṣaṇam
kathaṃ stoṣyāmi deveśaṃ pūjyaśca puruṣottamaḥ
- 18
श्रद्धया च कृतं दिव्यं यच्छ्रुतं यच्च कीर्तितम्
यदिष्टं तत्क्षमस्वेश नारायण नमो ऽस्तु ते
śraddhayā ca kṛtaṃ divyaṃ yacchrutaṃ yacca kīrtitam
yadiṣṭaṃ tatkṣamasveśa nārāyaṇa namo 'stu te
- 19
शैलादिरुवाच
इदं तु वैष्णवं स्तोत्रं सर्वपापप्रणाशनम्
यः पठेच्छृणुयाद्वापि क्षुपेण परिकीर्तितम्
śailādiruvāca
idaṃ tu vaiṣṇavaṃ stotraṃ sarvapāpapraṇāśanam
yaḥ paṭhecchṛṇuyādvāpi kṣupeṇa parikīrtitam
- 20
श्रावयेद्वा द्विजान्भक्त्या विष्णुलोकं स गच्छति
śrāvayedvā dvijānbhaktyā viṣṇulokaṃ sa gacchati
- 21
सम्पूज्य चैवं त्रिदशेश्वराद्यैः स्तुत्वा स्तुतं देवमजेयमीशम्
विज्ञापयामास निरीक्ष्य भक्त्या जनार्दनाय प्रणिपत्य मूर्ध्ना
sampūjya caivaṃ tridaśeśvarādyaiḥ stutvā stutaṃ devamajeyamīśam
vijñāpayāmāsa nirīkṣya bhaktyā janārdanāya praṇipatya mūrdhnā
- 22
राजोवाच
भगवन्ब्राह्मणः कश्चिद्दधीच इति विश्रुतः
धर्मवेत्ता विनीतात्मा सखा मम पुराभवत्
rājovāca
bhagavanbrāhmaṇaḥ kaściddadhīca iti viśrutaḥ
dharmavettā vinītātmā sakhā mama purābhavat
- 23
अवध्यः सर्वदा सर्वैः शङ्करार्चनतत्परः
सावज्ञं वामपादेन स मां मूर्ध्नि सदस्यथ
avadhyaḥ sarvadā sarvaiḥ śaṅkarārcanatatparaḥ
sāvajñaṃ vāmapādena sa māṃ mūrdhni sadasyatha
- 24
ताडयामास देवेश विष्णो विश्वजगत्पते
उवाच च मदाविष्टो न बिभेमीति सर्वतः
tāḍayāmāsa deveśa viṣṇo viśvajagatpate
uvāca ca madāviṣṭo na bibhemīti sarvataḥ
- 25
जेतुमिच्छामि तं विप्रं दधीचं जगदीश्वर
यथा हितं तथा कर्तुं त्वमर्हसि जनार्दन
jetumicchāmi taṃ vipraṃ dadhīcaṃ jagadīśvara
yathā hitaṃ tathā kartuṃ tvamarhasi janārdana
- 26
शैलादिरुवाच
ज्ञात्वा सोऽपि दधीचस्य ह्य् अवध्यत्वं महात्मनः
सस्मार च महेशस्य प्रभावमतुलं हरिः
śailādiruvāca
jñātvā so'pi dadhīcasya hy avadhyatvaṃ mahātmanaḥ
sasmāra ca maheśasya prabhāvamatulaṃ hariḥ
- 27
एवं स्मृत्वा हरिः प्राह ब्रह्मणः क्षुतसंभवम्
विप्राणां नास्ति राजेन्द्र भयमेत्य महेश्वरम्
evaṃ smṛtvā hariḥ prāha brahmaṇaḥ kṣutasaṃbhavam
viprāṇāṃ nāsti rājendra bhayametya maheśvaram
- 28
विशेषाद्रुद्रभक्तानामभयं सर्वदा नृप
नीचानामपि सर्वत्र दधीचस्यास्य किं पुनः
viśeṣādrudrabhaktānāmabhayaṃ sarvadā nṛpa
nīcānāmapi sarvatra dadhīcasyāsya kiṃ punaḥ
- 29
तस्मात्तव महाभाग विजयो नास्ति भूपते
दुःखं करोमि विप्रस्य शापार्थं ससुरस्य मे
tasmāttava mahābhāga vijayo nāsti bhūpate
duḥkhaṃ karomi viprasya śāpārthaṃ sasurasya me
- 30
भविता तस्य शापेन दक्षयज्ञे सुरैः समम्
विनाशो मम राजेन्द्र पुनरुत्थानमेव च
bhavitā tasya śāpena dakṣayajñe suraiḥ samam
vināśo mama rājendra punarutthānameva ca

