20 shlokas
- 1
ऋषय ऊचुः
दृष्टो ऽसौ वासुदेवेन कृष्णेनाक्लिष्टकर्मणा
धौम्याग्रजस्ततो लब्धं दिव्यं पाशुपतं व्रतम्
ṛṣaya ūcuḥ
dṛṣṭo 'sau vāsudevena kṛṣṇenākliṣṭakarmaṇā
dhaumyāgrajastato labdhaṃ divyaṃ pāśupataṃ vratam
- 2
कथं लब्धं तदा ज्ञानं तस्मात्कृष्णेन धीमता
वक्तुमर्हसि तां सूत कथां पातकनाशिनीम्
kathaṃ labdhaṃ tadā jñānaṃ tasmātkṛṣṇena dhīmatā
vaktumarhasi tāṃ sūta kathāṃ pātakanāśinīm
- 3
सूत उवाच
स्वेच्छया ह्यवतीर्णोऽपि वासुदेवः सनातनः
निन्दयन्नेव मानुष्यं देहशुद्धिं चकार सः
sūta uvāca
svecchayā hyavatīrṇo'pi vāsudevaḥ sanātanaḥ
nindayanneva mānuṣyaṃ dehaśuddhiṃ cakāra saḥ
- 4
पुत्रार्थं भगवांस्तत्र तपस्तप्तुं जगाम च
आश्रमं चोपमन्योर्वै दृष्टवांस्तत्र तं मुनिम्
putrārthaṃ bhagavāṃstatra tapastaptuṃ jagāma ca
āśramaṃ copamanyorvai dṛṣṭavāṃstatra taṃ munim
- 5
नमश्चकार तं दृष्ट्वा धौम्याग्रजमहो द्विजाः
बहुमानेन वै कृष्णस्त्रिः कृत्वा वै प्रदक्षिणम्
namaścakāra taṃ dṛṣṭvā dhaumyāgrajamaho dvijāḥ
bahumānena vai kṛṣṇastriḥ kṛtvā vai pradakṣiṇam
- 6
तस्यावलोकनादेव मुनेः कृष्णस्य धीमतः
नष्टमेव मलं सर्वं कायजं कर्म्मजं तथा
tasyāvalokanādeva muneḥ kṛṣṇasya dhīmataḥ
naṣṭameva malaṃ sarvaṃ kāyajaṃ karmmajaṃ tathā
- 7
भस्मनोद्धूलनं कृत्वा उपमन्युर्महाद्युतिः
तमग्निरिति विप्रेन्द्रा वायुरित्यादिभिः क्रमात्
bhasmanoddhūlanaṃ kṛtvā upamanyurmahādyutiḥ
tamagniriti viprendrā vāyurityādibhiḥ kramāt
- 8
दिव्यं पाशुपतं ज्ञानं प्रददौ प्रीतमानसः
मुनेः प्रसादान्मान्यो ऽसौ कृष्णः पाशुपते द्विजाः
divyaṃ pāśupataṃ jñānaṃ pradadau prītamānasaḥ
muneḥ prasādānmānyo 'sau kṛṣṇaḥ pāśupate dvijāḥ
- 9
तपसा त्वेकवर्षान्ते दृष्ट्वा देवं महेश्वरम्
सांबं सगणमव्यग्रं लब्धवान्पुत्रमात्मनः
tapasā tvekavarṣānte dṛṣṭvā devaṃ maheśvaram
sāṃbaṃ sagaṇamavyagraṃ labdhavānputramātmanaḥ
- 10
तदाप्रभृति तं कृष्णं मुनयः संशितव्रताः
दिव्याः पाशुपताः सर्वे तस्थुः संवृत्य सर्वदा
tadāprabhṛti taṃ kṛṣṇaṃ munayaḥ saṃśitavratāḥ
divyāḥ pāśupatāḥ sarve tasthuḥ saṃvṛtya sarvadā
- 11
अन्यं च कथयिष्यामि मुक्त्यर्थं प्राणिनां सदा
सौवर्णीं मेखलां कृत्वा आधारं दण्डधारणम्
anyaṃ ca kathayiṣyāmi muktyarthaṃ prāṇināṃ sadā
sauvarṇīṃ mekhalāṃ kṛtvā ādhāraṃ daṇḍadhāraṇam
- 12
सौवर्णं पिण्डिकं चापि व्यजनं दण्डमेव च
नरैः स्त्रियाथ वा कार्यं मषीभाजनलेखनीम्
sauvarṇaṃ piṇḍikaṃ cāpi vyajanaṃ daṇḍameva ca
naraiḥ striyātha vā kāryaṃ maṣībhājanalekhanīm
- 13
क्षुराः कर्तरिका चापि अथ पात्रमथापि वा
पाशुपताय दातव्यं भस्मोद्धूलितविग्रहैः
kṣurāḥ kartarikā cāpi atha pātramathāpi vā
pāśupatāya dātavyaṃ bhasmoddhūlitavigrahaiḥ
- 14
सौवर्णं राजतं वापि ताम्रं वाथ निवेदयेत्
आत्मवित्तानुसारेण योगिनं पूजयेद्बुधः
sauvarṇaṃ rājataṃ vāpi tāmraṃ vātha nivedayet
ātmavittānusāreṇa yoginaṃ pūjayedbudhaḥ
- 15
ते सर्वे पापनिर्मुक्ताः समस्तकुलसंयुताः
यान्ति रुद्रपदं दिव्यं नात्र कार्या विचारणा
te sarve pāpanirmuktāḥ samastakulasaṃyutāḥ
yānti rudrapadaṃ divyaṃ nātra kāryā vicāraṇā
- 16
तस्मादनेन दानेन गृहस्थो मुच्यते भवात्
योगिनां संप्रदानेन शिवः क्षिप्रं प्रसीदति
tasmādanena dānena gṛhastho mucyate bhavāt
yogināṃ saṃpradānena śivaḥ kṣipraṃ prasīdati
- 17
राज्यं पुत्रं धनं भव्यमश्वं यानमथापि वा
सर्वस्वं वापि दातव्यं यदीच्छेन्मोक्षमुत्तमम्
rājyaṃ putraṃ dhanaṃ bhavyamaśvaṃ yānamathāpi vā
sarvasvaṃ vāpi dātavyaṃ yadīcchenmokṣamuttamam
- 18
अध्रुवेण शरीरेण ध्रुवं साध्यं प्रयत्नतः
भव्यं पाशुपतं नित्यं संसारार्णवतारकम्
adhruveṇa śarīreṇa dhruvaṃ sādhyaṃ prayatnataḥ
bhavyaṃ pāśupataṃ nityaṃ saṃsārārṇavatārakam
- 19
एतद्वः कथितं सर्वं संक्षेपान्न च संशयः
यः पठेच्छृणुयाद्वापि विष्णुलोकं स गच्छति
etadvaḥ kathitaṃ sarvaṃ saṃkṣepānna ca saṃśayaḥ
yaḥ paṭhecchṛṇuyādvāpi viṣṇulokaṃ sa gacchati
- 20
इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे ऽष्टोत्तरशततमो ऽध्यायः
iti śrīliṅgamahāpurāṇe pūrvabhāge 'ṣṭottaraśatatamo 'dhyāyaḥ

