38 shlokas
- 1
शैलादिरुवाच
एवमुक्तास्तदा तेन ब्रह्मणा ब्राह्मणर्षभाः
श्वेतस्य च कथां पुण्याम् अपृच्छन्परमर्षयः
śailādiruvāca
evamuktāstadā tena brahmaṇā brāhmaṇarṣabhāḥ
śvetasya ca kathāṃ puṇyām apṛcchanparamarṣayaḥ
- 2
पितामह उवाच
श्वेतो नाम मुनिः श्रीमान्गतायुर्गिरिगह्वरे
सक्तो ह्यभ्यर्च्य यद्भक्त्या तुष्टाव च महेश्वरम्
pitāmaha uvāca
śveto nāma muniḥ śrīmāngatāyurgirigahvare
sakto hyabhyarcya yadbhaktyā tuṣṭāva ca maheśvaram
- 3
रुद्राध्यायेन पुण्येन नमस्त इत्यादिना द्विजाः
ततः कालो महातेजाः कालप्राप्तं द्विजोत्तमम्
rudrādhyāyena puṇyena namasta ityādinā dvijāḥ
tataḥ kālo mahātejāḥ kālaprāptaṃ dvijottamam
- 4
नेतुं संचिन्त्य विप्रेन्द्राः सान्निध्यमकरोन्मुनेः
श्वेतोऽपि दृष्ट्वा तं कालं कालप्राप्तोऽपि शङ्करम्
netuṃ saṃcintya viprendrāḥ sānnidhyamakaronmuneḥ
śveto'pi dṛṣṭvā taṃ kālaṃ kālaprāpto'pi śaṅkaram
- 5
पूजयामास पुण्यात्मा त्रियंबकमनुस्मरन्
त्रियंबकं यजेदेवं सुगन्धिं पुष्टिवर्धनम्
pūjayāmāsa puṇyātmā triyaṃbakamanusmaran
triyaṃbakaṃ yajedevaṃ sugandhiṃ puṣṭivardhanam
- 6
किं करिष्यति मे मृत्युर्मृत्योर्मृत्युरहं यतः
तं दृष्ट्वा सस्मितं प्राह श्वेतं लोकभयंकरः
kiṃ kariṣyati me mṛtyurmṛtyormṛtyurahaṃ yataḥ
taṃ dṛṣṭvā sasmitaṃ prāha śvetaṃ lokabhayaṃkaraḥ
- 7
एह्येहि श्वेत चानेन विधिना किं फलं तव
रुद्रो वा भगवान्विष्णुर्ब्रह्मा वा जगदीश्वरः
ehyehi śveta cānena vidhinā kiṃ phalaṃ tava
rudro vā bhagavānviṣṇurbrahmā vā jagadīśvaraḥ
- 8
कः समर्थः परित्रातुं मया ग्रस्तं द्विजोत्तम
अनेन मम किं विप्र रौद्रेण विधिना प्रभोः
kaḥ samarthaḥ paritrātuṃ mayā grastaṃ dvijottama
anena mama kiṃ vipra raudreṇa vidhinā prabhoḥ
- 9
नेतुं यस्योत्थितश्चाहं यमलोकं क्षणेन वै
यस्माद्गतायुस्त्वं तस्मान्मुने नेतुमिहोद्यतः
netuṃ yasyotthitaścāhaṃ yamalokaṃ kṣaṇena vai
yasmādgatāyustvaṃ tasmānmune netumihodyataḥ
- 10
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा भैरवं धर्ममिश्रितम्
हा रुद्र रुद्र रुद्रेति ललाप मुनिपुङ्गवः
tasya tadvacanaṃ śrutvā bhairavaṃ dharmamiśritam
hā rudra rudra rudreti lalāpa munipuṅgavaḥ
- 11
तं प्राह च महादेवं कालं सम्प्रेक्ष्य वै दृशा
नेत्रेण बाष्पमिश्रेण संभ्रान्तेन समाकुलः
taṃ prāha ca mahādevaṃ kālaṃ samprekṣya vai dṛśā
netreṇa bāṣpamiśreṇa saṃbhrāntena samākulaḥ
- 12
श्वेत उवाच
त्वया किं काल नो नाथश्चास्ति चेद्धि वृषध्वजः
लिङ्गे ऽस्मिन्शङ्करो रुद्रः सर्वदेवभवोद्भवः
śveta uvāca
tvayā kiṃ kāla no nāthaścāsti ceddhi vṛṣadhvajaḥ
liṅge 'sminśaṅkaro rudraḥ sarvadevabhavodbhavaḥ
- 13
अतीव भवभक्तानां मद्विधानां महात्मनाम्
विधिना किं महाबाहो गच्छ गच्छ यथागतम्
atīva bhavabhaktānāṃ madvidhānāṃ mahātmanām
vidhinā kiṃ mahābāho gaccha gaccha yathāgatam
- 14
ततो निशम्य कुपितस्तीक्ष्णदंष्ट्रो भयङ्करः
श्रुत्वा श्वेतस्य तद्वाक्यं पाशहस्तो भयावहः
tato niśamya kupitastīkṣṇadaṃṣṭro bhayaṅkaraḥ
śrutvā śvetasya tadvākyaṃ pāśahasto bhayāvahaḥ
- 15
सिंहनादं महत्कृत्वा चास्फाट्य च मुहुर्मुहुः
बबन्ध च मुनिं कालः कालप्राप्तं तमाह च
siṃhanādaṃ mahatkṛtvā cāsphāṭya ca muhurmuhuḥ
babandha ca muniṃ kālaḥ kālaprāptaṃ tamāha ca
- 16
मया बद्धोऽसि विप्रर्षे श्वेतं नेतुं यमालयम्
अद्य वै देवदेवेन तव रुद्रेण किं कृतम्
mayā baddho'si viprarṣe śvetaṃ netuṃ yamālayam
adya vai devadevena tava rudreṇa kiṃ kṛtam
- 17
क्व शर्वस्तव भक्तिश्च क्व पूजा पूजया फलम्
क्व चाहं क्व च मे भीतिः श्वेत बद्धोऽसि वै मया
kva śarvastava bhaktiśca kva pūjā pūjayā phalam
kva cāhaṃ kva ca me bhītiḥ śveta baddho'si vai mayā
- 18
लिङ्गेऽस्मिन्संस्थितः श्वेत तव रुद्रो महेश्वरः
निश्चेष्टोऽसौ महादेवः कथं पूज्यो महेश्वरः
liṅge'sminsaṃsthitaḥ śveta tava rudro maheśvaraḥ
niśceṣṭo'sau mahādevaḥ kathaṃ pūjyo maheśvaraḥ
- 19
ततः सदाशिवः स्वयं द्विजं निहन्तुमागतम्
निहन्तुमन्तकं स्मयन्स्मरारियज्ञहा हरः
tataḥ sadāśivaḥ svayaṃ dvijaṃ nihantumāgatam
nihantumantakaṃ smayansmarāriyajñahā haraḥ
- 20
त्वरन्विनिर्गतः परः शिवः स्वयं त्रिलोचनः
त्रियंबको ऽम्बया समं सनन्दिना गणेश्वरैः
tvaranvinirgataḥ paraḥ śivaḥ svayaṃ trilocanaḥ
triyaṃbako 'mbayā samaṃ sanandinā gaṇeśvaraiḥ
- 21
ससर्ज जीवितं क्षणाद्भवं निरीक्ष्य वै भयात्
पपात चाशु वै बली मुनेस्तु संनिधौ द्विजाः
sasarja jīvitaṃ kṣaṇādbhavaṃ nirīkṣya vai bhayāt
papāta cāśu vai balī munestu saṃnidhau dvijāḥ
- 22
ननाद चोर्ध्वमुच्चधीर्निरीक्ष्य चान्तकान्तकम्
निरीक्षणेन वै मृतं भवस्य विप्रपुङ्गवाः
nanāda cordhvamuccadhīrnirīkṣya cāntakāntakam
nirīkṣaṇena vai mṛtaṃ bhavasya viprapuṅgavāḥ
- 23
विनेदुरुच्चमीश्वराः सुरेश्वरा महेश्वरम्
प्रणेमुरंबिकामुमां मुनीश्वरास्तु हर्षिताः
vineduruccamīśvarāḥ sureśvarā maheśvaram
praṇemuraṃbikāmumāṃ munīśvarāstu harṣitāḥ
- 24
ससर्जुर् अस्य मूर्ध्नि वै मुनेर्भवस्य खेचराः
सुशोभनं सुशीतलं सुपुष्पवर्षमंबरात्
sasarjur asya mūrdhni vai munerbhavasya khecarāḥ
suśobhanaṃ suśītalaṃ supuṣpavarṣamaṃbarāt
- 25
अहो निरीक्ष्य चान्तकं मृतं तदा सुविस्मितः
शिलाशनात्मजो ऽव्ययं शिवं प्रणम्य शङ्करम्
aho nirīkṣya cāntakaṃ mṛtaṃ tadā suvismitaḥ
śilāśanātmajo 'vyayaṃ śivaṃ praṇamya śaṅkaram
- 26
उवाच बालधीर्मृतः प्रसीद चेति वै मुनेः
महेश्वरं महेश्वरस्य चानुगो गणेश्वरः
uvāca bāladhīrmṛtaḥ prasīda ceti vai muneḥ
maheśvaraṃ maheśvarasya cānugo gaṇeśvaraḥ
- 27
ततो विवेश भगवाननुगृह्य द्विजोत्तमम्
क्षणाद्गूढशरीरं हि ध्वस्तं दृष्ट्वान्तकं क्षणात्
tato viveśa bhagavānanugṛhya dvijottamam
kṣaṇādgūḍhaśarīraṃ hi dhvastaṃ dṛṣṭvāntakaṃ kṣaṇāt
- 28
तस्मान्मृत्युञ्जयं चैव भक्त्या सम्पूजये द्विजाः
मुक्तिदं भुक्तिदं चैव सर्वेषामपि शङ्करम्
tasmānmṛtyuñjayaṃ caiva bhaktyā sampūjaye dvijāḥ
muktidaṃ bhuktidaṃ caiva sarveṣāmapi śaṅkaram
- 29
बहुना किं प्रलापेन संन्यस्याभ्यर्च्य वै भवम्
भक्त्या चापरया तस्मिन्विशोका वै भविष्यथ
bahunā kiṃ pralāpena saṃnyasyābhyarcya vai bhavam
bhaktyā cāparayā tasminviśokā vai bhaviṣyatha
- 30
शैलादिरुवाच
एवमुक्तास्तदा तेन ब्रह्मणा ब्रह्मवादिनः
प्रसीद भक्तिर्देवेशे भवेद्रुद्रे पिनाकिनि
śailādiruvāca
evamuktāstadā tena brahmaṇā brahmavādinaḥ
prasīda bhaktirdeveśe bhavedrudre pinākini

