Sanskrit

19 shlokas

  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5

    युधिष्ठिर उवाच

    बृहस्पतिसमो बुद्ध्या नये चोशनसा समः

    मन्त्रैर्नानाविधैर्नीतः पथ्यैः सुपरिनिष्ठितैः

    सुप्रणीतैः सुमार्गस्थो राजतन्त्रम् अपालयत्

    न चास्य चलितं किंचिद्ददृशुस्तद्विदो जनाः

    सुनीतनायी शूरश्च सर्वमन्त्रविशारदः

    अधिकं मातुर् अस्माकं कुन्त्याः प्रियतरः सदा

    सहदेव कथं तस्य समीपे विहरिष्यसि

    माद्रीपुत्र विराटस्य रंस्यसे केन कर्मणा

    किं वा त्वं तात कुर्वाणः प्रच्छन्नो विचरिष्यसि

    वर्षं विराटनगरे बहुव्यालसमावृते

    yudhiṣṭhira uvāca

    bṛhaspatisamo buddhyā naye cośanasā samaḥ

    mantrairnānāvidhairnītaḥ pathyaiḥ supariniṣṭhitaiḥ

    supraṇītaiḥ sumārgastho rājatantram apālayat

    na cāsya calitaṃ kiṃciddadṛśustadvido janāḥ

    sunītanāyī śūraśca sarvamantraviśāradaḥ

    adhikaṃ mātur asmākaṃ kuntyāḥ priyataraḥ sadā

    sahadeva kathaṃ tasya samīpe vihariṣyasi

    mādrīputra virāṭasya raṃsyase kena karmaṇā

    kiṃ vā tvaṃ tāta kurvāṇaḥ pracchanno vicariṣyasi

    varṣaṃ virāṭanagare bahuvyālasamāvṛte

  6. 6
  7. 7

    तन्तिपाल इति ख्यातो नाम्ना विदितम् अस्तु ते

    अभिमानात्तु मां राजन्प्रवदिष्यन्ति पाण्डवाः

    अरोगा बहुला पुष्टाः क्षीरवत्यो बहुप्रजाः

    निष्पन्नसत्त्वाः सुभृता व्यपेतज्वरकिल्बिषाः

    नष्टचोरभया नित्यं व्याधिव्याघ्रविवर्जिताः

    गावः सुसुखिता राजन्निरुद्विग्ना निरामयाः

    भविष्यन्ति मया गुप्ता विराटपशवो नृप

    निपुणं च चरिष्यामि व्येतु ते मानसो ज्वरः

    न च मां वेत्स्यते कश्चित्तोषयिष्ये च तं नृपम्

    वैराटे भूप संछन्नो विहरिष्याम्यहं यथा

    अहं परिचरिष्यामि विराटं राजसत्तमम्

    इत्येतन्मत्प्रतिज्ञातं विहरिष्याम्यहं यथा

    नकुलेनैवम् उक्तस्तु धर्मराजो ऽब्रवीद्वचः

    tantipāla iti khyāto nāmnā viditam astu te

    abhimānāttu māṃ rājanpravadiṣyanti pāṇḍavāḥ

    arogā bahulā puṣṭāḥ kṣīravatyo bahuprajāḥ

    niṣpannasattvāḥ subhṛtā vyapetajvarakilbiṣāḥ

    naṣṭacorabhayā nityaṃ vyādhivyāghravivarjitāḥ

    gāvaḥ susukhitā rājannirudvignā nirāmayāḥ

    bhaviṣyanti mayā guptā virāṭapaśavo nṛpa

    nipuṇaṃ ca cariṣyāmi vyetu te mānaso jvaraḥ

    na ca māṃ vetsyate kaścittoṣayiṣye ca taṃ nṛpam

    vairāṭe bhūpa saṃchanno vihariṣyāmyahaṃ yathā

    ahaṃ paricariṣyāmi virāṭaṃ rājasattamam

    ityetanmatpratijñātaṃ vihariṣyāmyahaṃ yathā

    nakulenaivam uktastu dharmarājo 'bravīdvacaḥ

  8. 8
  9. 9
  10. 10
  11. 11
  12. 12
  13. 13
  14. 14
  15. 15
  16. 16

    द्रौपद्युवाच

    सैरन्ध्र्यो ऽरक्षिता लोके भुजिष्याः सन्ति भारत

    नैवम् अन्याः स्त्रियो यान्ति इति लोकस्य निश्चयः

    अहं वत्स्यामि राजेन्द्र निर्वृतो भव पार्थिव

    यथा ते मत्कृते शोको न भवेन्नृप तच्छृणु

    यथा तु मां न जानन्ति तत्करिष्याम्यहं विभो

    छन्ना वत्स्याम्यहं यन्मां न विज्ञास्यन्ति केचन

    वृत्तं तच्च समाख्यास्ये शम् आप्नुहि विशां पते

    सैरन्ध्री जातिसम्पन्ना नाम्नाहं व्रतचारिणी

    भविष्यामि महाराज विराटस्येति मे मतिः

    एकपत्नीव्रताश्चैता इति लोकस्य निश्चयः

    draupadyuvāca

    sairandhryo 'rakṣitā loke bhujiṣyāḥ santi bhārata

    naivam anyāḥ striyo yānti iti lokasya niścayaḥ

    ahaṃ vatsyāmi rājendra nirvṛto bhava pārthiva

    yathā te matkṛte śoko na bhavennṛpa tacchṛṇu

    yathā tu māṃ na jānanti tatkariṣyāmyahaṃ vibho

    channā vatsyāmyahaṃ yanmāṃ na vijñāsyanti kecana

    vṛttaṃ tacca samākhyāsye śam āpnuhi viśāṃ pate

    sairandhrī jātisampannā nāmnāhaṃ vratacāriṇī

    bhaviṣyāmi mahārāja virāṭasyeti me matiḥ

    ekapatnīvratāścaitā iti lokasya niścayaḥ

  17. 17
  18. 18
  19. 19