28 shlokas
- 1
वैशंपायन उवाच
ते दृष्ट्वा निहतान्सूतान्राज्ञे गत्वा न्यवेदयन्
गन्धर्वैर्निहता राजन्सूतपुत्राः परःशताः
vaiśaṃpāyana uvāca
te dṛṣṭvā nihatānsūtānrājñe gatvā nyavedayan
gandharvairnihatā rājansūtaputrāḥ paraḥśatāḥ
- 2
यथा वज्रेण वै दीर्णं पर्वतस्य महच्छिरः
विनिकीर्णं प्रदृश्येत तथा सूता महीतले
yathā vajreṇa vai dīrṇaṃ parvatasya mahacchiraḥ
vinikīrṇaṃ pradṛśyeta tathā sūtā mahītale
- 3
सैरन्ध्री च विमुक्तासौ पुनर् आयाति ते गृहम्
सर्वं संशयितं राजन्नगरं ते भविष्यति
sairandhrī ca vimuktāsau punar āyāti te gṛham
sarvaṃ saṃśayitaṃ rājannagaraṃ te bhaviṣyati
- 4
तथारूपा हि सैरन्ध्री गन्धर्वाश्च महाबलाः
पुंसाम् इष्टश्च विषयो मैथुनाय न संशयः
tathārūpā hi sairandhrī gandharvāśca mahābalāḥ
puṃsām iṣṭaśca viṣayo maithunāya na saṃśayaḥ
- 5
यथा सैरन्ध्रिवेषेण न ते राजन्न् इदं पुरम्
विनाशम् एति वै क्षिप्रं तथा नीतिर्विधीयताम्
yathā sairandhriveṣeṇa na te rājann idaṃ puram
vināśam eti vai kṣipraṃ tathā nītirvidhīyatām
- 6
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा विराटो वाहिनीपतिः
अब्रवीत्क्रियताम् एषां सूतानां परमक्रिया
teṣāṃ tadvacanaṃ śrutvā virāṭo vāhinīpatiḥ
abravītkriyatām eṣāṃ sūtānāṃ paramakriyā
- 7
एकस्मिन्न् एव ते सर्वे सुसमिद्धे हुताशने
दह्यन्तां कीचकाः शीघ्रं रत्नैर्गन्धैश्च सर्वशः
ekasminn eva te sarve susamiddhe hutāśane
dahyantāṃ kīcakāḥ śīghraṃ ratnairgandhaiśca sarvaśaḥ
- 8
सुदेष्णां चाब्रवीद्राजा महिषीं जातसाध्वसः
सैरन्ध्रीम् आगतां ब्रूया ममैव वचनाद् इदम्
sudeṣṇāṃ cābravīdrājā mahiṣīṃ jātasādhvasaḥ
sairandhrīm āgatāṃ brūyā mamaiva vacanād idam
- 9
गच्छ सैरन्ध्रि भद्रं ते यथाकामं चराबले
बिभेति राजा सुश्रोणि गन्धर्वेभ्यः पराभवात्
gaccha sairandhri bhadraṃ te yathākāmaṃ carābale
bibheti rājā suśroṇi gandharvebhyaḥ parābhavāt
- 10
न हि ताम् उत्सहे वक्तुं स्वयं गन्धर्वरक्षिताम्
स्त्रियस्त्वदोषास्तां वक्तुम् अतस्त्वां प्रब्रवीम्यहम्
na hi tām utsahe vaktuṃ svayaṃ gandharvarakṣitām
striyastvadoṣāstāṃ vaktum atastvāṃ prabravīmyaham
- 11
अथ मुक्ता भयात्कृष्णा सूतपुत्रान्निरस्य च
मोक्षिता भीमसेनेन जगाम नगरं प्रति
atha muktā bhayātkṛṣṇā sūtaputrānnirasya ca
mokṣitā bhīmasenena jagāma nagaraṃ prati
- 12
त्रासितेव मृगी बाला शार्दूलेन मनस्विनी
गात्राणि वाससी चैव प्रक्षाल्य सलिलेन सा
trāsiteva mṛgī bālā śārdūlena manasvinī
gātrāṇi vāsasī caiva prakṣālya salilena sā
- 13
तां दृष्ट्वा पुरुषा राजन्प्राद्रवन्त दिशो दश
गन्धर्वाणां भयत्रस्ताः केचिद्दृष्टीर्न्यमीलयन्
tāṃ dṛṣṭvā puruṣā rājanprādravanta diśo daśa
gandharvāṇāṃ bhayatrastāḥ keciddṛṣṭīrnyamīlayan
- 14
ततो महानसद्वारि भीमसेनम् अवस्थितम्
ददर्श राजन्पाञ्चाली यथा मत्तं महाद्विपम्
tato mahānasadvāri bhīmasenam avasthitam
dadarśa rājanpāñcālī yathā mattaṃ mahādvipam
- 15
तं विस्मयन्ती शनकैः संज्ञाभिर् इदम् अब्रवीत्
गन्धर्वराजाय नमो येनास्मि परिमोचिता
taṃ vismayantī śanakaiḥ saṃjñābhir idam abravīt
gandharvarājāya namo yenāsmi parimocitā
- 16
भीमसेन उवाच
ये यस्या विचरन्तीह पुरुषा वशवर्तिनः
तस्यास्ते वचनं श्रुत्वा अनृणा विचरन्त्युत
bhīmasena uvāca
ye yasyā vicarantīha puruṣā vaśavartinaḥ
tasyāste vacanaṃ śrutvā anṛṇā vicarantyuta
- 17
वैशंपायन उवाच
ततः सा नर्तनागारे धनंजयम् अपश्यत
राज्ञः कन्या विराटस्य नर्तयानं महाभुजम्
vaiśaṃpāyana uvāca
tataḥ sā nartanāgāre dhanaṃjayam apaśyata
rājñaḥ kanyā virāṭasya nartayānaṃ mahābhujam
- 18
ततस्ता नर्तनागाराद्विनिष्क्रम्य सहार्जुनाः
कन्या ददृशुर् आयान्तीं कृष्णां क्लिष्टाम् अनागसम्
tatastā nartanāgārādviniṣkramya sahārjunāḥ
kanyā dadṛśur āyāntīṃ kṛṣṇāṃ kliṣṭām anāgasam
- 19
कन्या ऊचुः
दिष्ट्या सैरन्ध्रि मुक्तासि दिष्ट्यासि पुनरागता
दिष्ट्या विनिहताः सूता ये त्वां क्लिश्यन्त्यनागसम्
kanyā ūcuḥ
diṣṭyā sairandhri muktāsi diṣṭyāsi punarāgatā
diṣṭyā vinihatāḥ sūtā ye tvāṃ kliśyantyanāgasam
- 20
बृहन्नडोवाच
कथं सैरन्ध्रि मुक्तासि कथं पापाश्च ते हताः
इच्छामि वै तव श्रोतुं सर्वम् एव यथातथम्
bṛhannaḍovāca
kathaṃ sairandhri muktāsi kathaṃ pāpāśca te hatāḥ
icchāmi vai tava śrotuṃ sarvam eva yathātatham
- 21
सैरन्ध्र्युवाच
बृहन्नडे किं नु तव सैरन्ध्र्या कार्यम् अद्य वै
या त्वं वससि कल्याणि सदा कन्यापुरे सुखम्
sairandhryuvāca
bṛhannaḍe kiṃ nu tava sairandhryā kāryam adya vai
yā tvaṃ vasasi kalyāṇi sadā kanyāpure sukham
- 22
न हि दुःखं समाप्नोषि सैरन्ध्री यद् उपाश्नुते
तेन मां दुःखिताम् एवं पृच्छसे प्रहसन्न् इव
na hi duḥkhaṃ samāpnoṣi sairandhrī yad upāśnute
tena māṃ duḥkhitām evaṃ pṛcchase prahasann iva
- 23
बृहन्नडोवाच
बृहन्नडापि कल्याणि दुःखम् आप्नोत्यनुत्तमम्
तिर्यग्योनिगता बाले न चैनाम् अवबुध्यसे
bṛhannaḍovāca
bṛhannaḍāpi kalyāṇi duḥkham āpnotyanuttamam
tiryagyonigatā bāle na cainām avabudhyase
- 24
वैशंपायन उवाच
ततः सहैव कन्याभिर्द्रौपदी राजवेश्म तत्
प्रविवेश सुदेष्णायाः समीपम् अपलायिनी
vaiśaṃpāyana uvāca
tataḥ sahaiva kanyābhirdraupadī rājaveśma tat
praviveśa sudeṣṇāyāḥ samīpam apalāyinī
- 25
ताम् अब्रवीद्राजपुत्री विराटवचनाद् इदम्
सैरन्ध्रि गम्यतां शीघ्रं यत्र कामयसे गतिम्
tām abravīdrājaputrī virāṭavacanād idam
sairandhri gamyatāṃ śīghraṃ yatra kāmayase gatim
- 26
राजा बिभेति भद्रं ते गन्धर्वेभ्यः पराभवात्
त्वं चापि तरुणी सुभ्रु रूपेणाप्रतिमा भुवि
rājā bibheti bhadraṃ te gandharvebhyaḥ parābhavāt
tvaṃ cāpi taruṇī subhru rūpeṇāpratimā bhuvi
- 27
सैरन्ध्र्युवाच
त्रयोदशाहमात्रं मे राजा क्षमतु भामिनि
कृतकृत्या भविष्यन्ति गन्धर्वास्ते न संशयः
sairandhryuvāca
trayodaśāhamātraṃ me rājā kṣamatu bhāmini
kṛtakṛtyā bhaviṣyanti gandharvāste na saṃśayaḥ
- 28
ततो मां ते ऽपनेष्यन्ति करिष्यन्ति च ते प्रियम्
ध्रुवं च श्रेयसा राजा योक्ष्यते सह बान्धवैः
tato māṃ te 'paneṣyanti kariṣyanti ca te priyam
dhruvaṃ ca śreyasā rājā yokṣyate saha bāndhavaiḥ

