11 shlokas
- 1
वैशंपायन उवाच
अथापरो भीमबलः श्रिया ज्वलन्न् उपाययौ सिंहविलासविक्रमः
खजं च दर्वीं च करेण धारयन्न् असिं च कालाङ्गम् अकोशम् अव्रणम्
vaiśaṃpāyana uvāca
athāparo bhīmabalaḥ śriyā jvalann upāyayau siṃhavilāsavikramaḥ
khajaṃ ca darvīṃ ca kareṇa dhārayann asiṃ ca kālāṅgam akośam avraṇam
- 2
स सूदरूपः परमेण वर्चसा रविर्यथा लोकम् इमं प्रभासयन्
सुकृष्णवासा गिरिराजसारवान्स मत्स्यराजं समुपेत्य तस्थिवान्
sa sūdarūpaḥ parameṇa varcasā raviryathā lokam imaṃ prabhāsayan
sukṛṣṇavāsā girirājasāravānsa matsyarājaṃ samupetya tasthivān
- 3
तं प्रेक्ष्य राजा वरयन्न् उपागतं ततो ऽब्रवीज्जानपदान्समागतान्
सिंहोन्नतांसो ऽयम् अतीव रूपवान्प्रदृश्यते को नु नरर्षभो युवा
taṃ prekṣya rājā varayann upāgataṃ tato 'bravījjānapadānsamāgatān
siṃhonnatāṃso 'yam atīva rūpavānpradṛśyate ko nu nararṣabho yuvā
- 4
अदृष्टपूर्वः पुरुषो रविर्यथा वितर्कयन्नास्य लभामि संपदम्
तथास्य चित्तं ह्यपि संवितर्कयन्नरर्षभस्याद्य न यामि तत्त्वतः
adṛṣṭapūrvaḥ puruṣo raviryathā vitarkayannāsya labhāmi saṃpadam
tathāsya cittaṃ hyapi saṃvitarkayannararṣabhasyādya na yāmi tattvataḥ
- 5
ततो विराटं समुपेत्य पाण्डवः सुदीनरूपो वचनं महामनाः
उवाच सूदो ऽस्मि नरेन्द्र बल्लवो भजस्व मां व्यञ्जनकारम् उत्तमम्
tato virāṭaṃ samupetya pāṇḍavaḥ sudīnarūpo vacanaṃ mahāmanāḥ
uvāca sūdo 'smi narendra ballavo bhajasva māṃ vyañjanakāram uttamam
- 6
विराट उवाच
न सूदतां मानद श्रद्दधामि ते सहस्रनेत्रप्रतिमो हि दृश्यसे
श्रिया च रूपेण च विक्रमेण च प्रभासि तातानवरो नरेष्विह
virāṭa uvāca
na sūdatāṃ mānada śraddadhāmi te sahasranetrapratimo hi dṛśyase
śriyā ca rūpeṇa ca vikrameṇa ca prabhāsi tātānavaro nareṣviha
- 7
भीम उवाच
नरेन्द्र सूदः परिचारको ऽस्मि ते जानामि सूपान्प्रथमेन केवलान्
आस्वादिता ये नृपते पुराभवन्युधिष्ठिरेणापि नृपेण सर्वशः
bhīma uvāca
narendra sūdaḥ paricārako 'smi te jānāmi sūpānprathamena kevalān
āsvāditā ye nṛpate purābhavanyudhiṣṭhireṇāpi nṛpeṇa sarvaśaḥ
- 8
बलेन तुल्यश्च न विद्यते मया नियुद्धशीलश्च सदैव पार्थिव
गजैश्च सिंहैश्च समेयिवान् अहं सदा करिष्यामि तवानघ प्रियम्
balena tulyaśca na vidyate mayā niyuddhaśīlaśca sadaiva pārthiva
gajaiśca siṃhaiśca sameyivān ahaṃ sadā kariṣyāmi tavānagha priyam
- 9
विराट उवाच
ददामि ते हन्त वरं महानसे तथा च कुर्याः कुशलं हि भाषसे
न चैव मन्ये तव कर्म तत्समं समुद्रनेमिं पृथिवीं त्वम् अर्हसि
virāṭa uvāca
dadāmi te hanta varaṃ mahānase tathā ca kuryāḥ kuśalaṃ hi bhāṣase
na caiva manye tava karma tatsamaṃ samudranemiṃ pṛthivīṃ tvam arhasi
- 10
यथा हि कामस्तव तत्तथा कृतं महानसे त्वं भव मे पुरस्कृतः
नराश्च ये तत्र ममोचिताः पुरा भवस्व तेषाम् अधिपो मया कृतः
yathā hi kāmastava tattathā kṛtaṃ mahānase tvaṃ bhava me puraskṛtaḥ
narāśca ye tatra mamocitāḥ purā bhavasva teṣām adhipo mayā kṛtaḥ
- 11
वैशंपायन उवाच
तथा स भीमो विहितो महानसे विराटराज्ञो दयितो ऽभवद्दृढम्
उवास राजन्न च तं पृथग्जनो बुबोध तत्रानुचरश्च कश्चन
vaiśaṃpāyana uvāca
tathā sa bhīmo vihito mahānase virāṭarājño dayito 'bhavaddṛḍham
uvāsa rājanna ca taṃ pṛthagjano bubodha tatrānucaraśca kaścana

