16 shlokas
- 1
वैशंपायन उवाच
सा हता सूतपुत्रेण राजपुत्री समज्वलत्
वधं कृष्णा परीप्सन्ती सेनावाहस्य भामिनी
जगामावासम् एवाथ तदा सा द्रुपदात्मजा
vaiśaṃpāyana uvāca
sā hatā sūtaputreṇa rājaputrī samajvalat
vadhaṃ kṛṣṇā parīpsantī senāvāhasya bhāminī
jagāmāvāsam evātha tadā sā drupadātmajā
- 2
कृत्वा शौचं यथान्यायं कृष्णा वै तनुमध्यमा
गात्राणि वाससी चैव प्रक्षाल्य सलिलेन सा
kṛtvā śaucaṃ yathānyāyaṃ kṛṣṇā vai tanumadhyamā
gātrāṇi vāsasī caiva prakṣālya salilena sā
- 3
चिन्तयामास रुदती तस्य दुःखस्य निर्णयम्
किं करोमि क्व गच्छामि कथं कार्यं भवेन्मम
cintayāmāsa rudatī tasya duḥkhasya nirṇayam
kiṃ karomi kva gacchāmi kathaṃ kāryaṃ bhavenmama
- 4
इत्येवं चिन्तयित्वा सा भीमं वै मनसागमत्
नान्यः कर्ता ऋते भीमान्ममाद्य मनसः प्रियम्
ityevaṃ cintayitvā sā bhīmaṃ vai manasāgamat
nānyaḥ kartā ṛte bhīmānmamādya manasaḥ priyam
- 5
तत उत्थाय रात्रौ सा विहाय शयनं स्वकम्
प्राद्रवन्नाथम् इच्छन्ती कृष्णा नाथवती सती
दुःखेन महता युक्ता मानसेन मनस्विनी
tata utthāya rātrau sā vihāya śayanaṃ svakam
prādravannātham icchantī kṛṣṇā nāthavatī satī
duḥkhena mahatā yuktā mānasena manasvinī
- 6
सा वै महानसे प्राप्य भीमसेनं शुचिस्मिता
सर्वश्वेतेव माहेयी वने जाता त्रिहायनी
उपातिष्ठत पाञ्चाली वाशितेव महागजम्
sā vai mahānase prāpya bhīmasenaṃ śucismitā
sarvaśveteva māheyī vane jātā trihāyanī
upātiṣṭhata pāñcālī vāśiteva mahāgajam
- 7
सा लतेव महाशालं फुल्लं गोमतितीरजम्
बाहुभ्यां परिरभ्यैनं प्राबोधयद् अनिन्दिता
सिंहं सुप्तं वने दुर्गे मृगराजवधूर् इव
sā lateva mahāśālaṃ phullaṃ gomatitīrajam
bāhubhyāṃ parirabhyainaṃ prābodhayad aninditā
siṃhaṃ suptaṃ vane durge mṛgarājavadhūr iva
- 8
वीणेव मधुराभाषा गान्धारं साधु मूर्छिता
अभ्यभाषत पाञ्चाली भीमसेनम् अनिन्दिता
vīṇeva madhurābhāṣā gāndhāraṃ sādhu mūrchitā
abhyabhāṣata pāñcālī bhīmasenam aninditā
- 9
उत्तिष्ठोत्तिष्ठ किं शेषे भीमसेन यथा मृतः
नामृतस्य हि पापीयान्भार्याम् आलभ्य जीवति
uttiṣṭhottiṣṭha kiṃ śeṣe bhīmasena yathā mṛtaḥ
nāmṛtasya hi pāpīyānbhāryām ālabhya jīvati
- 10
तस्मिञ्जीवति पापिष्ठे सेनावाहे मम द्विषि
तत्कर्म कृतवत्यद्य कथं निद्रां निषेवसे
tasmiñjīvati pāpiṣṭhe senāvāhe mama dviṣi
tatkarma kṛtavatyadya kathaṃ nidrāṃ niṣevase
- 11
स सम्प्रहाय शयनं राजपुत्र्या प्रबोधितः
उपातिष्ठत मेघाभः पर्यङ्के सोपसंग्रहे
sa samprahāya śayanaṃ rājaputryā prabodhitaḥ
upātiṣṭhata meghābhaḥ paryaṅke sopasaṃgrahe
- 12
अथाब्रवीद्राजपुत्रीं कौरव्यो महिषीं प्रियाम्
केनास्यर्थेन सम्प्राप्ता त्वरितेव ममान्तिकम्
athābravīdrājaputrīṃ kauravyo mahiṣīṃ priyām
kenāsyarthena samprāptā tvariteva mamāntikam
- 13
न ते प्रकृतिमान्वर्णः कृशा पाण्डुश्च लक्ष्यसे
आचक्ष्व परिशेषेण सर्वं विद्याम् अहं यथा
na te prakṛtimānvarṇaḥ kṛśā pāṇḍuśca lakṣyase
ācakṣva pariśeṣeṇa sarvaṃ vidyām ahaṃ yathā
- 14
सुखं वा यदि वा दुःखं द्वेष्यं वा यदि वा प्रियम्
यथावत्सर्वम् आचक्ष्व श्रुत्वा ज्ञास्यामि यत्परम्
sukhaṃ vā yadi vā duḥkhaṃ dveṣyaṃ vā yadi vā priyam
yathāvatsarvam ācakṣva śrutvā jñāsyāmi yatparam
- 15
अहम् एव हि ते कृष्णे विश्वास्यः सर्वकर्मसु
अहम् आपत्सु चापि त्वां मोक्षयामि पुनः पुनः
aham eva hi te kṛṣṇe viśvāsyaḥ sarvakarmasu
aham āpatsu cāpi tvāṃ mokṣayāmi punaḥ punaḥ
- 16
शीघ्रम् उक्त्वा यथाकामं यत्ते कार्यं विवक्षितम्
गच्छ वै शयनायैव पुरा नान्यो ऽवबुध्यते
śīghram uktvā yathākāmaṃ yatte kāryaṃ vivakṣitam
gaccha vai śayanāyaiva purā nānyo 'vabudhyate

