14 shlokas
- 1
संजय उवाच
तद्धर्मशीलस्य वचो निशम्य राज्ञः क्रुद्धस्याधिरथौ महात्मा
उवाच दुर्धर्षम् अदीनसत्त्वं युधिष्ठिरं जिष्णुर् अनन्तवीर्यः
saṃjaya uvāca
taddharmaśīlasya vaco niśamya rājñaḥ kruddhasyādhirathau mahātmā
uvāca durdharṣam adīnasattvaṃ yudhiṣṭhiraṃ jiṣṇur anantavīryaḥ
- 2
संशप्तकैर्युध्यमानस्य मे ऽद्य सेनाग्रयायी कुरुसैन्यस्य राजन्
आशीविषाभान्खगमान्प्रमुञ्चन्द्रौणिः पुरस्तात्सहसा व्यतिष्ठत्
saṃśaptakairyudhyamānasya me 'dya senāgrayāyī kurusainyasya rājan
āśīviṣābhānkhagamānpramuñcandrauṇiḥ purastātsahasā vyatiṣṭhat
- 3
दृष्ट्वा रथं मेघनिभं ममेमम् अम्बष्ठसेना मरणे व्यतिष्ठत्
तेषाम् अहं पञ्च शतानि हत्वा ततो द्रौणिम् अगमं पार्थिवाग्र्य
dṛṣṭvā rathaṃ meghanibhaṃ mamemam ambaṣṭhasenā maraṇe vyatiṣṭhat
teṣām ahaṃ pañca śatāni hatvā tato drauṇim agamaṃ pārthivāgrya
- 4
ततो ऽपरान्बाणसंघान् अनेकान् आकर्णपूर्णायतविप्रमुक्तान्
ससर्ज शिक्षास्त्रबलप्रयत्नैस्तथा यथा प्रावृषि कालमेघः
tato 'parānbāṇasaṃghān anekān ākarṇapūrṇāyatavipramuktān
sasarja śikṣāstrabalaprayatnaistathā yathā prāvṛṣi kālameghaḥ
- 5
नैवाददानं न च संदधानं जानीमहे कतरेणास्यतीति
वामेन वा यदि वा दक्षिणेन स द्रोणपुत्रः समरे पर्यवर्तत्
naivādadānaṃ na ca saṃdadhānaṃ jānīmahe katareṇāsyatīti
vāmena vā yadi vā dakṣiṇena sa droṇaputraḥ samare paryavartat
- 6
अविध्यन्मां पञ्चभिर्द्रोणपुत्रः शितैः शरैः पञ्चभिर्वासुदेवम्
अहं तु तं त्रिंशता वज्रकल्पैः समार्दयं निमिषस्यान्तरेण
avidhyanmāṃ pañcabhirdroṇaputraḥ śitaiḥ śaraiḥ pañcabhirvāsudevam
ahaṃ tu taṃ triṃśatā vajrakalpaiḥ samārdayaṃ nimiṣasyāntareṇa
- 7
स विक्षरन्रुधिरं सर्वगात्रै रथानीकं सूतसूनोर्विवेश
मयाभिभूतः सैनिकानां प्रबर्हान् असाव् अपश्यन्रुधिरेण प्रदिग्धान्
sa vikṣaranrudhiraṃ sarvagātrai rathānīkaṃ sūtasūnorviveśa
mayābhibhūtaḥ sainikānāṃ prabarhān asāv apaśyanrudhireṇa pradigdhān
- 8
ततो ऽभिभूतं युधि वीक्ष्य सैन्यं विध्वस्तयोधं द्रुतवाजिनागम्
पञ्चाशता रथमुख्यैः समेतः कर्णस्त्वरन्माम् उपायात्प्रमाथी
tato 'bhibhūtaṃ yudhi vīkṣya sainyaṃ vidhvastayodhaṃ drutavājināgam
pañcāśatā rathamukhyaiḥ sametaḥ karṇastvaranmām upāyātpramāthī
- 9
तान्सूदयित्वाहम् अपास्य कर्णं द्रष्टुं भवन्तं त्वरयाभियातः
सर्वे पाञ्चाला ह्य् उद्विजन्ते स्म कर्णाद्गन्धाद्गावः केसरिणो यथैव
tānsūdayitvāham apāsya karṇaṃ draṣṭuṃ bhavantaṃ tvarayābhiyātaḥ
sarve pāñcālā hy udvijante sma karṇādgandhādgāvaḥ kesariṇo yathaiva
- 10
महाझषस्येव मुखं प्रपन्नाः प्रभद्रकाः कर्णम् अभिद्रवन्ति
मृत्योर् आस्यं व्यात्तम् इवान्वपद्यन्प्रभद्रकाः कर्णम् आसाद्य राजन्
mahājhaṣasyeva mukhaṃ prapannāḥ prabhadrakāḥ karṇam abhidravanti
mṛtyor āsyaṃ vyāttam ivānvapadyanprabhadrakāḥ karṇam āsādya rājan
- 11
आयाहि पश्याद्य युयुत्समानं मां सूतपुत्रं च वृतौ जयाय
षट्साहस्रा भारत राजपुत्राः स्वर्गाय लोकाय रथा निमग्नाः
āyāhi paśyādya yuyutsamānaṃ māṃ sūtaputraṃ ca vṛtau jayāya
ṣaṭsāhasrā bhārata rājaputrāḥ svargāya lokāya rathā nimagnāḥ
- 12
समेत्याहं सूतपुत्रेण संख्ये वृत्रेण वज्रीव नरेन्द्रमुख्य
योत्स्ये भृशं भारत सूतपुत्रम् अस्मिन्संग्रामे यदि वै दृश्यते ऽद्य
sametyāhaṃ sūtaputreṇa saṃkhye vṛtreṇa vajrīva narendramukhya
yotsye bhṛśaṃ bhārata sūtaputram asminsaṃgrāme yadi vai dṛśyate 'dya
- 13
कर्णं न चेद् अद्य निहन्मि राजन्सबान्धवं युध्यमानं प्रसह्य
प्रतिश्रुत्याकुर्वतां वै गतिर्या कष्टां गच्छेयं ताम् अहं राजसिंह
karṇaṃ na ced adya nihanmi rājansabāndhavaṃ yudhyamānaṃ prasahya
pratiśrutyākurvatāṃ vai gatiryā kaṣṭāṃ gaccheyaṃ tām ahaṃ rājasiṃha
- 14
आमन्त्रये त्वां ब्रूहि जयं रणे मे पुरा भीमं धार्तराष्ट्रा ग्रसन्ते
सौतिं हनिष्यामि नरेन्द्रसिंह सैन्यं तथा शत्रुगणांश्च सर्वान्
āmantraye tvāṃ brūhi jayaṃ raṇe me purā bhīmaṃ dhārtarāṣṭrā grasante
sautiṃ haniṣyāmi narendrasiṃha sainyaṃ tathā śatrugaṇāṃśca sarvān

