42 shlokas
- 1
संजय उवाच
तान् अभिद्रवतो दृष्ट्वा पाण्डवांस्तावकं बलम्
क्रोशतस्तव पुत्रस्य न स्म राजन्न्यवर्तत
saṃjaya uvāca
tān abhidravato dṛṣṭvā pāṇḍavāṃstāvakaṃ balam
krośatastava putrasya na sma rājannyavartata
- 2
ततः पक्षात्प्रपक्षाच्च प्रपक्षैश्चापि दक्षिणात्
उदस्तशस्त्राः कुरवो भीमम् अभ्यद्रवन्रणे
tataḥ pakṣātprapakṣācca prapakṣaiścāpi dakṣiṇāt
udastaśastrāḥ kuravo bhīmam abhyadravanraṇe
- 3
कर्णो ऽपि दृष्ट्वा द्रवतो धार्तराष्ट्रान्पराङ्मुखान्
हंसवर्णान्हयाग्र्यांस्तान्प्रैषीद्यत्र वृकोदरम्
karṇo 'pi dṛṣṭvā dravato dhārtarāṣṭrānparāṅmukhān
haṃsavarṇānhayāgryāṃstānpraiṣīdyatra vṛkodaram
- 4
ते प्रेषिता महाराज शल्येनाहवशोभिना
भीमसेनरथं प्राप्य समसज्जन्त वाजिनः
te preṣitā mahārāja śalyenāhavaśobhinā
bhīmasenarathaṃ prāpya samasajjanta vājinaḥ
- 5
दृष्ट्वा कर्णं समायान्तं भीमः क्रोधसमन्वितः
मतिं दध्रे विनाशाय कर्णस्य भरतर्षभ
dṛṣṭvā karṇaṃ samāyāntaṃ bhīmaḥ krodhasamanvitaḥ
matiṃ dadhre vināśāya karṇasya bharatarṣabha
- 6
सो ऽब्रवीत्सात्यकिं वीरं धृष्टद्युम्नं च पार्षतम्
एनं रक्षत राजानं धर्मात्मानं युधिष्ठिरम्
संशयान्महतो मुक्तं कथंचित्प्रेक्षतो मम
so 'bravītsātyakiṃ vīraṃ dhṛṣṭadyumnaṃ ca pārṣatam
enaṃ rakṣata rājānaṃ dharmātmānaṃ yudhiṣṭhiram
saṃśayānmahato muktaṃ kathaṃcitprekṣato mama
- 7
अग्रतो मे कृतो राजा छिन्नसर्वपरिच्छदः
दुर्योधनस्य प्रीत्यर्थं राधेयेन दुरात्मना
agrato me kṛto rājā chinnasarvaparicchadaḥ
duryodhanasya prītyarthaṃ rādheyena durātmanā
- 8
अन्तम् अद्य करिष्यामि तस्य दुःखस्य पार्षत
हन्ता वास्मि रणे कर्णं स वा मां निहनिष्यति
संग्रामेण सुघोरेण सत्यम् एतद्ब्रवीमि वः
antam adya kariṣyāmi tasya duḥkhasya pārṣata
hantā vāsmi raṇe karṇaṃ sa vā māṃ nihaniṣyati
saṃgrāmeṇa sughoreṇa satyam etadbravīmi vaḥ
- 9
राजानम् अद्य भवतां न्यासभूतं ददामि वै
अस्य संरक्षणे सर्वे यतध्वं विगतज्वराः
rājānam adya bhavatāṃ nyāsabhūtaṃ dadāmi vai
asya saṃrakṣaṇe sarve yatadhvaṃ vigatajvarāḥ
- 10
एवम् उक्त्वा महाबाहुः प्रायाद् आधिरथिं प्रति
सिंहनादेन महता सर्वाः संनादयन्दिशः
evam uktvā mahābāhuḥ prāyād ādhirathiṃ prati
siṃhanādena mahatā sarvāḥ saṃnādayandiśaḥ
- 11
दृष्ट्वा त्वरितम् आयान्तं भीमं युद्धाभिनन्दिनम्
सूतपुत्रम् अथोवाच मद्राणाम् ईश्वरो विभुः
dṛṣṭvā tvaritam āyāntaṃ bhīmaṃ yuddhābhinandinam
sūtaputram athovāca madrāṇām īśvaro vibhuḥ
- 12
पश्य कर्ण महाबाहुं क्रुद्धं पाण्डवनन्दनम्
दीर्घकालार्जितं क्रोधं मोक्तुकामं त्वयि ध्रुवम्
paśya karṇa mahābāhuṃ kruddhaṃ pāṇḍavanandanam
dīrghakālārjitaṃ krodhaṃ moktukāmaṃ tvayi dhruvam
- 13
ईदृशं नास्य रूपं मे दृष्टपूर्वं कदाचन
अभिमन्यौ हते कर्ण राक्षसे वा घटोत्कचे
īdṛśaṃ nāsya rūpaṃ me dṛṣṭapūrvaṃ kadācana
abhimanyau hate karṇa rākṣase vā ghaṭotkace
- 14
त्रैलोक्यस्य समस्तस्य शक्तः क्रुद्धो निवारणे
बिभर्ति यादृशं रूपं कालाग्निसदृशं शुभम्
trailokyasya samastasya śaktaḥ kruddho nivāraṇe
bibharti yādṛśaṃ rūpaṃ kālāgnisadṛśaṃ śubham
- 15
इति ब्रुवति राधेयं मद्राणाम् ईश्वरे नृप
अभ्यवर्तत वै कर्णं क्रोधदीप्तो वृकोदरः
iti bruvati rādheyaṃ madrāṇām īśvare nṛpa
abhyavartata vai karṇaṃ krodhadīpto vṛkodaraḥ
- 16
तथागतं तु सम्प्रेक्ष्य भीमं युद्धाभिनन्दिनम्
अब्रवीद्वचनं शल्यं राधेयः प्रहसन्न् इव
tathāgataṃ tu samprekṣya bhīmaṃ yuddhābhinandinam
abravīdvacanaṃ śalyaṃ rādheyaḥ prahasann iva
- 17
यद् उक्तं वचनं मे ऽद्य त्वया मद्रजनेश्वर
भीमसेनं प्रति विभो तत्सत्यं नात्र संशयः
yad uktaṃ vacanaṃ me 'dya tvayā madrajaneśvara
bhīmasenaṃ prati vibho tatsatyaṃ nātra saṃśayaḥ
- 18
एष शूरश्च वीरश्च क्रोधनश्च वृकोदरः
निरपेक्षः शरीरे च प्राणतश्च बलाधिकः
eṣa śūraśca vīraśca krodhanaśca vṛkodaraḥ
nirapekṣaḥ śarīre ca prāṇataśca balādhikaḥ
- 19
अज्ञातवासं वसता विराटनगरे तदा
द्रौपद्याः प्रियकामेन केवलं बाहुसंश्रयात्
गूढभावं समाश्रित्य कीचकः सगणो हतः
ajñātavāsaṃ vasatā virāṭanagare tadā
draupadyāḥ priyakāmena kevalaṃ bāhusaṃśrayāt
gūḍhabhāvaṃ samāśritya kīcakaḥ sagaṇo hataḥ
- 20
सो ऽद्य संग्रामशिरसि संनद्धः क्रोधमूर्छितः
किंकरोद्यतदण्डेन मृत्युनापि व्रजेद्रणम्
so 'dya saṃgrāmaśirasi saṃnaddhaḥ krodhamūrchitaḥ
kiṃkarodyatadaṇḍena mṛtyunāpi vrajedraṇam
- 21
चिरकालाभिलषितो ममायं तु मनोरथः
अर्जुनं समरे हन्यां मां वा हन्याद्धनंजयः
स मे कदाचिद् अद्यैव भवेद्भीमसमागमात्
cirakālābhilaṣito mamāyaṃ tu manorathaḥ
arjunaṃ samare hanyāṃ māṃ vā hanyāddhanaṃjayaḥ
sa me kadācid adyaiva bhavedbhīmasamāgamāt
- 22
निहते भीमसेने तु यदि वा विरथीकृते
अभियास्यति मां पार्थस्तन्मे साधु भविष्यति
अत्र यन्मन्यसे प्राप्तं तच्छीघ्रं सम्प्रधारय
nihate bhīmasene tu yadi vā virathīkṛte
abhiyāsyati māṃ pārthastanme sādhu bhaviṣyati
atra yanmanyase prāptaṃ tacchīghraṃ sampradhāraya
- 23
एतच्छ्रुत्वा तु वचनं राधेयस्य महात्मनः
उवाच वचनं शल्यः सूतपुत्रं तथागतम्
etacchrutvā tu vacanaṃ rādheyasya mahātmanaḥ
uvāca vacanaṃ śalyaḥ sūtaputraṃ tathāgatam
- 24
अभियासि महाबाहो भीमसेनं महाबलम्
निरस्य भीमसेनं तु ततः प्राप्स्यसि फल्गुनम्
abhiyāsi mahābāho bhīmasenaṃ mahābalam
nirasya bhīmasenaṃ tu tataḥ prāpsyasi phalgunam
- 25
यस्ते कामो ऽभिलषितश्चिरात्प्रभृति हृद्गतः
स वै सम्पत्स्यते कर्ण सत्यम् एतद्ब्रवीमि ते
yaste kāmo 'bhilaṣitaścirātprabhṛti hṛdgataḥ
sa vai sampatsyate karṇa satyam etadbravīmi te
- 26
एवम् उक्ते ततः कर्णः शल्यं पुनर् अभाषत
हन्ताहम् अर्जुनं संख्ये मां वा हन्ता धनंजयः
युद्धे मनः समाधाय याहि याहीत्य् अचोदयत्
evam ukte tataḥ karṇaḥ śalyaṃ punar abhāṣata
hantāham arjunaṃ saṃkhye māṃ vā hantā dhanaṃjayaḥ
yuddhe manaḥ samādhāya yāhi yāhīty acodayat
- 27
ततः प्रायाद्रथेनाशु शल्यस्तत्र विशां पते
यत्र भीमो महेष्वासो व्यद्रावयत वाहिनीम्
tataḥ prāyādrathenāśu śalyastatra viśāṃ pate
yatra bhīmo maheṣvāso vyadrāvayata vāhinīm
- 28
ततस्तूर्यनिनादश्च भेरीणां च महास्वनः
उदतिष्ठत राजेन्द्र कर्णभीमसमागमे
tatastūryaninādaśca bherīṇāṃ ca mahāsvanaḥ
udatiṣṭhata rājendra karṇabhīmasamāgame
- 29
भीमसेनो ऽथ संक्रुद्धस्तव सैन्यं दुरासदम्
नाराचैर्विमलैस्तीक्ष्णैर्दिशः प्राद्रावयद्बली
bhīmaseno 'tha saṃkruddhastava sainyaṃ durāsadam
nārācairvimalaistīkṣṇairdiśaḥ prādrāvayadbalī
- 30
स संनिपातस्तुमुलो भीमरूपो विशां पते
आसीद्रौद्रो महाराज कर्णपाण्डवयोर्मृधे
ततो मुहूर्ताद्राजेन्द्र पाण्डवः कर्णम् आद्रवत्
sa saṃnipātastumulo bhīmarūpo viśāṃ pate
āsīdraudro mahārāja karṇapāṇḍavayormṛdhe
tato muhūrtādrājendra pāṇḍavaḥ karṇam ādravat

