12 shlokas
- 1
दुर्योधन उवाच
एहि क्षत्तर्द्रौपदीम् आनयस्व प्रियां भार्यां संमतां पाण्डवानाम्
संमार्जतां वेश्म परैतु शीघ्रम् आनन्दो नः सह दासीभिर् अस्तु
duryodhana uvāca
ehi kṣattardraupadīm ānayasva priyāṃ bhāryāṃ saṃmatāṃ pāṇḍavānām
saṃmārjatāṃ veśma paraitu śīghram ānando naḥ saha dāsībhir astu
- 2
विदुर उवाच
दुर्विभाव्यं भवति त्वादृशेन न मन्द संबुध्यसि पाशबद्धः
प्रपाते त्वं लम्बमानो न वेत्सि व्याघ्रान्मृगः कोपयसे ऽतिबाल्यात्
vidura uvāca
durvibhāvyaṃ bhavati tvādṛśena na manda saṃbudhyasi pāśabaddhaḥ
prapāte tvaṃ lambamāno na vetsi vyāghrānmṛgaḥ kopayase 'tibālyāt
- 3
आशीविषाः शिरसि ते पूर्णकोशा महाविषाः
मा कोपिष्ठाः सुमन्दात्मन्मा गमस्त्वं यमक्षयम्
āśīviṣāḥ śirasi te pūrṇakośā mahāviṣāḥ
mā kopiṣṭhāḥ sumandātmanmā gamastvaṃ yamakṣayam
- 4
न हि दासीत्वम् आपन्ना कृष्णा भवति भारत
अनीशेन हि राज्ञैषा पणे न्यस्तेति मे मतिः
na hi dāsītvam āpannā kṛṣṇā bhavati bhārata
anīśena hi rājñaiṣā paṇe nyasteti me matiḥ
- 5
अयं धत्ते वेणुर् इवात्मघाती फलं राजा धृतराष्ट्रस्य पुत्रः
द्यूतं हि वैराय महाभयाय पक्वो न बुध्यत्ययम् अन्तकाले
ayaṃ dhatte veṇur ivātmaghātī phalaṃ rājā dhṛtarāṣṭrasya putraḥ
dyūtaṃ hi vairāya mahābhayāya pakvo na budhyatyayam antakāle
- 6
नारुंतुदः स्यान्न नृशंसवादी न हीनतः परम् अभ्याददीत
ययास्य वाचा पर उद्विजेत न तां वदेद्रुशतीं पापलोक्याम्
nāruṃtudaḥ syānna nṛśaṃsavādī na hīnataḥ param abhyādadīta
yayāsya vācā para udvijeta na tāṃ vadedruśatīṃ pāpalokyām
- 7
समुच्चरन्त्यतिवादा हि वक्त्राद्यैर् आहतः शोचति रात्र्यहानि
परस्य नामर्मसु ते पतन्ति तान्पण्डितो नावसृजेत्परेषु
samuccarantyativādā hi vaktrādyair āhataḥ śocati rātryahāni
parasya nāmarmasu te patanti tānpaṇḍito nāvasṛjetpareṣu
- 8
अजो हि शस्त्रम् अखनत्किलैकः शस्त्रे विपन्ने पद्भिर् अपास्य भूमिम्
निकृन्तनं स्वस्य कण्ठस्य घोरं तद्वद्वैरं मा खनीः पाण्डुपुत्रैः
ajo hi śastram akhanatkilaikaḥ śastre vipanne padbhir apāsya bhūmim
nikṛntanaṃ svasya kaṇṭhasya ghoraṃ tadvadvairaṃ mā khanīḥ pāṇḍuputraiḥ
- 9
न किंचिद् ईड्यं प्रवदन्ति पापं वनेचरं वा गृहमेधिनं वा
तपस्विनं संपरिपूर्णविद्यं भषन्ति हैवं श्वनराः सदैव
na kiṃcid īḍyaṃ pravadanti pāpaṃ vanecaraṃ vā gṛhamedhinaṃ vā
tapasvinaṃ saṃparipūrṇavidyaṃ bhaṣanti haivaṃ śvanarāḥ sadaiva
- 10
द्वारं सुघोरं नरकस्य जिह्मं न बुध्यसे धृतराष्ट्रस्य पुत्र
त्वाम् अन्वेतारो बहवः कुरूणां द्यूतोदये सह दुःशासनेन
dvāraṃ sughoraṃ narakasya jihmaṃ na budhyase dhṛtarāṣṭrasya putra
tvām anvetāro bahavaḥ kurūṇāṃ dyūtodaye saha duḥśāsanena
- 11
मज्जन्त्यलाबूनि शिलाः प्लवन्ते मुह्यन्ति नावो ऽम्भसि शश्वद् एव
मूढो राजा धृतराष्ट्रस्य पुत्रो न मे वाचः पथ्यरूपाः शृणोति
majjantyalābūni śilāḥ plavante muhyanti nāvo 'mbhasi śaśvad eva
mūḍho rājā dhṛtarāṣṭrasya putro na me vācaḥ pathyarūpāḥ śṛṇoti
- 12
अन्तो नूनं भवितायं कुरूणां सुदारुणः सर्वहरो विनाशः
वाचः काव्याः सुहृदां पथ्यरूपा न श्रूयन्ते वर्धते लोभ एव
anto nūnaṃ bhavitāyaṃ kurūṇāṃ sudāruṇaḥ sarvaharo vināśaḥ
vācaḥ kāvyāḥ suhṛdāṃ pathyarūpā na śrūyante vardhate lobha eva

