20 shlokas
- 1
वैशंपायन उवाच
स श्वेतपर्वतं वीरः समतिक्रम्य भारत
देशं किंपुरुषावासं द्रुमपुत्रेण रक्षितम्
vaiśaṃpāyana uvāca
sa śvetaparvataṃ vīraḥ samatikramya bhārata
deśaṃ kiṃpuruṣāvāsaṃ drumaputreṇa rakṣitam
- 2
महता संनिपातेन क्षत्रियान्तकरेण ह
व्यजयत्पाण्डवश्रेष्ठः करे चैव न्यवेशयत्
mahatā saṃnipātena kṣatriyāntakareṇa ha
vyajayatpāṇḍavaśreṣṭhaḥ kare caiva nyaveśayat
- 3
तं जित्वा हाटकं नाम देशं गुह्यकरक्षितम्
पाकशासनिर् अव्यग्रः सहसैन्यः समासदत्
taṃ jitvā hāṭakaṃ nāma deśaṃ guhyakarakṣitam
pākaśāsanir avyagraḥ sahasainyaḥ samāsadat
- 4
तांस्तु सान्त्वेन निर्जित्य मानसं सर उत्तमम्
ऋषिकुल्याश्च ताः सर्वा ददर्श कुरुनन्दनः
tāṃstu sāntvena nirjitya mānasaṃ sara uttamam
ṛṣikulyāśca tāḥ sarvā dadarśa kurunandanaḥ
- 5
सरो मानसम् आसाद्य हाटकान् अभितः प्रभुः
गन्धर्वरक्षितं देशं व्यजयत्पाण्डवस्ततः
saro mānasam āsādya hāṭakān abhitaḥ prabhuḥ
gandharvarakṣitaṃ deśaṃ vyajayatpāṇḍavastataḥ
- 6
तत्र तित्तिरिकल्माषान्मण्डूकाक्षान्हयोत्तमान्
लेभे स करम् अत्यन्तं गन्धर्वनगरात्तदा
tatra tittirikalmāṣānmaṇḍūkākṣānhayottamān
lebhe sa karam atyantaṃ gandharvanagarāttadā
- 7
उत्तरं हरिवर्षं तु समासाद्य स पाण्डवः
इयेष जेतुं तं देशं पाकशासननन्दनः
uttaraṃ harivarṣaṃ tu samāsādya sa pāṇḍavaḥ
iyeṣa jetuṃ taṃ deśaṃ pākaśāsananandanaḥ
- 8
तत एनं महाकाया महावीर्या महाबलाः
द्वारपालाः समासाद्य हृष्टा वचनम् अब्रुवन्
tata enaṃ mahākāyā mahāvīryā mahābalāḥ
dvārapālāḥ samāsādya hṛṣṭā vacanam abruvan
- 9
पार्थ नेदं त्वया शक्यं पुरं जेतुं कथंचन
उपावर्तस्व कल्याण पर्याप्तम् इदम् अच्युत
pārtha nedaṃ tvayā śakyaṃ puraṃ jetuṃ kathaṃcana
upāvartasva kalyāṇa paryāptam idam acyuta
- 10
इदं पुरं यः प्रविशेद्ध्रुवं स न भवेन्नरः
प्रीयामहे त्वया वीर पर्याप्तो विजयस्तव
idaṃ puraṃ yaḥ praviśeddhruvaṃ sa na bhavennaraḥ
prīyāmahe tvayā vīra paryāpto vijayastava
- 11
न चापि किंचिज्जेतव्यम् अर्जुनात्र प्रदृश्यते
उत्तराः कुरवो ह्येते नात्र युद्धं प्रवर्तते
na cāpi kiṃcijjetavyam arjunātra pradṛśyate
uttarāḥ kuravo hyete nātra yuddhaṃ pravartate
- 12
प्रविष्टश्चापि कौन्तेय नेह द्रक्ष्यसि किंचन
न हि मानुषदेहेन शक्यम् अत्राभिवीक्षितुम्
praviṣṭaścāpi kaunteya neha drakṣyasi kiṃcana
na hi mānuṣadehena śakyam atrābhivīkṣitum
- 13
अथेह पुरुषव्याघ्र किंचिद् अन्यच्चिकीर्षसि
तद्ब्रवीहि करिष्यामो वचनात्तव भारत
atheha puruṣavyāghra kiṃcid anyaccikīrṣasi
tadbravīhi kariṣyāmo vacanāttava bhārata
- 14
ततस्तान् अब्रवीद्राजन्न् अर्जुनः पाकशासनिः
पार्थिवत्वं चिकीर्षामि धर्मराजस्य धीमतः
tatastān abravīdrājann arjunaḥ pākaśāsaniḥ
pārthivatvaṃ cikīrṣāmi dharmarājasya dhīmataḥ
- 15
न प्रवेक्ष्यामि वो देशं बाध्यत्वं यदि मानुषैः
युधिष्ठिराय यत्किंचित्करवन्नः प्रदीयताम्
na pravekṣyāmi vo deśaṃ bādhyatvaṃ yadi mānuṣaiḥ
yudhiṣṭhirāya yatkiṃcitkaravannaḥ pradīyatām
- 16
ततो दिव्यानि वस्त्राणि दिव्यान्याभरणानि च
मोकाजिनानि दिव्यानि तस्मै ते प्रददुः करम्
tato divyāni vastrāṇi divyānyābharaṇāni ca
mokājināni divyāni tasmai te pradaduḥ karam
- 17
एवं स पुरुषव्याघ्रो विजिग्ये दिशम् उत्तराम्
संग्रामान्सुबहून्कृत्वा क्षत्रियैर्दस्युभिस्तथा
evaṃ sa puruṣavyāghro vijigye diśam uttarām
saṃgrāmānsubahūnkṛtvā kṣatriyairdasyubhistathā
- 18
स विनिर्जित्य राज्ञस्तान्करे च विनिवेश्य ह
धनान्यादाय सर्वेभ्यो रत्नानि विविधानि च
sa vinirjitya rājñastānkare ca viniveśya ha
dhanānyādāya sarvebhyo ratnāni vividhāni ca
- 19
हयांस्तित्तिरिकल्माषाञ्शुकपत्रनिभान् अपि
मयूरसदृशांश्चान्यान्सर्वान् अनिलरंहसः
hayāṃstittirikalmāṣāñśukapatranibhān api
mayūrasadṛśāṃścānyānsarvān anilaraṃhasaḥ
- 20
वृतः सुमहता राजन्बलेन चतुरङ्गिणा
आजगाम पुनर्वीरः शक्रप्रस्थं पुरोत्तमम्
vṛtaḥ sumahatā rājanbalena caturaṅgiṇā
ājagāma punarvīraḥ śakraprasthaṃ purottamam

