Sanskrit

1 shloka

  1. 1

    नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम्

    देवीं सरस्वतीं चैव ततो जयम् उदीरयेत्

    ॐ नमो भगवते तस्मै व्यासायामिततेजसे

    यस्य प्रसादाद्वक्ष्यामि नारायणकथां शुभाम्

    ततो ऽज्ञानतमोऽन्धस्य कावस्था जगतो भवेत्

    जनमेजय उवाच

    मयस्य तु कथां दिव्यां श्रोतुम् इच्छामि सत्तम

    सभां चैव कृतां तेन धर्मराजस्य धीमतः

    जनमेजय उवाच

    रक्षितः पाण्डवा [॥। औ२ ज़ेइछेन्झ्] मयो नाम महासुरः

    कृष्णाच्च पावकाच्चैव पार्थेनामिततेजसा

    स चकार यद् ऊर्ध्वं वै कर्म प्रत्ययकारकम्

    तद्ब्रूहि भगवन्सर्वं प्राणदाय किरीटिने

    जनमेजयः

    अर्जुनो जयतां श्रेष्ठो मोक्षयित्वा मयं तदा

    किं चकार महातेजास्तन्मे ब्रूहि द्विजोत्तम

    nārāyaṇaṃ namaskṛtya naraṃ caiva narottamam

    devīṃ sarasvatīṃ caiva tato jayam udīrayet

    oṃ namo bhagavate tasmai vyāsāyāmitatejase

    yasya prasādādvakṣyāmi nārāyaṇakathāṃ śubhām

    tato 'jñānatamo'ndhasya kāvasthā jagato bhavet

    janamejaya uvāca

    mayasya tu kathāṃ divyāṃ śrotum icchāmi sattama

    sabhāṃ caiva kṛtāṃ tena dharmarājasya dhīmataḥ

    janamejaya uvāca

    rakṣitaḥ pāṇḍavā [||| au2 ja़eichenjh] mayo nāma mahāsuraḥ

    kṛṣṇācca pāvakāccaiva pārthenāmitatejasā

    sa cakāra yad ūrdhvaṃ vai karma pratyayakārakam

    tadbrūhi bhagavansarvaṃ prāṇadāya kirīṭine

    janamejayaḥ

    arjuno jayatāṃ śreṣṭho mokṣayitvā mayaṃ tadā

    kiṃ cakāra mahātejāstanme brūhi dvijottama