Sarga 61

16 shlokas

1. 1

   तप्यमानं तथा रामं सीताहरणकर्शितम्

   लोकानामभवे युक्तं संवर्तकमिवानलम्

   tapyamānaṃ tathā rāmaṃ sītāharaṇakarśitam

   lokānāmabhave yuktaṃ saṃvartakamivānalam

2. 2

   वीक्षमाणं धनुः सज्यं निःश्वसन्तं मुहुर्मुहुः

   हन्तुकामं पशुं रुद्रं क्रुद्धं दक्षक्रतौ यथा

   vīkṣamāṇaṃ dhanuḥ sajyaṃ niḥśvasantaṃ muhurmuhuḥ

   hantukāmaṃ paśuṃ rudraṃ kruddhaṃ dakṣakratau yathā

3. 3

   अदृष्टपूर्वं संक्रुद्धं दृष्ट्वा रामं स लक्ष्मणः

   अब्रवीत्प्राञ्जलिर्वाक्यं मुखेन परिशुष्यता

   adṛṣṭapūrvaṃ saṃkruddhaṃ dṛṣṭvā rāmaṃ sa lakṣmaṇaḥ

   abravītprāñjalirvākyaṃ mukhena pariśuṣyatā

4. 4

   पुरा भूत्वा मृदुर्दान्तः सर्वभूतहिते रतः

   न क्रोधवशमापन्नः प्रकृतिं हातुमर्हसि

   purā bhūtvā mṛdurdāntaḥ sarvabhūtahite rataḥ

   na krodhavaśamāpannaḥ prakṛtiṃ hātumarhasi

5. 5

   चन्द्रे लक्ष्मीः प्रभा सूर्ये गतिर्वायौ भुवि क्षमा

   एतच्च नियतं सर्वं त्वयि चानुत्तमं यशः

   candre lakṣmīḥ prabhā sūrye gatirvāyau bhuvi kṣamā

   etacca niyataṃ sarvaṃ tvayi cānuttamaṃ yaśaḥ

6. 6

   न तु जानामि कस्यायं भग्नः सांग्रामिको रथः

   केन वा कस्य वा हेतोः सायुधः सपरिच्छदः

   na tu jānāmi kasyāyaṃ bhagnaḥ sāṃgrāmiko rathaḥ

   kena vā kasya vā hetoḥ sāyudhaḥ saparicchadaḥ

7. 7

   खुरनेमिक्षतश्चायं सिक्तो रुधिरबिन्दुभिः

   देशो निवृत्तसंग्रामः सुघोरः पार्थिवात्मज

   khuranemikṣataścāyaṃ sikto rudhirabindubhiḥ

   deśo nivṛttasaṃgrāmaḥ sughoraḥ pārthivātmaja

8. 8

   एकस्य तु विमर्दोऽयं न द्वयोर्वदतां वर

   न हि वृत्तं हि पश्यामि बलस्य महतः पदम्

   ekasya tu vimardo'yaṃ na dvayorvadatāṃ vara

   na hi vṛttaṃ hi paśyāmi balasya mahataḥ padam

9. 9

   नैकस्य तु कृते लोकान्विनाशयितुमर्हसि

   युक्तदण्डा हि मृदवः प्रशान्ता वसुधाधिपाः

   naikasya tu kṛte lokānvināśayitumarhasi

   yuktadaṇḍā hi mṛdavaḥ praśāntā vasudhādhipāḥ

10. 10

    सदा त्वं सर्वभूतानां शरण्यः परमा गतिः

    को नु दारप्रणाशं ते साधु मन्येत राघव

    sadā tvaṃ sarvabhūtānāṃ śaraṇyaḥ paramā gatiḥ

    ko nu dārapraṇāśaṃ te sādhu manyeta rāghava

11. 11

    सरितः सागराः शैला देवगन्धर्वदानवाः

    नालं ते विप्रियं कर्तुं दीक्षितस्येव साधवः

    saritaḥ sāgarāḥ śailā devagandharvadānavāḥ

    nālaṃ te vipriyaṃ kartuṃ dīkṣitasyeva sādhavaḥ

12. 12

    येन राजन्हृता सीता तमन्वेषितुमर्हसि

    मद्द्वितीयो धनुष्पाणिः सहायैः परमर्षिभिः

    yena rājanhṛtā sītā tamanveṣitumarhasi

    maddvitīyo dhanuṣpāṇiḥ sahāyaiḥ paramarṣibhiḥ

13. 13

    समुद्रं च विचेष्यामः पर्वतांश्च वनानि च

    गुहाश्च विविधा घोरा नलिनीः पार्वतीश्च ह

    samudraṃ ca viceṣyāmaḥ parvatāṃśca vanāni ca

    guhāśca vividhā ghorā nalinīḥ pārvatīśca ha

14. 14

    देवगन्धर्वलोकांश्च विचेष्यामः समाहिताः

    यावन्नाधिगमिष्यामस्तव भार्यापहारिणम्

    devagandharvalokāṃśca viceṣyāmaḥ samāhitāḥ

    yāvannādhigamiṣyāmastava bhāryāpahāriṇam

15. 15

    न चेत्साम्ना प्रदास्यन्ति पत्नीं ते त्रिदशेश्वराः

    कोसलेन्द्र ततः पश्चात्प्राप्तकालं करिष्यसि

    na cetsāmnā pradāsyanti patnīṃ te tridaśeśvarāḥ

    kosalendra tataḥ paścātprāptakālaṃ kariṣyasi

16. 16

    शीलेन साम्ना विनयेन सीतां नयेन न प्राप्स्यसि चेन्नरेन्द्र

    ततः समुत्सादय हेमपुङ्खैर्महेन्द्रवज्रप्रतिमैः शरौघैः

    śīlena sāmnā vinayena sītāṃ nayena na prāpsyasi cennarendra

    tataḥ samutsādaya hemapuṅkhairmahendravajrapratimaiḥ śaraughaiḥ