22 shlokas
- 1
रामस्तु सहितो भ्रात्रा सीतया च परंतपः
सुतीक्ष्णस्याश्रमपदं जगाम सह तैर्द्विजैः
rāmastu sahito bhrātrā sītayā ca paraṃtapaḥ
sutīkṣṇasyāśramapadaṃ jagāma saha tairdvijaiḥ
- 2
स गत्वा दूरमध्वानं नदीस्तीर्त्वा बहूदकाः
ददर्श विपुलं शैलं महामेघमिवोन्नतम्
sa gatvā dūramadhvānaṃ nadīstīrtvā bahūdakāḥ
dadarśa vipulaṃ śailaṃ mahāmeghamivonnatam
- 3
ततस्तदिक्ष्वाकुवरौ सततं विविधैर्द्रुमैः
काननं तौ विविशतुः सीतया सह राघवौ
tatastadikṣvākuvarau satataṃ vividhairdrumaiḥ
kānanaṃ tau viviśatuḥ sītayā saha rāghavau
- 4
प्रविष्टस्तु वनं घोरं बहुपुष्पफलद्रुमम्
ददर्शाश्रममेकान्ते चीरमालापरिष्कृतम्
praviṣṭastu vanaṃ ghoraṃ bahupuṣpaphaladrumam
dadarśāśramamekānte cīramālāpariṣkṛtam
- 5
तत्र तापसमासीनं मलपङ्कजटाधरम्
रामः सुतीक्ष्णं विधिवत्तपोवृद्धमभाषत
tatra tāpasamāsīnaṃ malapaṅkajaṭādharam
rāmaḥ sutīkṣṇaṃ vidhivattapovṛddhamabhāṣata
- 6
रामोऽहमस्मि भगवन्भवन्तं द्रष्टुमागतः
तन्माभिवद धर्मज्ञ महर्षे सत्यविक्रम
rāmo'hamasmi bhagavanbhavantaṃ draṣṭumāgataḥ
tanmābhivada dharmajña maharṣe satyavikrama
- 7
स निरीक्ष्य ततो वीरं रामं धर्मभृतां वरम्
समाश्लिष्य च बाहुभ्यामिदं वचनमब्रवीत्
sa nirīkṣya tato vīraṃ rāmaṃ dharmabhṛtāṃ varam
samāśliṣya ca bāhubhyāmidaṃ vacanamabravīt
- 8
स्वागतं खलु ते वीर राम धर्मभृतां वर
आश्रमोऽयं त्वयाक्रान्तः सनाथ इव साम्प्रतम्
svāgataṃ khalu te vīra rāma dharmabhṛtāṃ vara
āśramo'yaṃ tvayākrāntaḥ sanātha iva sāmpratam
- 9
प्रतीक्षमाणस्त्वामेव नारोहेऽहं महायशः
देवलोकमितो वीर देहं त्यक्त्वा महीतले
pratīkṣamāṇastvāmeva nārohe'haṃ mahāyaśaḥ
devalokamito vīra dehaṃ tyaktvā mahītale
- 10
चित्रकूटमुपादाय राज्यभ्रष्टोऽसि मे श्रुतः
इहोपयातः काकुत्स्थो देवराजः शतक्रतुः
सर्वांल्लोकाञ्जितानाह मम पुण्येन कर्मणा
citrakūṭamupādāya rājyabhraṣṭo'si me śrutaḥ
ihopayātaḥ kākutstho devarājaḥ śatakratuḥ
sarvāṃllokāñjitānāha mama puṇyena karmaṇā
- 11
तेषु देवर्षिजुष्टेषु जितेषु तपसा मया
मत्प्रसादात्सभार्यस्त्वं विहरस्व सलक्ष्मणः
teṣu devarṣijuṣṭeṣu jiteṣu tapasā mayā
matprasādātsabhāryastvaṃ viharasva salakṣmaṇaḥ
- 12
तमुग्रतपसं दीप्तं महर्षिं सत्यवादिनम्
प्रत्युवाचात्मवान्रामो ब्रह्माणमिव वासवः
tamugratapasaṃ dīptaṃ maharṣiṃ satyavādinam
pratyuvācātmavānrāmo brahmāṇamiva vāsavaḥ
- 13
अहमेवाहरिष्यामि स्वयं लोकान्महामुने
आवासं त्वहमिच्छामि प्रदिष्टमिह कानने
ahamevāhariṣyāmi svayaṃ lokānmahāmune
āvāsaṃ tvahamicchāmi pradiṣṭamiha kānane
- 14
भवान्सर्वत्र कुशलः सर्वभूतहिते रतः
आख्यातः शरभङ्गेन गौतमेन महात्मना
bhavānsarvatra kuśalaḥ sarvabhūtahite rataḥ
ākhyātaḥ śarabhaṅgena gautamena mahātmanā
- 15
एवमुक्तस्तु रामेण महर्षिर्लोकविश्रुतः
अब्रवीन्मधुरं वाक्यं हर्षेण महताप्लुतः
evamuktastu rāmeṇa maharṣirlokaviśrutaḥ
abravīnmadhuraṃ vākyaṃ harṣeṇa mahatāplutaḥ
- 16
अयमेवाश्रमो राम गुणवान्रम्यतामिह
ऋषिसंघानुचरितः सदा मूलफलैर्युतः
ayamevāśramo rāma guṇavānramyatāmiha
ṛṣisaṃghānucaritaḥ sadā mūlaphalairyutaḥ
- 17
इममाश्रममागम्य मृगसंघा महायशः
अटित्वा प्रतिगच्छन्ति लोभयित्वाकुतोभयाः
imamāśramamāgamya mṛgasaṃghā mahāyaśaḥ
aṭitvā pratigacchanti lobhayitvākutobhayāḥ
- 18
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य महर्षेर्लक्ष्मणाग्रजः
उवाच वचनं धीरो विकृष्य सशरं धनुः
tacchrutvā vacanaṃ tasya maharṣerlakṣmaṇāgrajaḥ
uvāca vacanaṃ dhīro vikṛṣya saśaraṃ dhanuḥ
- 19
तानहं सुमहाभाग मृगसंघान्समागतान्
हन्यां निशितधारेण शरेणाशनिवर्चसा
tānahaṃ sumahābhāga mṛgasaṃghānsamāgatān
hanyāṃ niśitadhāreṇa śareṇāśanivarcasā
- 20
भवांस्तत्राभिषज्येत किं स्यात्कृच्छ्रतरं ततः
एतस्मिन्नाश्रमे वासं चिरं तु न समर्थये
bhavāṃstatrābhiṣajyeta kiṃ syātkṛcchrataraṃ tataḥ
etasminnāśrame vāsaṃ ciraṃ tu na samarthaye
- 21
तमेवमुक्त्वा वरदं रामः संध्यामुपागमत्
अन्वास्य पश्चिमां संध्यां तत्र वासमकल्पयत्
tamevamuktvā varadaṃ rāmaḥ saṃdhyāmupāgamat
anvāsya paścimāṃ saṃdhyāṃ tatra vāsamakalpayat
- 22
ततः शुभं तापसभोज्यमन्नं स्वयं सुतीक्ष्णः पुरुषर्षभाभ्याम्
ताभ्यां सुसत्कृत्य ददौ महात्मा संध्यानिवृत्तौ रजनीं समीक्ष्य
tataḥ śubhaṃ tāpasabhojyamannaṃ svayaṃ sutīkṣṇaḥ puruṣarṣabhābhyām
tābhyāṃ susatkṛtya dadau mahātmā saṃdhyānivṛttau rajanīṃ samīkṣya