Sarga 36

28 shlokas

1. 1

   कदाचिदप्यहं वीर्यात्पर्यटन्पृथिवीमिमाम्

   बलं नागसहस्रस्य धारयन्पर्वतोपमः

   kadācidapyahaṃ vīryātparyaṭanpṛthivīmimām

   balaṃ nāgasahasrasya dhārayanparvatopamaḥ

2. 2

   नीलजीमूतसंकाशस्तप्तकाञ्चनकुण्डलः

   भयं लोकस्य जनयन्किरीटी परिघायुधः

   व्यचरं दण्डकारण्यमृषिमांसानि भक्षयन्

   nīlajīmūtasaṃkāśastaptakāñcanakuṇḍalaḥ

   bhayaṃ lokasya janayankirīṭī parighāyudhaḥ

   vyacaraṃ daṇḍakāraṇyamṛṣimāṃsāni bhakṣayan

3. 3

   विश्वामित्रोऽथ धर्मात्मा मद्वित्रस्तो महामुनिः

   स्वयं गत्वा दशरथं नरेन्द्रमिदमब्रवीत्

   viśvāmitro'tha dharmātmā madvitrasto mahāmuniḥ

   svayaṃ gatvā daśarathaṃ narendramidamabravīt

4. 4

   अयं रक्षतु मां रामः पर्वकाले समाहितः

   मारीचान्मे भयं घोरं समुत्पन्नं नरेश्वर

   ayaṃ rakṣatu māṃ rāmaḥ parvakāle samāhitaḥ

   mārīcānme bhayaṃ ghoraṃ samutpannaṃ nareśvara

5. 5

   इत्येवमुक्तो धर्मात्मा राजा दशरथस्तदा

   प्रत्युवाच महाभागं विश्वामित्रं महामुनिम्

   ityevamukto dharmātmā rājā daśarathastadā

   pratyuvāca mahābhāgaṃ viśvāmitraṃ mahāmunim

6. 6

   ऊनषोडशवर्षोऽयमकृतास्त्रश्च राघवः

   कामं तु मम यत्सैन्यं मया सह गमिष्यति

   वधिष्यामि मुनिश्रेष्ठ शत्रुं तव यथेप्सितम्

   ūnaṣoḍaśavarṣo'yamakṛtāstraśca rāghavaḥ

   kāmaṃ tu mama yatsainyaṃ mayā saha gamiṣyati

   vadhiṣyāmi muniśreṣṭha śatruṃ tava yathepsitam

7. 7

   इत्येवमुक्तः स मुनी राजानं पुनरब्रवीत्

   रामान्नान्यद्बलं लोके पर्याप्तं तस्य रक्षसः

   ityevamuktaḥ sa munī rājānaṃ punarabravīt

   rāmānnānyadbalaṃ loke paryāptaṃ tasya rakṣasaḥ

8. 8

   बालोऽप्येष महातेजाः समर्थस्तस्य निग्रहे

   गमिष्ये राममादाय स्वस्ति तेऽस्तु परंतप

   bālo'pyeṣa mahātejāḥ samarthastasya nigrahe

   gamiṣye rāmamādāya svasti te'stu paraṃtapa

9. 9

   इत्येवमुक्त्वा स मुनिस्तमादाय नृपात्मजम्

   जगाम परमप्रीतो विश्वामित्रः स्वमाश्रमम्

   ityevamuktvā sa munistamādāya nṛpātmajam

   jagāma paramaprīto viśvāmitraḥ svamāśramam

10. 10

    तं तदा दण्डकारण्ये यज्ञमुद्दिश्य दीक्षितम्

    बभूवावस्थितो रामश्चित्रं विस्फारयन्धनुः

    taṃ tadā daṇḍakāraṇye yajñamuddiśya dīkṣitam

    babhūvāvasthito rāmaścitraṃ visphārayandhanuḥ

11. 11

    अजातव्यञ्जनः श्रीमान्बालः श्यामः शुभेक्षणः

    एकवस्त्रधरो धन्वी शिखी कनकमालया

    ajātavyañjanaḥ śrīmānbālaḥ śyāmaḥ śubhekṣaṇaḥ

    ekavastradharo dhanvī śikhī kanakamālayā

12. 12

    शोभयन्दण्डकारण्यं दीप्तेन स्वेन तेजसा

    अदृश्यत तदा रामो बालचन्द्र इवोदितः

    śobhayandaṇḍakāraṇyaṃ dīptena svena tejasā

    adṛśyata tadā rāmo bālacandra ivoditaḥ

13. 13

    ततोऽहं मेघसंकाशस्तप्तकाञ्चनकुण्डलः

    बली दत्तवरो दर्पादाजगाम तदाश्रमम्

    tato'haṃ meghasaṃkāśastaptakāñcanakuṇḍalaḥ

    balī dattavaro darpādājagāma tadāśramam

14. 14

    तेन दृष्टः प्रविष्टोऽहं सहसैवोद्यतायुधः

    मां तु दृष्ट्वा धनुः सज्यमसंभ्रान्तश्चकार ह

    tena dṛṣṭaḥ praviṣṭo'haṃ sahasaivodyatāyudhaḥ

    māṃ tu dṛṣṭvā dhanuḥ sajyamasaṃbhrāntaścakāra ha

15. 15

    अवजानन्नहं मोहाद्बालोऽयमिति राघवम्

    विश्वामित्रस्य तां वेदिमध्यधावं कृतत्वरः

    avajānannahaṃ mohādbālo'yamiti rāghavam

    viśvāmitrasya tāṃ vedimadhyadhāvaṃ kṛtatvaraḥ

16. 16

    तेन मुक्तस्ततो बाणः शितः शत्रुनिबर्हणः

    तेनाहं ताडितः क्षिप्तः समुद्रे शतयोजने

    tena muktastato bāṇaḥ śitaḥ śatrunibarhaṇaḥ

    tenāhaṃ tāḍitaḥ kṣiptaḥ samudre śatayojane

17. 17

    रामस्य शरवेगेन निरस्तो भ्रान्तचेतनः

    पातितोऽहं तदा तेन गम्भीरे सागराम्भसि

    प्राप्य संज्ञां चिरात्तात लङ्कां प्रति गतः पुरीम्

    rāmasya śaravegena nirasto bhrāntacetanaḥ

    pātito'haṃ tadā tena gambhīre sāgarāmbhasi

    prāpya saṃjñāṃ cirāttāta laṅkāṃ prati gataḥ purīm

18. 18

    एवमस्मि तदा मुक्तः सहायास्ते निपातिताः

    अकृतास्त्रेण रामेण बालेनाक्लिष्टकर्मणा

    evamasmi tadā muktaḥ sahāyāste nipātitāḥ

    akṛtāstreṇa rāmeṇa bālenākliṣṭakarmaṇā

19. 19

    तन्मया वार्यमाणस्त्वं यदि रामेण विग्रहम्

    करिष्यस्यापदं घोरां क्षिप्रं प्राप्य नशिष्यसि

    tanmayā vāryamāṇastvaṃ yadi rāmeṇa vigraham

    kariṣyasyāpadaṃ ghorāṃ kṣipraṃ prāpya naśiṣyasi

20. 20

    क्रीडारतिविधिज्ञानां समाजोत्सवशालिनाम्

    रक्षसां चैव संतापमनर्थं चाहरिष्यसि

    krīḍāratividhijñānāṃ samājotsavaśālinām

    rakṣasāṃ caiva saṃtāpamanarthaṃ cāhariṣyasi

21. 21

    हर्म्यप्रासादसम्बाधां नानारत्नविभूषिताम्

    द्रक्ष्यसि त्वं पुरीं लङ्कां विनष्टां मैथिलीकृते

    harmyaprāsādasambādhāṃ nānāratnavibhūṣitām

    drakṣyasi tvaṃ purīṃ laṅkāṃ vinaṣṭāṃ maithilīkṛte

22. 22

    अकुर्वन्तोऽपि पापानि शुचयः पापसंश्रयात्

    परपापैर्विनश्यन्ति मत्स्या नागह्रदे यथा

    akurvanto'pi pāpāni śucayaḥ pāpasaṃśrayāt

    parapāpairvinaśyanti matsyā nāgahrade yathā

23. 23

    दिव्यचन्दनदिग्धाङ्गान्दिव्याभरणभूषितान्

    द्रक्ष्यस्यभिहतान्भूमौ तव दोषात्तु राक्षसान्

    divyacandanadigdhāṅgāndivyābharaṇabhūṣitān

    drakṣyasyabhihatānbhūmau tava doṣāttu rākṣasān

24. 24

    हृतदारान्सदारांश्च दश विद्रवतो दिशः

    हतशेषानशरणान्द्रक्ष्यसि त्वं निशाचरान्

    hṛtadārānsadārāṃśca daśa vidravato diśaḥ

    hataśeṣānaśaraṇāndrakṣyasi tvaṃ niśācarān

25. 25

    शरजालपरिक्षिप्तामग्निज्वालासमावृताम्

    प्रदग्धभवनां लङ्कां द्रक्ष्यसि त्वमसंशयम्

    śarajālaparikṣiptāmagnijvālāsamāvṛtām

    pradagdhabhavanāṃ laṅkāṃ drakṣyasi tvamasaṃśayam

26. 26

    प्रमदानां सहस्राणि तव राजन्परिग्रहः

    भव स्वदारनिरतः स्वकुलं रक्ष राक्षस

    pramadānāṃ sahasrāṇi tava rājanparigrahaḥ

    bhava svadāranirataḥ svakulaṃ rakṣa rākṣasa

27. 27

    मानं वृद्धिं च राज्यं च जीवितं चेष्टमात्मनः

    यदीच्छसि चिरं भोक्तुं मा कृथा रामविप्रियम्

    mānaṃ vṛddhiṃ ca rājyaṃ ca jīvitaṃ ceṣṭamātmanaḥ

    yadīcchasi ciraṃ bhoktuṃ mā kṛthā rāmavipriyam

28. 28

    निवार्यमाणः सुहृदा मया भृशं प्रसह्य सीतां यदि धर्षयिष्यसि

    गमिष्यसि क्षीणबलः सबान्धवो यमक्षयं रामशरात्तजीवितः

    nivāryamāṇaḥ suhṛdā mayā bhṛśaṃ prasahya sītāṃ yadi dharṣayiṣyasi

    gamiṣyasi kṣīṇabalaḥ sabāndhavo yamakṣayaṃ rāmaśarāttajīvitaḥ