20 shlokas
- 1
खरं तु रामाभिमुखं प्रयान्तं वाहिनीपतिः
राक्षसस्त्रिशिरा नाम संनिपत्येदमब्रवीत्
kharaṃ tu rāmābhimukhaṃ prayāntaṃ vāhinīpatiḥ
rākṣasastriśirā nāma saṃnipatyedamabravīt
- 2
मां नियोजय विक्रान्त संनिवर्तस्व साहसात्
पश्य रामं महाबाहुं संयुगे विनिपातितम्
māṃ niyojaya vikrānta saṃnivartasva sāhasāt
paśya rāmaṃ mahābāhuṃ saṃyuge vinipātitam
- 3
प्रतिजानामि ते सत्यमायुधं चाहमालभे
यथा रामं वधिष्यामि वधार्हं सर्वरक्षसाम्
pratijānāmi te satyamāyudhaṃ cāhamālabhe
yathā rāmaṃ vadhiṣyāmi vadhārhaṃ sarvarakṣasām
- 4
अहं वास्य रणे मृत्युरेष वा समरे मम
विनिवर्त्य रणोत्साहं मुहूर्तं प्राश्निको भव
ahaṃ vāsya raṇe mṛtyureṣa vā samare mama
vinivartya raṇotsāhaṃ muhūrtaṃ prāśniko bhava
- 5
प्रहृष्टो वा हते रामे जनस्थानं प्रयास्यसि
मयि वा निहते रामं संयुगायोपयास्यसि
prahṛṣṭo vā hate rāme janasthānaṃ prayāsyasi
mayi vā nihate rāmaṃ saṃyugāyopayāsyasi
- 6
खरस्त्रिशिरसा तेन मृत्युलोभात्प्रसादितः
गच्छ युध्येत्यनुज्ञातो राघवाभिमुखो ययौ
kharastriśirasā tena mṛtyulobhātprasāditaḥ
gaccha yudhyetyanujñāto rāghavābhimukho yayau
- 7
त्रिशिराश्च रथेनैव वाजियुक्तेन भास्वता
अभ्यद्रवद्रणे रामं त्रिशृङ्ग इव पर्वतः
triśirāśca rathenaiva vājiyuktena bhāsvatā
abhyadravadraṇe rāmaṃ triśṛṅga iva parvataḥ
- 8
शरधारासमूहान्स महामेघ इवोत्सृजन्
व्यसृजत्सदृशं नादं जलार्द्रस्येव दुन्दुभेः
śaradhārāsamūhānsa mahāmegha ivotsṛjan
vyasṛjatsadṛśaṃ nādaṃ jalārdrasyeva dundubheḥ
- 9
आगच्छन्तं त्रिशिरसं राक्षसं प्रेक्ष्य राघवः
धनुषा प्रतिजग्राह विधुन्वन्सायकाञ्शितान्
āgacchantaṃ triśirasaṃ rākṣasaṃ prekṣya rāghavaḥ
dhanuṣā pratijagrāha vidhunvansāyakāñśitān
- 10
स सम्प्रहारस्तुमुलो रामत्रिशिरसोर्महान्
बभूवातीव बलिनोः सिंहकुञ्जरयोरिव
sa samprahārastumulo rāmatriśirasormahān
babhūvātīva balinoḥ siṃhakuñjarayoriva
- 11
ततस्त्रिशिरसा बाणैर्ललाटे ताडितस्त्रिभिः
अमर्षी कुपितो रामः संरब्धमिदमब्रवीत्
tatastriśirasā bāṇairlalāṭe tāḍitastribhiḥ
amarṣī kupito rāmaḥ saṃrabdhamidamabravīt
- 12
अहो विक्रमशूरस्य राक्षसस्येदृशं बलम्
पुष्पैरिव शरैर्यस्य ललाटेऽस्मि परिक्षतः
ममापि प्रतिगृह्णीष्व शरांश्चापगुणच्युतान्
aho vikramaśūrasya rākṣasasyedṛśaṃ balam
puṣpairiva śarairyasya lalāṭe'smi parikṣataḥ
mamāpi pratigṛhṇīṣva śarāṃścāpaguṇacyutān
- 13
एवमुक्त्वा तु संरब्धः शरानाशीविषोपमान्
त्रिशिरोवक्षसि क्रुद्धो निजघान चतुर्दश
evamuktvā tu saṃrabdhaḥ śarānāśīviṣopamān
triśirovakṣasi kruddho nijaghāna caturdaśa
- 14
चतुर्भिस्तुरगानस्य शरैः संनतपर्वभिः
न्यपातयत तेजस्वी चतुरस्तस्य वाजिनः
caturbhisturagānasya śaraiḥ saṃnataparvabhiḥ
nyapātayata tejasvī caturastasya vājinaḥ
- 15
अष्टभिः सायकैः सूतं रथोपस्थे न्यपातयत्
रामश्चिच्छेद बाणेन ध्वजं चास्य समुच्छ्रितम्
aṣṭabhiḥ sāyakaiḥ sūtaṃ rathopasthe nyapātayat
rāmaściccheda bāṇena dhvajaṃ cāsya samucchritam
- 16
ततो हतरथात्तस्मादुत्पतन्तं निशाचरम्
बिभेद रामस्तं बाणैर्हृदये सोऽभवज्जडः
tato hatarathāttasmādutpatantaṃ niśācaram
bibheda rāmastaṃ bāṇairhṛdaye so'bhavajjaḍaḥ
- 17
सायकैश्चाप्रमेयात्मा सामर्षस्तस्य रक्षसः
शिरांस्यपातयत्त्रीणि वेगवद्भिस्त्रिभिः शतैः
sāyakaiścāprameyātmā sāmarṣastasya rakṣasaḥ
śirāṃsyapātayattrīṇi vegavadbhistribhiḥ śataiḥ
- 18
स भूमौ शोणितोद्गारी रामबाणाभिपीडितः
न्यपतत्पतितैः पूर्वं स्वशिरोभिर्निशाचरः
sa bhūmau śoṇitodgārī rāmabāṇābhipīḍitaḥ
nyapatatpatitaiḥ pūrvaṃ svaśirobhirniśācaraḥ
- 19
हतशेषास्ततो भग्ना राक्षसाः खरसंश्रयाः
द्रवन्ति स्म न तिष्ठन्ति व्याघ्रत्रस्ता मृगा इव
hataśeṣāstato bhagnā rākṣasāḥ kharasaṃśrayāḥ
dravanti sma na tiṣṭhanti vyāghratrastā mṛgā iva
- 20
तान्खरो द्रवतो दृष्ट्वा निवर्त्य रुषितः स्वयम्
राममेवाभिदुद्राव राहुश्चन्द्रमसं यथा
tānkharo dravato dṛṣṭvā nivartya ruṣitaḥ svayam
rāmamevābhidudrāva rāhuścandramasaṃ yathā