22 shlokas
- 1
मारीच श्रूयतां तात वचनं मम भाषतः
आर्तोऽस्मि मम चार्तस्य भवान्हि परमा गतिः
mārīca śrūyatāṃ tāta vacanaṃ mama bhāṣataḥ
ārto'smi mama cārtasya bhavānhi paramā gatiḥ
- 2
जानीषे त्वं जनस्थानं भ्राता यत्र खरो मम
दूषणश्च महाबाहुः स्वसा शूर्पणखा च मे
jānīṣe tvaṃ janasthānaṃ bhrātā yatra kharo mama
dūṣaṇaśca mahābāhuḥ svasā śūrpaṇakhā ca me
- 3
त्रिशिराश्च महातेजा राक्षसः पिशिताशनः
अन्ये च बहवः शूरा लब्धलक्षा निशाचराः
triśirāśca mahātejā rākṣasaḥ piśitāśanaḥ
anye ca bahavaḥ śūrā labdhalakṣā niśācarāḥ
- 4
वसन्ति मन्नियोगेन अधिवासं च राक्षसः
बाधमाना महारण्ये मुनीन्ये धर्मचारिणः
vasanti manniyogena adhivāsaṃ ca rākṣasaḥ
bādhamānā mahāraṇye munīnye dharmacāriṇaḥ
- 5
चतुर्दश सहस्राणि रक्षसां भीमकर्मणाम्
शूराणां लब्धलक्षाणां खरचित्तानुवर्तिनाम्
caturdaśa sahasrāṇi rakṣasāṃ bhīmakarmaṇām
śūrāṇāṃ labdhalakṣāṇāṃ kharacittānuvartinām
- 6
ते त्विदानीं जनस्थाने वसमाना महाबलाः
संगताः परमायत्ता रामेण सह संयुगे
te tvidānīṃ janasthāne vasamānā mahābalāḥ
saṃgatāḥ paramāyattā rāmeṇa saha saṃyuge
- 7
तेन संजातरोषेण रामेण रणमूर्धनि
अनुक्त्वा परुषं किंचिच्छरैर्व्यापारितं धनुः
tena saṃjātaroṣeṇa rāmeṇa raṇamūrdhani
anuktvā paruṣaṃ kiṃciccharairvyāpāritaṃ dhanuḥ
- 8
चतुर्दश सहस्राणि रक्षसां भीमकर्मणाम्
निहतानि शरैस्तीक्ष्णैर्मानुषेण पदातिना
caturdaśa sahasrāṇi rakṣasāṃ bhīmakarmaṇām
nihatāni śaraistīkṣṇairmānuṣeṇa padātinā
- 9
खरश्च निहतः संख्ये दूषणश्च निपातितः
हत्वा त्रिशिरसं चापि निर्भया दण्डकाः कृताः
kharaśca nihataḥ saṃkhye dūṣaṇaśca nipātitaḥ
hatvā triśirasaṃ cāpi nirbhayā daṇḍakāḥ kṛtāḥ
- 10
पित्रा निरस्तः क्रुद्धेन सभार्यः क्षीणजीवितः
स हन्ता तस्य सैन्यस्य रामः क्षत्रियपांसनः
pitrā nirastaḥ kruddhena sabhāryaḥ kṣīṇajīvitaḥ
sa hantā tasya sainyasya rāmaḥ kṣatriyapāṃsanaḥ
- 11
अशीलः कर्कशस्तीक्ष्णो मूर्खो लुब्धोऽजितेन्द्रियः
त्यक्तधर्मस्त्वधर्मात्मा भूतानामहिते रतः
aśīlaḥ karkaśastīkṣṇo mūrkho lubdho'jitendriyaḥ
tyaktadharmastvadharmātmā bhūtānāmahite rataḥ
- 12
येन वैरं विनारण्ये सत्त्वमाश्रित्य केवलम्
कर्णनासापहारेण भगिनी मे विरूपिता
yena vairaṃ vināraṇye sattvamāśritya kevalam
karṇanāsāpahāreṇa bhaginī me virūpitā
- 13
तस्य भार्यां जनस्थानात्सीतां सुरसुतोपमाम्
आनयिष्यामि विक्रम्य सहायस्तत्र मे भव
tasya bhāryāṃ janasthānātsītāṃ surasutopamām
ānayiṣyāmi vikramya sahāyastatra me bhava
- 14
त्वया ह्यहं सहायेन पार्श्वस्थेन महाबल
भ्रातृभिश्च सुरान्युद्धे समग्रान्नाभिचिन्तये
tvayā hyahaṃ sahāyena pārśvasthena mahābala
bhrātṛbhiśca surānyuddhe samagrānnābhicintaye
- 15
तत्सहायो भव त्वं मे समर्थो ह्यसि राक्षस
वीर्ये युद्धे च दर्पे च न ह्यस्ति सदृशस्तव
tatsahāyo bhava tvaṃ me samartho hyasi rākṣasa
vīrye yuddhe ca darpe ca na hyasti sadṛśastava
- 16
एतदर्थमहं प्राप्तस्त्वत्समीपं निशाचर
शृणु तत्कर्म साहाय्ये यत्कार्यं वचनान्मम
etadarthamahaṃ prāptastvatsamīpaṃ niśācara
śṛṇu tatkarma sāhāyye yatkāryaṃ vacanānmama
- 17
सौवर्णस्त्वं मृगो भूत्वा चित्रो रजतबिन्दुभिः
आश्रमे तस्य रामस्य सीतायाः प्रमुखे चर
sauvarṇastvaṃ mṛgo bhūtvā citro rajatabindubhiḥ
āśrame tasya rāmasya sītāyāḥ pramukhe cara
- 18
त्वां तु निःसंशयं सीता दृष्ट्वा तु मृगरूपिणम्
गृह्यतामिति भर्तारं लक्ष्मणं चाभिधास्यति
tvāṃ tu niḥsaṃśayaṃ sītā dṛṣṭvā tu mṛgarūpiṇam
gṛhyatāmiti bhartāraṃ lakṣmaṇaṃ cābhidhāsyati
- 19
ततस्तयोरपाये तु शून्ये सीतां यथासुखम्
निराबाधो हरिष्यामि राहुश्चन्द्रप्रभामिव
tatastayorapāye tu śūnye sītāṃ yathāsukham
nirābādho hariṣyāmi rāhuścandraprabhāmiva
- 20
ततः पश्चात्सुखं रामे भार्याहरणकर्शिते
विस्रब्धं प्रहरिष्यामि कृतार्थेनान्तरात्मना
tataḥ paścātsukhaṃ rāme bhāryāharaṇakarśite
visrabdhaṃ prahariṣyāmi kṛtārthenāntarātmanā
- 21
तस्य रामकथां श्रुत्वा मारीचस्य महात्मनः
शुष्कं समभवद्वक्त्रं परित्रस्तो बभूव च
tasya rāmakathāṃ śrutvā mārīcasya mahātmanaḥ
śuṣkaṃ samabhavadvaktraṃ paritrasto babhūva ca
- 22
स रावणं त्रस्तविषण्णचेता महावने रामपराक्रमज्ञः
कृताञ्जलिस्तत्त्वमुवाच वाक्यं हितं च तस्मै हितमात्मनश्च
sa rāvaṇaṃ trastaviṣaṇṇacetā mahāvane rāmaparākramajñaḥ
kṛtāñjalistattvamuvāca vākyaṃ hitaṃ ca tasmai hitamātmanaśca