Sarga 22

19 shlokas

1. 1

   प्रभातायां तु शर्वर्यां विश्वामित्रो महामुनिः

   अभ्यभाषत काकुत्स्थं शयानं पर्णसंस्तरे

   prabhātāyāṃ tu śarvaryāṃ viśvāmitro mahāmuniḥ

   abhyabhāṣata kākutsthaṃ śayānaṃ parṇasaṃstare

2. 2

   कौसल्या सुप्रजा राम पूर्वा संध्या प्रवर्तते

   उत्तिष्ठ नरशार्दूल कर्तव्यं दैवमाह्निकम्

   kausalyā suprajā rāma pūrvā saṃdhyā pravartate

   uttiṣṭha naraśārdūla kartavyaṃ daivamāhnikam

3. 3

   तस्यर्षेः परमोदारं वचः श्रुत्वा नृपात्मजौ

   स्नात्वा कृतोदकौ वीरौ जेपतुः परमं जपम्

   tasyarṣeḥ paramodāraṃ vacaḥ śrutvā nṛpātmajau

   snātvā kṛtodakau vīrau jepatuḥ paramaṃ japam

4. 4

   कृताह्निकौ महावीर्यौ विश्वामित्रं तपोधनम्

   अभिवाद्याभिसंहृष्टौ गमनायोपतस्थतुः

   kṛtāhnikau mahāvīryau viśvāmitraṃ tapodhanam

   abhivādyābhisaṃhṛṣṭau gamanāyopatasthatuḥ

5. 5

   तौ प्रयाते महावीर्यौ दिव्यं त्रिपथगां नदीम्

   ददृशाते ततस्तत्र सरय्वाः संगमे शुभे

   tau prayāte mahāvīryau divyaṃ tripathagāṃ nadīm

   dadṛśāte tatastatra sarayvāḥ saṃgame śubhe

6. 6

   तत्राश्रमपदं पुण्यमृषीणामुग्रतेजसाम्

   बहुवर्षसहस्राणि तप्यतां परमं तपः

   tatrāśramapadaṃ puṇyamṛṣīṇāmugratejasām

   bahuvarṣasahasrāṇi tapyatāṃ paramaṃ tapaḥ

7. 7

   तं दृष्ट्वा परमप्रीतौ राघवौ पुण्यमाश्रमम्

   ऊचतुस्तं महात्मानं विश्वामित्रमिदं वचः

   taṃ dṛṣṭvā paramaprītau rāghavau puṇyamāśramam

   ūcatustaṃ mahātmānaṃ viśvāmitramidaṃ vacaḥ

8. 8

   कस्यायमाश्रमः पुण्यः को न्वस्मिन्वसते पुमान्

   भगवञ्श्रोतुमिच्छावः परं कौतूहलं हि नौ

   kasyāyamāśramaḥ puṇyaḥ ko nvasminvasate pumān

   bhagavañśrotumicchāvaḥ paraṃ kautūhalaṃ hi nau

9. 9

   तयोस्तद्वचनं श्रुत्वा प्रहस्य मुनिपुंगवः

   अब्रवीच्छ्रूयतां राम यस्यायं पूर्व आश्रमः

   tayostadvacanaṃ śrutvā prahasya munipuṃgavaḥ

   abravīcchrūyatāṃ rāma yasyāyaṃ pūrva āśramaḥ

10. 10

    कन्दर्पो मूर्तिमानासीत्काम इत्युच्यते बुधैः

    kandarpo mūrtimānāsītkāma ityucyate budhaiḥ

11. 11

    तपस्यन्तमिह स्थाणुं नियमेन समाहितम्

    कृतोद्वाहं तु देवेशं गच्छन्तं समरुद्गणम्

    धर्षयामास दुर्मेधा हुंकृतश्च महात्मना

    tapasyantamiha sthāṇuṃ niyamena samāhitam

    kṛtodvāhaṃ tu deveśaṃ gacchantaṃ samarudgaṇam

    dharṣayāmāsa durmedhā huṃkṛtaśca mahātmanā

12. 12

    दग्धस्य तस्य रौद्रेण चक्षुषा रघुनन्दन

    व्यशीर्यन्त शरीरात्स्वात्सर्वगात्राणि दुर्मतेः

    dagdhasya tasya raudreṇa cakṣuṣā raghunandana

    vyaśīryanta śarīrātsvātsarvagātrāṇi durmateḥ

13. 13

    तस्य गात्रं हतं तत्र निर्दग्धस्य महात्मना

    अशरीरः कृतः कामः क्रोधाद्देवेश्वरेण ह

    tasya gātraṃ hataṃ tatra nirdagdhasya mahātmanā

    aśarīraḥ kṛtaḥ kāmaḥ krodhāddeveśvareṇa ha

14. 14

    अनङ्ग इति विख्यातस्तदा प्रभृति राघव

    स चाङ्गविषयः श्रीमान्यत्राङ्गं स मुमोच ह

    anaṅga iti vikhyātastadā prabhṛti rāghava

    sa cāṅgaviṣayaḥ śrīmānyatrāṅgaṃ sa mumoca ha

15. 15

    तस्यायमाश्रमः पुण्यस्तस्येमे मुनयः पुरा

    शिष्या धर्मपरा वीर तेषां पापं न विद्यते

    tasyāyamāśramaḥ puṇyastasyeme munayaḥ purā

    śiṣyā dharmaparā vīra teṣāṃ pāpaṃ na vidyate

16. 16

    इहाद्य रजनीं राम वसेम शुभदर्शन

    पुण्ययोः सरितोर्मध्ये श्वस्तरिष्यामहे वयम्

    ihādya rajanīṃ rāma vasema śubhadarśana

    puṇyayoḥ saritormadhye śvastariṣyāmahe vayam

17. 17

    तेषां संवदतां तत्र तपो दीर्घेण चक्षुषा

    विज्ञाय परमप्रीता मुनयो हर्षमागमन्

    teṣāṃ saṃvadatāṃ tatra tapo dīrgheṇa cakṣuṣā

    vijñāya paramaprītā munayo harṣamāgaman

18. 18

    अर्घ्यं पाद्यं तथातिथ्यं निवेद्य कुशिकात्मजे

    रामलक्ष्मणयोः पश्चादकुर्वन्नतिथिक्रियाम्

    arghyaṃ pādyaṃ tathātithyaṃ nivedya kuśikātmaje

    rāmalakṣmaṇayoḥ paścādakurvannatithikriyām

19. 19

    सत्कारं समनुप्राप्य कथाभिरभिरञ्जयन्

    न्यवसन्सुसुखं तत्र कामाश्रमपदे तदा

    satkāraṃ samanuprāpya kathābhirabhirañjayan

    nyavasansusukhaṃ tatra kāmāśramapade tadā