22 shlokas
- 1
हतेषु तेषु पुत्रेषु दितिः परमदुःखिता
मारीचं काश्यपं राम भर्तारमिदमब्रवीत्
hateṣu teṣu putreṣu ditiḥ paramaduḥkhitā
mārīcaṃ kāśyapaṃ rāma bhartāramidamabravīt
- 2
हतपुत्रास्मि भगवंस्तव पुत्रैर्महाबलैः
शक्रहन्तारमिच्छामि पुत्रं दीर्घतपोऽर्जितम्
hataputrāsmi bhagavaṃstava putrairmahābalaiḥ
śakrahantāramicchāmi putraṃ dīrghatapo'rjitam
- 3
साहं तपश्चरिष्यामि गर्भं मे दातुमर्हसि
ईदृशं शक्रहन्तारं त्वमनुज्ञातुमर्हसि
sāhaṃ tapaścariṣyāmi garbhaṃ me dātumarhasi
īdṛśaṃ śakrahantāraṃ tvamanujñātumarhasi
- 4
तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा मारीचः काश्यपस्तदा
प्रत्युवाच महातेजा दितिं परमदुःखिताम्
tasyāstadvacanaṃ śrutvā mārīcaḥ kāśyapastadā
pratyuvāca mahātejā ditiṃ paramaduḥkhitām
- 5
एवं भवतु भद्रं ते शुचिर्भव तपोधने
जनयिष्यसि पुत्रं त्वं शक्रहन्तारमाहवे
evaṃ bhavatu bhadraṃ te śucirbhava tapodhane
janayiṣyasi putraṃ tvaṃ śakrahantāramāhave
- 6
पूर्णे वर्षसहस्रे तु शुचिर्यदि भविष्यसि
पुत्रं त्रैलोक्यहन्तारं मत्तस्त्वं जनयिष्यसि
pūrṇe varṣasahasre tu śuciryadi bhaviṣyasi
putraṃ trailokyahantāraṃ mattastvaṃ janayiṣyasi
- 7
एवमुक्त्वा महातेजाः पाणिना स ममार्ज ताम्
समालभ्य ततः स्वस्तीत्युक्त्वा स तपसे ययौ
evamuktvā mahātejāḥ pāṇinā sa mamārja tām
samālabhya tataḥ svastītyuktvā sa tapase yayau
- 8
गते तस्मिन्नरश्रेष्ठ दितिः परमहर्षिता
कुशप्लवनमासाद्य तपस्तेपे सुदारुणम्
gate tasminnaraśreṣṭha ditiḥ paramaharṣitā
kuśaplavanamāsādya tapastepe sudāruṇam
- 9
तपस्तस्यां हि कुर्वत्यां परिचर्यां चकार ह
सहस्राक्षो नरश्रेष्ठ परया गुणसम्पदा
tapastasyāṃ hi kurvatyāṃ paricaryāṃ cakāra ha
sahasrākṣo naraśreṣṭha parayā guṇasampadā
- 10
अग्निं कुशान्काष्ठमपः फलं मूलं तथैव च
न्यवेदयत्सहस्राक्षो यच्चान्यदपि काङ्क्षितम्
agniṃ kuśānkāṣṭhamapaḥ phalaṃ mūlaṃ tathaiva ca
nyavedayatsahasrākṣo yaccānyadapi kāṅkṣitam
- 11
गात्रसंवाहनैश्चैव श्रमापनयनैस्तथा
शक्रः सर्वेषु कालेषु दितिं परिचचार ह
gātrasaṃvāhanaiścaiva śramāpanayanaistathā
śakraḥ sarveṣu kāleṣu ditiṃ paricacāra ha
- 12
अथ वर्षसहस्रे तु दशोने रघुनन्दन
दितिः परमसंप्रीता सहस्राक्षमथाब्रवीत्
atha varṣasahasre tu daśone raghunandana
ditiḥ paramasaṃprītā sahasrākṣamathābravīt
- 13
तपश्चरन्त्या वर्षाणि दश वीर्यवतां वर
अवशिष्टानि भद्रं ते भ्रातरं द्रक्ष्यसे ततः
tapaścarantyā varṣāṇi daśa vīryavatāṃ vara
avaśiṣṭāni bhadraṃ te bhrātaraṃ drakṣyase tataḥ
- 14
तमहं त्वत्कृते पुत्र समाधास्ये जयोत्सुकम्
त्रैलोक्यविजयं पुत्र सह भोक्ष्यसि विज्वरः
tamahaṃ tvatkṛte putra samādhāsye jayotsukam
trailokyavijayaṃ putra saha bhokṣyasi vijvaraḥ
- 15
एवमुक्त्वा दितिः शक्रं प्राप्ते मध्यं दिवाकरे
निद्रयापहृता देवी पादौ कृत्वाथ शीर्षतः
evamuktvā ditiḥ śakraṃ prāpte madhyaṃ divākare
nidrayāpahṛtā devī pādau kṛtvātha śīrṣataḥ
- 16
दृष्ट्वा तामशुचिं शक्रः पादतः कृतमूर्धजाम्
शिरःस्थाने कृतौ पादौ जहास च मुमोद च
dṛṣṭvā tāmaśuciṃ śakraḥ pādataḥ kṛtamūrdhajām
śiraḥsthāne kṛtau pādau jahāsa ca mumoda ca
- 17
तस्याः शरीरविवरं विवेश च पुरंदरः
गर्भं च सप्तधा राम बिभेद परमात्मवान्
tasyāḥ śarīravivaraṃ viveśa ca puraṃdaraḥ
garbhaṃ ca saptadhā rāma bibheda paramātmavān
- 18
भिद्यमानस्ततो गर्भो वज्रेण शतपर्वणा
रुरोद सुस्वरं राम ततो दितिरबुध्यत
bhidyamānastato garbho vajreṇa śataparvaṇā
ruroda susvaraṃ rāma tato ditirabudhyata
- 19
मा रुदो मा रुदश्चेति गर्भं शक्रोऽभ्यभाषत
बिभेद च महातेजा रुदन्तमपि वासवः
mā rudo mā rudaśceti garbhaṃ śakro'bhyabhāṣata
bibheda ca mahātejā rudantamapi vāsavaḥ
- 20
न हन्तव्यो न हन्तव्य इत्येवं दितिरब्रवीत्
निष्पपात ततः शक्रो मातुर्वचनगौरवात्
na hantavyo na hantavya ityevaṃ ditirabravīt
niṣpapāta tataḥ śakro māturvacanagauravāt
- 21
प्राञ्जलिर्वज्रसहितो दितिं शक्रोऽभ्यभाषत
अशुचिर्देवि सुप्तासि पादयोः कृतमूर्धजा
prāñjalirvajrasahito ditiṃ śakro'bhyabhāṣata
aśucirdevi suptāsi pādayoḥ kṛtamūrdhajā
- 22
तदन्तरमहं लब्ध्वा शक्रहन्तारमाहवे
अभिन्दं सप्तधा देवि तन्मे त्वं क्षन्तुमर्हसि
tadantaramahaṃ labdhvā śakrahantāramāhave
abhindaṃ saptadhā devi tanme tvaṃ kṣantumarhasi