32 shlokas
- 1
सुमन्त्रश्चोदितो राज्ञा प्रोवाचेदं वचस्तदा
यथर्ष्यशृङ्गस्त्वानीतः शृणु मे मन्त्रिभिः सह
sumantraścodito rājñā provācedaṃ vacastadā
yatharṣyaśṛṅgastvānītaḥ śṛṇu me mantribhiḥ saha
- 2
लोमपादमुवाचेदं सहामात्यः पुरोहितः
उपायो निरपायोऽयमस्माभिरभिचिन्तितः
lomapādamuvācedaṃ sahāmātyaḥ purohitaḥ
upāyo nirapāyo'yamasmābhirabhicintitaḥ
- 3
ऋश्यशृङ्गो वनचरस्तपःस्वाध्यायने रतः
अनभिज्ञः स नारीणां विषयाणां सुखस्य च
ṛśyaśṛṅgo vanacarastapaḥsvādhyāyane rataḥ
anabhijñaḥ sa nārīṇāṃ viṣayāṇāṃ sukhasya ca
- 4
इन्द्रियार्थैरभिमतैर्नरचित्तप्रमाथिभिः
पुरमानाययिष्यामः क्षिप्रं चाध्यवसीयताम्
indriyārthairabhimatairnaracittapramāthibhiḥ
puramānāyayiṣyāmaḥ kṣipraṃ cādhyavasīyatām
- 5
गणिकास्तत्र गच्छन्तु रूपवत्यः स्वलंकृताः
प्रलोभ्य विविधोपायैरानेष्यन्तीह सत्कृताः
gaṇikāstatra gacchantu rūpavatyaḥ svalaṃkṛtāḥ
pralobhya vividhopāyairāneṣyantīha satkṛtāḥ
- 6
श्रुत्वा तथेति राजा च प्रत्युवाच पुरोहितम्
पुरोहितो मन्त्रिणश्च तथा चक्रुश्च ते तदा
śrutvā tatheti rājā ca pratyuvāca purohitam
purohito mantriṇaśca tathā cakruśca te tadā
- 7
वारमुख्यास्तु तच्छ्रुत्वा वनं प्रविविशुर्महत्
आश्रमस्याविदूरेऽस्मिन्यत्नं कुर्वन्ति दर्शने
ऋषिपुत्रस्य घोरस्य नित्यमाश्रमवासिनः
vāramukhyāstu tacchrutvā vanaṃ praviviśurmahat
āśramasyāvidūre'sminyatnaṃ kurvanti darśane
ṛṣiputrasya ghorasya nityamāśramavāsinaḥ
- 8
पितुः स नित्यसंतुष्टो नातिचक्राम चाश्रमात्
pituḥ sa nityasaṃtuṣṭo nāticakrāma cāśramāt
- 9
न तेन जन्मप्रभृति दृष्टपूर्वं तपस्विना
स्त्री वा पुमान्वा यच्चान्यत्सत्त्वं नगरराष्ट्रजम्
na tena janmaprabhṛti dṛṣṭapūrvaṃ tapasvinā
strī vā pumānvā yaccānyatsattvaṃ nagararāṣṭrajam
- 10
ततः कदाचित्तं देशमाजगाम यदृच्छया
विभाण्डकसुतस्तत्र ताश्चापश्यद्वराङ्गनाः
tataḥ kadācittaṃ deśamājagāma yadṛcchayā
vibhāṇḍakasutastatra tāścāpaśyadvarāṅganāḥ
- 11
ताश्चित्रवेषाः प्रमदा गायन्त्यो मधुरस्वरैः
ऋषिपुत्रमुपागम्य सर्वा वचनमब्रुवन्
tāścitraveṣāḥ pramadā gāyantyo madhurasvaraiḥ
ṛṣiputramupāgamya sarvā vacanamabruvan
- 12
कस्त्वं किं वर्तसे ब्रह्मञ्ज्ञातुमिच्छामहे वयम्
एकस्त्वं विजने घोरे वने चरसि शंस नः
kastvaṃ kiṃ vartase brahmañjñātumicchāmahe vayam
ekastvaṃ vijane ghore vane carasi śaṃsa naḥ
- 13
अदृष्टरूपास्तास्तेन काम्यरूपा वने स्त्रियः
हार्दात्तस्य मतिर्जाता आख्यातुं पितरं स्वकम्
adṛṣṭarūpāstāstena kāmyarūpā vane striyaḥ
hārdāttasya matirjātā ākhyātuṃ pitaraṃ svakam
- 14
पिता विभाण्डकोऽस्माकं तस्याहं सुत औरसः
ऋश्यशृङ्ग इति ख्यातं नाम कर्म च मे भुवि
pitā vibhāṇḍako'smākaṃ tasyāhaṃ suta aurasaḥ
ṛśyaśṛṅga iti khyātaṃ nāma karma ca me bhuvi
- 15
इहाश्रमपदोऽस्माकं समीपे शुभदर्शनाः
करिष्ये वोऽत्र पूजां वै सर्वेषां विधिपूर्वकम्
ihāśramapado'smākaṃ samīpe śubhadarśanāḥ
kariṣye vo'tra pūjāṃ vai sarveṣāṃ vidhipūrvakam
- 16
ऋषिपुत्रवचः श्रुत्वा सर्वासां मतिरास वै
तदाश्रमपदं द्रष्टुं जग्मुः सर्वाश्च तेन ह
ṛṣiputravacaḥ śrutvā sarvāsāṃ matirāsa vai
tadāśramapadaṃ draṣṭuṃ jagmuḥ sarvāśca tena ha
- 17
गतानां तु ततः पूजामृषिपुत्रश्चकार ह
इदमर्घ्यमिदं पाद्यमिदं मूलं फलं च नः
gatānāṃ tu tataḥ pūjāmṛṣiputraścakāra ha
idamarghyamidaṃ pādyamidaṃ mūlaṃ phalaṃ ca naḥ
- 18
प्रतिगृह्य तु तां पूजां सर्वा एव समुत्सुकाः
ऋषेर्भीताश्च शीघ्रं तु गमनाय मतिं दधुः
pratigṛhya tu tāṃ pūjāṃ sarvā eva samutsukāḥ
ṛṣerbhītāśca śīghraṃ tu gamanāya matiṃ dadhuḥ
- 19
अस्माकमपि मुख्यानि फलानीमानि वै द्विज
गृहाण प्रति भद्रं ते भक्षयस्व च माचिरम्
asmākamapi mukhyāni phalānīmāni vai dvija
gṛhāṇa prati bhadraṃ te bhakṣayasva ca māciram
- 20
ततस्तास्तं समालिङ्ग्य सर्वा हर्षसमन्विताः
मोदकान्प्रददुस्तस्मै भक्ष्यांश्च विविधाञ्शुभान्
tatastāstaṃ samāliṅgya sarvā harṣasamanvitāḥ
modakānpradadustasmai bhakṣyāṃśca vividhāñśubhān
- 21
तानि चास्वाद्य तेजस्वी फलानीति स्म मन्यते
अनास्वादितपूर्वाणि वने नित्यनिवासिना
tāni cāsvādya tejasvī phalānīti sma manyate
anāsvāditapūrvāṇi vane nityanivāsinā
- 22
आपृच्छ्य च तदा विप्रं व्रतचर्यां निवेद्य च
गच्छन्ति स्मापदेशात्ता भीतास्तस्य पितुः स्त्रियः
āpṛcchya ca tadā vipraṃ vratacaryāṃ nivedya ca
gacchanti smāpadeśāttā bhītāstasya pituḥ striyaḥ
- 23
गतासु तासु सर्वासु काश्यपस्यात्मजो द्विजः
अस्वस्थहृदयश्चासीद्दुःखं स्म परिवर्तते
gatāsu tāsu sarvāsu kāśyapasyātmajo dvijaḥ
asvasthahṛdayaścāsīdduḥkhaṃ sma parivartate
- 24
ततोऽपरेद्युस्तं देशमाजगाम स वीर्यवान्
मनोज्ञा यत्र ता दृष्टा वारमुख्याः स्वलंकृताः
tato'paredyustaṃ deśamājagāma sa vīryavān
manojñā yatra tā dṛṣṭā vāramukhyāḥ svalaṃkṛtāḥ
- 25
दृष्ट्वैव च तदा विप्रमायान्तं हृष्टमानसाः
उपसृत्य ततः सर्वास्तास्तमूचुरिदं वचः
dṛṣṭvaiva ca tadā vipramāyāntaṃ hṛṣṭamānasāḥ
upasṛtya tataḥ sarvāstāstamūcuridaṃ vacaḥ
- 26
एह्याश्रमपदं सौम्य अस्माकमिति चाब्रुवन्
तत्राप्येष विधिः श्रीमान्विशेषेण भविष्यति
ehyāśramapadaṃ saumya asmākamiti cābruvan
tatrāpyeṣa vidhiḥ śrīmānviśeṣeṇa bhaviṣyati
- 27
श्रुत्वा तु वचनं तासां सर्वासां हृदयंगमम्
गमनाय मतिं चक्रे तं च निन्युस्तदा स्त्रियः
śrutvā tu vacanaṃ tāsāṃ sarvāsāṃ hṛdayaṃgamam
gamanāya matiṃ cakre taṃ ca ninyustadā striyaḥ
- 28
तत्र चानीयमाने तु विप्रे तस्मिन्महात्मनि
ववर्ष सहसा देवो जगत्प्रह्लादयंस्तदा
tatra cānīyamāne tu vipre tasminmahātmani
vavarṣa sahasā devo jagatprahlādayaṃstadā
- 29
वर्षेणैवागतं विप्रं विषयं स्वं नराधिपः
प्रत्युद्गम्य मुनिं प्रह्वः शिरसा च महीं गतः
varṣeṇaivāgataṃ vipraṃ viṣayaṃ svaṃ narādhipaḥ
pratyudgamya muniṃ prahvaḥ śirasā ca mahīṃ gataḥ
- 30
अर्घ्यं च प्रददौ तस्मै न्यायतः सुसमाहितः
वव्रे प्रसादं विप्रेन्द्रान्मा विप्रं मन्युराविशेत्
arghyaṃ ca pradadau tasmai nyāyataḥ susamāhitaḥ
vavre prasādaṃ viprendrānmā vipraṃ manyurāviśet