20 shlokas
- 1
तच्छ्रुत्वा राजसिंहस्य वाक्यमद्भुतविस्तरम्
हृष्टरोमा महातेजा विश्वामित्रोऽभ्यभाषत
tacchrutvā rājasiṃhasya vākyamadbhutavistaram
hṛṣṭaromā mahātejā viśvāmitro'bhyabhāṣata
- 2
सदृशं राजशार्दूल तवैतद्भुवि नान्यतः
महावंशप्रसूतस्य वसिष्ठव्यपदेशिनः
sadṛśaṃ rājaśārdūla tavaitadbhuvi nānyataḥ
mahāvaṃśaprasūtasya vasiṣṭhavyapadeśinaḥ
- 3
यत्तु मे हृद्गतं वाक्यं तस्य कार्यस्य निश्चयम्
कुरुष्व राजशार्दूल भव सत्यप्रतिश्रवः
yattu me hṛdgataṃ vākyaṃ tasya kāryasya niścayam
kuruṣva rājaśārdūla bhava satyapratiśravaḥ
- 4
अहं नियममातिष्ठे सिद्ध्यर्थं पुरुषर्षभ
तस्य विघ्नकरौ द्वौ तु राक्षसौ कामरूपिणौ
ahaṃ niyamamātiṣṭhe siddhyarthaṃ puruṣarṣabha
tasya vighnakarau dvau tu rākṣasau kāmarūpiṇau
- 5
व्रते मे बहुशश्चीर्णे समाप्त्यां राक्षसाविमौ
मारीचश्च सुबाहुश्च वीर्यवन्तौ सुशिक्षितौ
तौ मांसरुधिरौघेण वेदिं तामभ्यवर्षताम्
vrate me bahuśaścīrṇe samāptyāṃ rākṣasāvimau
mārīcaśca subāhuśca vīryavantau suśikṣitau
tau māṃsarudhiraugheṇa vediṃ tāmabhyavarṣatām
- 6
अवधूते तथा भूते तस्मिन्नियमनिश्चये
कृतश्रमो निरुत्साहस्तस्माद्देशादपाक्रमे
avadhūte tathā bhūte tasminniyamaniścaye
kṛtaśramo nirutsāhastasmāddeśādapākrame
- 7
न च मे क्रोधमुत्स्रष्टुं बुद्धिर्भवति पार्थिव
तथाभूता हि सा चर्या न शापस्तत्र मुच्यते
na ca me krodhamutsraṣṭuṃ buddhirbhavati pārthiva
tathābhūtā hi sā caryā na śāpastatra mucyate
- 8
स्वपुत्रं राजशार्दूल रामं सत्यपराक्रमम्
काकपक्षधरं शूरं ज्येष्ठं मे दातुमर्हसि
svaputraṃ rājaśārdūla rāmaṃ satyaparākramam
kākapakṣadharaṃ śūraṃ jyeṣṭhaṃ me dātumarhasi
- 9
शक्तो ह्येष मया गुप्तो दिव्येन स्वेन तेजसा
राक्षसा ये विकर्तारस्तेषामपि विनाशने
śakto hyeṣa mayā gupto divyena svena tejasā
rākṣasā ye vikartārasteṣāmapi vināśane
- 10
श्रेयश्चास्मै प्रदास्यामि बहुरूपं न संशयः
त्रयाणामपि लोकानां येन ख्यातिं गमिष्यति
śreyaścāsmai pradāsyāmi bahurūpaṃ na saṃśayaḥ
trayāṇāmapi lokānāṃ yena khyātiṃ gamiṣyati
- 11
न च तौ राममासाद्य शक्तौ स्थातुं कथंचन
न च तौ राघवादन्यो हन्तुमुत्सहते पुमान्
na ca tau rāmamāsādya śaktau sthātuṃ kathaṃcana
na ca tau rāghavādanyo hantumutsahate pumān
- 12
वीर्योत्सिक्तौ हि तौ पापौ कालपाशवशं गतौ
रामस्य राजशार्दूल न पर्याप्तौ महात्मनः
vīryotsiktau hi tau pāpau kālapāśavaśaṃ gatau
rāmasya rājaśārdūla na paryāptau mahātmanaḥ
- 13
न च पुत्रकृतं स्नेहं कर्तुमर्हसि पार्थिव
अहं ते प्रतिजानामि हतौ तौ विद्धि राक्षसौ
na ca putrakṛtaṃ snehaṃ kartumarhasi pārthiva
ahaṃ te pratijānāmi hatau tau viddhi rākṣasau
- 14
अहं वेद्मि महात्मानं रामं सत्यपराक्रमम्
वसिष्ठोऽपि महातेजा ये चेमे तपसि स्थिताः
ahaṃ vedmi mahātmānaṃ rāmaṃ satyaparākramam
vasiṣṭho'pi mahātejā ye ceme tapasi sthitāḥ
- 15
यदि ते धर्मलाभं च यशश्च परमं भुवि
स्थिरमिच्छसि राजेन्द्र रामं मे दातुमर्हसि
yadi te dharmalābhaṃ ca yaśaśca paramaṃ bhuvi
sthiramicchasi rājendra rāmaṃ me dātumarhasi
- 16
यद्यभ्यनुज्ञां काकुत्स्थ ददते तव मन्त्रिणः
वसिष्ठप्रमुखाः सर्वे ततो रामं विसर्जय
yadyabhyanujñāṃ kākutstha dadate tava mantriṇaḥ
vasiṣṭhapramukhāḥ sarve tato rāmaṃ visarjaya
- 17
अभिप्रेतमसंसक्तमात्मजं दातुमर्हसि
दशरात्रं हि यज्ञस्य रामं राजीवलोचनम्
abhipretamasaṃsaktamātmajaṃ dātumarhasi
daśarātraṃ hi yajñasya rāmaṃ rājīvalocanam
- 18
नात्येति कालो यज्ञस्य यथायं मम राघव
तथा कुरुष्व भद्रं ते मा च शोके मनः कृथाः
nātyeti kālo yajñasya yathāyaṃ mama rāghava
tathā kuruṣva bhadraṃ te mā ca śoke manaḥ kṛthāḥ
- 19
इत्येवमुक्त्वा धर्मात्मा धर्मार्थसहितं वचः
विरराम महातेजा विश्वामित्रो महामुनिः
ityevamuktvā dharmātmā dharmārthasahitaṃ vacaḥ
virarāma mahātejā viśvāmitro mahāmuniḥ
- 20
इति हृदयमनोविदारणं मुनिवचनं तदतीव शुश्रुवान्
नरपतिरगमद्भयं महद्व्यथितमनाः प्रचचाल चासनात्
iti hṛdayamanovidāraṇaṃ munivacanaṃ tadatīva śuśruvān
narapatiragamadbhayaṃ mahadvyathitamanāḥ pracacāla cāsanāt