23 shlokas
- 1
अथ तां रजनीं तत्र कृतार्थौ रामलक्ष्मणौ
ऊषतुर्मुदितौ वीरौ प्रहृष्टेनान्तरात्मना
atha tāṃ rajanīṃ tatra kṛtārthau rāmalakṣmaṇau
ūṣaturmuditau vīrau prahṛṣṭenāntarātmanā
- 2
प्रभातायां तु शर्वर्यां कृतपौर्वाह्णिकक्रियौ
विश्वामित्रमृषींश्चान्यान्सहितावभिजग्मतुः
prabhātāyāṃ tu śarvaryāṃ kṛtapaurvāhṇikakriyau
viśvāmitramṛṣīṃścānyānsahitāvabhijagmatuḥ
- 3
अभिवाद्य मुनिश्रेष्ठं ज्वलन्तमिव पावकम्
ऊचतुर्मधुरोदारं वाक्यं मधुरभाषिणौ
abhivādya muniśreṣṭhaṃ jvalantamiva pāvakam
ūcaturmadhurodāraṃ vākyaṃ madhurabhāṣiṇau
- 4
इमौ स्वो मुनिशार्दूल किंकरौ समुपस्थितौ
आज्ञापय यथेष्टं वै शासनं करवाव किम्
imau svo muniśārdūla kiṃkarau samupasthitau
ājñāpaya yatheṣṭaṃ vai śāsanaṃ karavāva kim
- 5
एवमुक्ते ततस्ताभ्यां सर्व एव महर्षयः
विश्वामित्रं पुरस्कृत्य रामं वचनमब्रुवन्
evamukte tatastābhyāṃ sarva eva maharṣayaḥ
viśvāmitraṃ puraskṛtya rāmaṃ vacanamabruvan
- 6
मैथिलस्य नरश्रेष्ठ जनकस्य भविष्यति
यज्ञः परमधर्मिष्ठस्तत्र यास्यामहे वयम्
maithilasya naraśreṣṭha janakasya bhaviṣyati
yajñaḥ paramadharmiṣṭhastatra yāsyāmahe vayam
- 7
त्वं चैव नरशार्दूल सहास्माभिर्गमिष्यसि
अद्भुतं च धनूरत्नं तत्र त्वं द्रष्टुमर्हसि
tvaṃ caiva naraśārdūla sahāsmābhirgamiṣyasi
adbhutaṃ ca dhanūratnaṃ tatra tvaṃ draṣṭumarhasi
- 8
तद्धि पूर्वं नरश्रेष्ठ दत्तं सदसि दैवतैः
अप्रमेयबलं घोरं मखे परमभास्वरम्
taddhi pūrvaṃ naraśreṣṭha dattaṃ sadasi daivataiḥ
aprameyabalaṃ ghoraṃ makhe paramabhāsvaram
- 9
नास्य देवा न गन्धर्वा नासुरा न च राक्षसाः
कर्तुमारोपणं शक्ता न कथंचन मानुषाः
nāsya devā na gandharvā nāsurā na ca rākṣasāḥ
kartumāropaṇaṃ śaktā na kathaṃcana mānuṣāḥ
- 10
धनुषस्तस्य वीर्यं हि जिज्ञासन्तो महीक्षितः
न शेकुरारोपयितुं राजपुत्रा महाबलाः
dhanuṣastasya vīryaṃ hi jijñāsanto mahīkṣitaḥ
na śekurāropayituṃ rājaputrā mahābalāḥ
- 11
तद्धनुर्नरशार्दूल मैथिलस्य महात्मनः
तत्र द्रक्ष्यसि काकुत्स्थ यज्ञं चाद्भुतदर्शनम्
taddhanurnaraśārdūla maithilasya mahātmanaḥ
tatra drakṣyasi kākutstha yajñaṃ cādbhutadarśanam
- 12
तद्धि यज्ञफलं तेन मैथिलेनोत्तमं धनुः
याचितं नरशार्दूल सुनाभं सर्वदैवतैः
taddhi yajñaphalaṃ tena maithilenottamaṃ dhanuḥ
yācitaṃ naraśārdūla sunābhaṃ sarvadaivataiḥ
- 13
एवमुक्त्वा मुनिवरः प्रस्थानमकरोत्तदा
सर्षिसंघः सकाकुत्स्थ आमन्त्र्य वनदेवताः
evamuktvā munivaraḥ prasthānamakarottadā
sarṣisaṃghaḥ sakākutstha āmantrya vanadevatāḥ
- 14
स्वस्ति वोऽस्तु गमिष्यामि सिद्धः सिद्धाश्रमादहम्
उत्तरे जाह्नवीतीरे हिमवन्तं शिलोच्चयम्
svasti vo'stu gamiṣyāmi siddhaḥ siddhāśramādaham
uttare jāhnavītīre himavantaṃ śiloccayam
- 15
प्रदक्षिणं ततः कृत्वा सिद्धाश्रममनुत्तमम्
उत्तरां दिशमुद्दिश्य प्रस्थातुमुपचक्रमे
pradakṣiṇaṃ tataḥ kṛtvā siddhāśramamanuttamam
uttarāṃ diśamuddiśya prasthātumupacakrame
- 16
तं व्रजन्तं मुनिवरमन्वगादनुसारिणाम्
शकटी शतमात्रं तु प्रयाणे ब्रह्मवादिनाम्
taṃ vrajantaṃ munivaramanvagādanusāriṇām
śakaṭī śatamātraṃ tu prayāṇe brahmavādinām
- 17
मृगपक्षिगणाश्चैव सिद्धाश्रमनिवासिनः
अनुजग्मुर्महात्मानं विश्वामित्रं महामुनिम्
mṛgapakṣigaṇāścaiva siddhāśramanivāsinaḥ
anujagmurmahātmānaṃ viśvāmitraṃ mahāmunim
- 18
ते गत्वा दूरमध्वानं लम्बमाने दिवाकरे
वासं चक्रुर्मुनिगणाः शोणाकूले समाहिताः
te gatvā dūramadhvānaṃ lambamāne divākare
vāsaṃ cakrurmunigaṇāḥ śoṇākūle samāhitāḥ
- 19
तेऽस्तं गते दिनकरे स्नात्वा हुतहुताशनाः
विश्वामित्रं पुरस्कृत्य निषेदुरमितौजसः
te'staṃ gate dinakare snātvā hutahutāśanāḥ
viśvāmitraṃ puraskṛtya niṣeduramitaujasaḥ
- 20
रामोऽपि सहसौमित्रिर्मुनींस्तानभिपूज्य च
अग्रतो निषसादाथ विश्वामित्रस्य धीमतः
rāmo'pi sahasaumitrirmunīṃstānabhipūjya ca
agrato niṣasādātha viśvāmitrasya dhīmataḥ
- 21
अथ रामो महातेजा विश्वामित्रं महामुनिम्
पप्रच्छ मुनिशार्दूलं कौतूहलसमन्वितः
atha rāmo mahātejā viśvāmitraṃ mahāmunim
papraccha muniśārdūlaṃ kautūhalasamanvitaḥ
- 22
भगवन्को न्वयं देशः समृद्धवनशोभितः
श्रोतुमिच्छामि भद्रं ते वक्तुमर्हसि तत्त्वतः
bhagavanko nvayaṃ deśaḥ samṛddhavanaśobhitaḥ
śrotumicchāmi bhadraṃ te vaktumarhasi tattvataḥ
- 23
चोदितो रामवाक्येन कथयामास सुव्रतः
तस्य देशस्य निखिलमृषिमध्ये महातपाः
codito rāmavākyena kathayāmāsa suvrataḥ
tasya deśasya nikhilamṛṣimadhye mahātapāḥ