28 shlokas
- 1
ततस्तानाकुलान्दृष्ट्वा विश्वामित्रास्त्रमोहितान्
वसिष्ठश्चोदयामास कामधुक्सृज योगतः
tatastānākulāndṛṣṭvā viśvāmitrāstramohitān
vasiṣṭhaścodayāmāsa kāmadhuksṛja yogataḥ
- 2
तस्या हुम्भारवाज्जाताः काम्बोजा रविसंनिभाः
ऊधसस्त्वथ संजाताः पह्लवाः शस्त्रपाणयः
tasyā humbhāravājjātāḥ kāmbojā ravisaṃnibhāḥ
ūdhasastvatha saṃjātāḥ pahlavāḥ śastrapāṇayaḥ
- 3
योनिदेशाच्च यवनः शकृद्देशाच्छकास्तथा
रोमकूपेषु म्लेच्छाश्च हरीताः सकिरातकाः
yonideśācca yavanaḥ śakṛddeśācchakāstathā
romakūpeṣu mlecchāśca harītāḥ sakirātakāḥ
- 4
तैस्तन्निषूदितं सैन्यं विश्वमित्रस्य तत्क्षणात्
सपदातिगजं साश्वं सरथं रघुनन्दन
taistanniṣūditaṃ sainyaṃ viśvamitrasya tatkṣaṇāt
sapadātigajaṃ sāśvaṃ sarathaṃ raghunandana
- 5
दृष्ट्वा निषूदितं सैन्यं वसिष्ठेन महात्मना
विश्वामित्रसुतानां तु शतं नानाविधायुधम्
dṛṣṭvā niṣūditaṃ sainyaṃ vasiṣṭhena mahātmanā
viśvāmitrasutānāṃ tu śataṃ nānāvidhāyudham
- 6
अभ्यधावत्सुसंक्रुद्धं वसिष्ठं जपतां वरम्
हुंकारेणैव तान्सर्वान्निर्ददाह महानृषिः
abhyadhāvatsusaṃkruddhaṃ vasiṣṭhaṃ japatāṃ varam
huṃkāreṇaiva tānsarvānnirdadāha mahānṛṣiḥ
- 7
ते साश्वरथपादाता वसिष्ठेन महात्मना
भस्मीकृता मुहूर्तेन विश्वामित्रसुतास्तदा
te sāśvarathapādātā vasiṣṭhena mahātmanā
bhasmīkṛtā muhūrtena viśvāmitrasutāstadā
- 8
दृष्ट्वा विनाशितान्पुत्रान्बलं च सुमहायशाः
सव्रीडश्चिन्तयाविष्टो विश्वामित्रोऽभवत्तदा
dṛṣṭvā vināśitānputrānbalaṃ ca sumahāyaśāḥ
savrīḍaścintayāviṣṭo viśvāmitro'bhavattadā
- 9
संदुर इव निर्वेगो भग्नदंष्ट्र इवोरगः
उपरक्त इवादित्यः सद्यो निष्प्रभतां गतः
saṃdura iva nirvego bhagnadaṃṣṭra ivoragaḥ
uparakta ivādityaḥ sadyo niṣprabhatāṃ gataḥ
- 10
हतपुत्रबलो दीनो लूनपक्ष इव द्विजः
हतदर्पो हतोत्साहो निर्वेदं समपद्यत
hataputrabalo dīno lūnapakṣa iva dvijaḥ
hatadarpo hatotsāho nirvedaṃ samapadyata
- 11
स पुत्रमेकं राज्याय पालयेति नियुज्य च
पृथिवीं क्षत्रधर्मेण वनमेवान्वपद्यत
sa putramekaṃ rājyāya pālayeti niyujya ca
pṛthivīṃ kṣatradharmeṇa vanamevānvapadyata
- 12
स गत्वा हिमवत्पार्श्वं किंनरोरगसेवितम्
महादेवप्रसादार्थं तपस्तेपे महातपाः
sa gatvā himavatpārśvaṃ kiṃnaroragasevitam
mahādevaprasādārthaṃ tapastepe mahātapāḥ
- 13
केनचित्त्वथ कालेन देवेशो वृषभध्वजः
दर्शयामास वरदो विश्वामित्रं महामुनिम्
kenacittvatha kālena deveśo vṛṣabhadhvajaḥ
darśayāmāsa varado viśvāmitraṃ mahāmunim
- 14
किमर्थं तप्यसे राजन्ब्रूहि यत्ते विवक्षितम्
वरदोऽस्मि वरो यस्ते काङ्क्षितः सोऽभिधीयताम्
kimarthaṃ tapyase rājanbrūhi yatte vivakṣitam
varado'smi varo yaste kāṅkṣitaḥ so'bhidhīyatām
- 15
एवमुक्तस्तु देवेन विश्वामित्रो महातपाः
प्रणिपत्य महादेवमिदं वचनमब्रवीत्
evamuktastu devena viśvāmitro mahātapāḥ
praṇipatya mahādevamidaṃ vacanamabravīt
- 16
यदि तुष्टो महादेव धनुर्वेदो ममानघ
साङ्गोपाङ्गोपनिषदः सरहस्यः प्रदीयताम्
yadi tuṣṭo mahādeva dhanurvedo mamānagha
sāṅgopāṅgopaniṣadaḥ sarahasyaḥ pradīyatām
- 17
यानि देवेषु चास्त्राणि दानवेषु महर्षिषु
गन्धर्वयक्षरक्षःसु प्रतिभान्तु ममानघ
yāni deveṣu cāstrāṇi dānaveṣu maharṣiṣu
gandharvayakṣarakṣaḥsu pratibhāntu mamānagha
- 18
तव प्रसादाद्भवतु देवदेव ममेप्सितम्
एवमस्त्विति देवेशो वाक्यमुक्त्वा दिवं गतः
tava prasādādbhavatu devadeva mamepsitam
evamastviti deveśo vākyamuktvā divaṃ gataḥ
- 19
प्राप्य चास्त्राणि राजर्षिर्विश्वामित्रो महाबलः
दर्पेण महता युक्तो दर्पपूर्णोऽभवत्तदा
prāpya cāstrāṇi rājarṣirviśvāmitro mahābalaḥ
darpeṇa mahatā yukto darpapūrṇo'bhavattadā
- 20
विवर्धमानो वीर्येण समुद्र इव पर्वणि
हतमेव तदा मेने वसिष्ठमृषिसत्तमम्
vivardhamāno vīryeṇa samudra iva parvaṇi
hatameva tadā mene vasiṣṭhamṛṣisattamam
- 21
ततो गत्वाश्रमपदं मुमोचास्त्राणि पार्थिवः
यैस्तत्तपोवनं सर्वं निर्दग्धं चास्त्रतेजसा
tato gatvāśramapadaṃ mumocāstrāṇi pārthivaḥ
yaistattapovanaṃ sarvaṃ nirdagdhaṃ cāstratejasā
- 22
उदीर्यमाणमस्त्रं तद्विश्वामित्रस्य धीमतः
दृष्ट्वा विप्रद्रुता भीता मुनयः शतशो दिशः
udīryamāṇamastraṃ tadviśvāmitrasya dhīmataḥ
dṛṣṭvā vipradrutā bhītā munayaḥ śataśo diśaḥ
- 23
वसिष्ठस्य च ये शिष्यास्तथैव मृगपक्षिणः
विद्रवन्ति भयाद्भीता नानादिग्भ्यः सहस्रशः
vasiṣṭhasya ca ye śiṣyāstathaiva mṛgapakṣiṇaḥ
vidravanti bhayādbhītā nānādigbhyaḥ sahasraśaḥ
- 24
वसिष्ठस्याश्रमपदं शून्यमासीन्महात्मनः
मुहूर्तमिव निःशब्दमासीदीरिणसंनिभम्
vasiṣṭhasyāśramapadaṃ śūnyamāsīnmahātmanaḥ
muhūrtamiva niḥśabdamāsīdīriṇasaṃnibham
- 25
वदतो वै वसिष्ठस्य मा भैष्टेति मुहुर्मुहुः
नाशयाम्यद्य गाधेयं नीहारमिव भास्करः
vadato vai vasiṣṭhasya mā bhaiṣṭeti muhurmuhuḥ
nāśayāmyadya gādheyaṃ nīhāramiva bhāskaraḥ
- 26
एवमुक्त्वा महातेजा वसिष्ठो जपतां वरः
विश्वामित्रं तदा वाक्यं सरोषमिदमब्रवीत्
evamuktvā mahātejā vasiṣṭho japatāṃ varaḥ
viśvāmitraṃ tadā vākyaṃ saroṣamidamabravīt
- 27
आश्रमं चिरसंवृद्धं यद्विनाशितवानसि
दुराचारोऽसि यन्मूढ तस्मात्त्वं न भविष्यसि
āśramaṃ cirasaṃvṛddhaṃ yadvināśitavānasi
durācāro'si yanmūḍha tasmāttvaṃ na bhaviṣyasi
- 28
इत्युक्त्वा परमक्रुद्धो दण्डमुद्यम्य सत्वरः
विधूम इव कालाग्निर्यमदण्डमिवापरम्
ityuktvā paramakruddho daṇḍamudyamya satvaraḥ
vidhūma iva kālāgniryamadaṇḍamivāparam