22 shlokas
- 1
अथ रात्र्यां व्यतीतायां विश्वामित्रो महामुनिः
आपृच्छ्य तौ च राजानौ जगामोत्तरपर्वतम्
atha rātryāṃ vyatītāyāṃ viśvāmitro mahāmuniḥ
āpṛcchya tau ca rājānau jagāmottaraparvatam
- 2
विश्वामित्रे गते राजा वैदेहं मिथिलाधिपम्
आपृच्छ्याथ जगामाशु राजा दशरथः पुरीम्
viśvāmitre gate rājā vaidehaṃ mithilādhipam
āpṛcchyātha jagāmāśu rājā daśarathaḥ purīm
- 3
अथ राजा विदेहानां ददौ कन्याधनं बहु
गवां शतसहस्राणि बहूनि मिथिलेश्वरः
atha rājā videhānāṃ dadau kanyādhanaṃ bahu
gavāṃ śatasahasrāṇi bahūni mithileśvaraḥ
- 4
कम्बलानां च मुख्यानां क्षौमकोट्यम्बराणि च
हस्त्यश्वरथपादातं दिव्यरूपं स्वलंकृतम्
kambalānāṃ ca mukhyānāṃ kṣaumakoṭyambarāṇi ca
hastyaśvarathapādātaṃ divyarūpaṃ svalaṃkṛtam
- 5
ददौ कन्यापिता तासां दासीदासमनुत्तमम्
हिरण्यस्य सुवर्णस्य मुक्तानां विद्रुमस्य च
dadau kanyāpitā tāsāṃ dāsīdāsamanuttamam
hiraṇyasya suvarṇasya muktānāṃ vidrumasya ca
- 6
ददौ परमसंहृष्टः कन्याधनमनुत्तमम्
दत्त्वा बहुधनं राजा समनुज्ञाप्य पार्थिवम्
dadau paramasaṃhṛṣṭaḥ kanyādhanamanuttamam
dattvā bahudhanaṃ rājā samanujñāpya pārthivam
- 7
प्रविवेश स्वनिलयं मिथिलां मिथिलेश्वरः
राजाप्ययोध्याधिपतिः सह पुत्रैर्महात्मभिः
praviveśa svanilayaṃ mithilāṃ mithileśvaraḥ
rājāpyayodhyādhipatiḥ saha putrairmahātmabhiḥ
- 8
ऋषीन्सर्वान्पुरस्कृत्य जगाम सबलानुगः
गच्छन्तं तु नरव्याघ्रं सर्षिसंघं सराघवम्
ṛṣīnsarvānpuraskṛtya jagāma sabalānugaḥ
gacchantaṃ tu naravyāghraṃ sarṣisaṃghaṃ sarāghavam
- 9
घोराः स्म पक्षिणो वाचो व्याहरन्ति ततस्ततः
भौमाश्चैव मृगाः सर्वे गच्छन्ति स्म प्रदक्षिणम्
ghorāḥ sma pakṣiṇo vāco vyāharanti tatastataḥ
bhaumāścaiva mṛgāḥ sarve gacchanti sma pradakṣiṇam
- 10
तान्दृष्ट्वा राजशार्दूलो वसिष्ठं पर्यपृच्छत
असौम्याः पक्षिणो घोरा मृगाश्चापि प्रदक्षिणाः
किमिदं हृदयोत्कम्पि मनो मम विषीदति
tāndṛṣṭvā rājaśārdūlo vasiṣṭhaṃ paryapṛcchata
asaumyāḥ pakṣiṇo ghorā mṛgāścāpi pradakṣiṇāḥ
kimidaṃ hṛdayotkampi mano mama viṣīdati
- 11
राज्ञो दशरथस्यैतच्छ्रुत्वा वाक्यं महानृषिः
उवाच मधुरां वाणीं श्रूयतामस्य यत्फलम्
rājño daśarathasyaitacchrutvā vākyaṃ mahānṛṣiḥ
uvāca madhurāṃ vāṇīṃ śrūyatāmasya yatphalam
- 12
उपस्थितं भयं घोरं दिव्यं पक्षिमुखाच्च्युतम्
मृगाः प्रशमयन्त्येते संतापस्त्यज्यतामयम्
upasthitaṃ bhayaṃ ghoraṃ divyaṃ pakṣimukhāccyutam
mṛgāḥ praśamayantyete saṃtāpastyajyatāmayam
- 13
तेषां संवदतां तत्र वायुः प्रादुर्बभूव ह
कम्पयन्मेदिनीं सर्वां पातयंश्च द्रुमाञ्शुभान्
teṣāṃ saṃvadatāṃ tatra vāyuḥ prādurbabhūva ha
kampayanmedinīṃ sarvāṃ pātayaṃśca drumāñśubhān
- 14
तमसा संवृतः सूर्यः सर्वा न प्रबभुर्दिशः
भस्मना चावृतं सर्वं संमूढमिव तद्बलम्
tamasā saṃvṛtaḥ sūryaḥ sarvā na prababhurdiśaḥ
bhasmanā cāvṛtaṃ sarvaṃ saṃmūḍhamiva tadbalam
- 15
वसिष्ठ ऋषयश्चान्ये राजा च ससुतस्तदा
ससंज्ञा इव तत्रासन्सर्वमन्यद्विचेतनम्
vasiṣṭha ṛṣayaścānye rājā ca sasutastadā
sasaṃjñā iva tatrāsansarvamanyadvicetanam
- 16
तस्मिंस्तमसि घोरे तु भस्मच्छन्नेव सा चमूः
ददर्श भीमसंकाशं जटामण्डलधारिणम्
tasmiṃstamasi ghore tu bhasmacchanneva sā camūḥ
dadarśa bhīmasaṃkāśaṃ jaṭāmaṇḍaladhāriṇam
- 17
कैलासमिव दुर्धर्षं कालाग्निमिव दुःसहम्
ज्वलन्तमिव तेजोभिर्दुर्निरीक्ष्यं पृथग्जनैः
kailāsamiva durdharṣaṃ kālāgnimiva duḥsaham
jvalantamiva tejobhirdurnirīkṣyaṃ pṛthagjanaiḥ
- 18
स्कन्धे चासज्य परशुं धनुर्विद्युद्गणोपमम्
प्रगृह्य शरमुख्यं च त्रिपुरघ्नं यथा हरम्
skandhe cāsajya paraśuṃ dhanurvidyudgaṇopamam
pragṛhya śaramukhyaṃ ca tripuraghnaṃ yathā haram
- 19
तं दृष्ट्वा भीमसंकाशं ज्वलन्तमिव पावकम्
वसिष्ठप्रमुखा विप्रा जपहोमपरायणाः
संगता मुनयः सर्वे संजजल्पुरथो मिथः
taṃ dṛṣṭvā bhīmasaṃkāśaṃ jvalantamiva pāvakam
vasiṣṭhapramukhā viprā japahomaparāyaṇāḥ
saṃgatā munayaḥ sarve saṃjajalpuratho mithaḥ
- 20
कच्चित्पितृवधामर्षी क्षत्रं नोत्सादयिष्यति
पूर्वं क्षत्रवधं कृत्वा गतमन्युर्गतज्वरः
क्षत्रस्योत्सादनं भूयो न खल्वस्य चिकीर्षितम्
kaccitpitṛvadhāmarṣī kṣatraṃ notsādayiṣyati
pūrvaṃ kṣatravadhaṃ kṛtvā gatamanyurgatajvaraḥ
kṣatrasyotsādanaṃ bhūyo na khalvasya cikīrṣitam
- 21
एवमुक्त्वार्घ्यमादाय भार्गवं भीमदर्शनम्
ऋषयो राम रामेति मधुरां वाचमब्रुवन्
evamuktvārghyamādāya bhārgavaṃ bhīmadarśanam
ṛṣayo rāma rāmeti madhurāṃ vācamabruvan
- 22
प्रतिगृह्य तु तां पूजामृषिदत्तां प्रतापवान्
रामं दाशरथिं रामो जामदग्न्योऽभ्यभाषत
pratigṛhya tu tāṃ pūjāmṛṣidattāṃ pratāpavān
rāmaṃ dāśarathiṃ rāmo jāmadagnyo'bhyabhāṣata