Sarga 10

29 shlokas

1. 1

   भूय एव च राजेन्द्र शृणु मे वचनं हितम्

   यथा स देवप्रवरः कथायामेवमब्रवीत्

   bhūya eva ca rājendra śṛṇu me vacanaṃ hitam

   yathā sa devapravaraḥ kathāyāmevamabravīt

2. 2

   इक्ष्वाकूणां कुले जातो भविष्यति सुधार्मिकः

   राजा दशरथो नाम्ना श्रीमान्सत्यप्रतिश्रवः

   ikṣvākūṇāṃ kule jāto bhaviṣyati sudhārmikaḥ

   rājā daśaratho nāmnā śrīmānsatyapratiśravaḥ

3. 3

   अङ्गराजेन सख्यं च तस्य राज्ञो भविष्यति

   कन्या चास्य महाभागा शान्ता नाम भविष्यति

   aṅgarājena sakhyaṃ ca tasya rājño bhaviṣyati

   kanyā cāsya mahābhāgā śāntā nāma bhaviṣyati

4. 4

   पुत्रस्त्वङ्गस्य राज्ञस्तु लोमपाद इति श्रुतः

   तं स राजा दशरथो गमिष्यति महायशाः

   putrastvaṅgasya rājñastu lomapāda iti śrutaḥ

   taṃ sa rājā daśaratho gamiṣyati mahāyaśāḥ

5. 5

   अनपत्योऽस्मि धर्मात्मञ्शान्ताभर्ता मम क्रतुम्

   आहरेत त्वयाज्ञप्तः संतानार्थं कुलस्य च

   anapatyo'smi dharmātmañśāntābhartā mama kratum

   āhareta tvayājñaptaḥ saṃtānārthaṃ kulasya ca

6. 6

   श्रुत्वा राज्ञोऽथ तद्वाक्यं मनसा स विचिन्त्य च

   प्रदास्यते पुत्रवन्तं शान्ताभर्तारमात्मवान्

   śrutvā rājño'tha tadvākyaṃ manasā sa vicintya ca

   pradāsyate putravantaṃ śāntābhartāramātmavān

7. 7

   प्रतिगृह्य च तं विप्रं स राजा विगतज्वरः

   आहरिष्यति तं यज्ञं प्रहृष्टेनान्तरात्मना

   pratigṛhya ca taṃ vipraṃ sa rājā vigatajvaraḥ

   āhariṣyati taṃ yajñaṃ prahṛṣṭenāntarātmanā

8. 8

   तं च राजा दशरथो यष्टुकामः कृताञ्जलिः

   ऋश्यशृङ्गं द्विजश्रेष्ठं वरयिष्यति धर्मवित्

   taṃ ca rājā daśaratho yaṣṭukāmaḥ kṛtāñjaliḥ

   ṛśyaśṛṅgaṃ dvijaśreṣṭhaṃ varayiṣyati dharmavit

9. 9

   यज्ञार्थं प्रसवार्थं च स्वर्गार्थं च नरेश्वरः

   लभते च स तं कामं द्विजमुख्याद्विशांपतिः

   yajñārthaṃ prasavārthaṃ ca svargārthaṃ ca nareśvaraḥ

   labhate ca sa taṃ kāmaṃ dvijamukhyādviśāṃpatiḥ

10. 10

    पुत्राश्चास्य भविष्यन्ति चत्वारोऽमितविक्रमाः

    वंशप्रतिष्ठानकराः सर्वलोकेषु विश्रुताः

    putrāścāsya bhaviṣyanti catvāro'mitavikramāḥ

    vaṃśapratiṣṭhānakarāḥ sarvalokeṣu viśrutāḥ

11. 11

    एवं स देवप्रवरः पूर्वं कथितवान्कथाम्

    सनत्कुमारो भगवान्पुरा देवयुगे प्रभुः

    evaṃ sa devapravaraḥ pūrvaṃ kathitavānkathām

    sanatkumāro bhagavānpurā devayuge prabhuḥ

12. 12

    स त्वं पुरुषशार्दूल तमानय सुसत्कृतम्

    स्वयमेव महाराज गत्वा सबलवाहनः

    sa tvaṃ puruṣaśārdūla tamānaya susatkṛtam

    svayameva mahārāja gatvā sabalavāhanaḥ

13. 13

    अनुमान्य वसिष्ठं च सूतवाक्यं निशम्य च

    सान्तःपुरः सहामात्यः प्रययौ यत्र स द्विजः

    anumānya vasiṣṭhaṃ ca sūtavākyaṃ niśamya ca

    sāntaḥpuraḥ sahāmātyaḥ prayayau yatra sa dvijaḥ

14. 14

    वनानि सरितश्चैव व्यतिक्रम्य शनैः शनैः

    अभिचक्राम तं देशं यत्र वै मुनिपुंगवः

    vanāni saritaścaiva vyatikramya śanaiḥ śanaiḥ

    abhicakrāma taṃ deśaṃ yatra vai munipuṃgavaḥ

15. 15

    आसाद्य तं द्विजश्रेष्ठं लोमपादसमीपगम्

    ऋषिपुत्रं ददर्शादौ दीप्यमानमिवानलम्

    āsādya taṃ dvijaśreṣṭhaṃ lomapādasamīpagam

    ṛṣiputraṃ dadarśādau dīpyamānamivānalam

16. 16

    ततो राजा यथान्यायं पूजां चक्रे विशेषतः

    सखित्वात्तस्य वै राज्ञः प्रहृष्टेनान्तरात्मना

    tato rājā yathānyāyaṃ pūjāṃ cakre viśeṣataḥ

    sakhitvāttasya vai rājñaḥ prahṛṣṭenāntarātmanā

17. 17

    लोमपादेन चाख्यातमृषिपुत्राय धीमते

    सख्यं सम्बन्धकं चैव तदा तं प्रत्यपूजयत्

    lomapādena cākhyātamṛṣiputrāya dhīmate

    sakhyaṃ sambandhakaṃ caiva tadā taṃ pratyapūjayat

18. 18

    एवं सुसत्कृतस्तेन सहोषित्वा नरर्षभः

    सप्ताष्टदिवसान्राजा राजानमिदमब्रवीत्

    evaṃ susatkṛtastena sahoṣitvā nararṣabhaḥ

    saptāṣṭadivasānrājā rājānamidamabravīt

19. 19

    शान्ता तव सुता राजन्सह भर्त्रा विशांपते

    मदीयं नगरं यातु कार्यं हि महदुद्यतम्

    śāntā tava sutā rājansaha bhartrā viśāṃpate

    madīyaṃ nagaraṃ yātu kāryaṃ hi mahadudyatam

20. 20

    तथेति राजा संश्रुत्य गमनं तस्य धीमतः

    उवाच वचनं विप्रं गच्छ त्वं सह भार्यया

    tatheti rājā saṃśrutya gamanaṃ tasya dhīmataḥ

    uvāca vacanaṃ vipraṃ gaccha tvaṃ saha bhāryayā

21. 21

    ऋषिपुत्रः प्रतिश्रुत्य तथेत्याह नृपं तदा

    स नृपेणाभ्यनुज्ञातः प्रययौ सह भार्यया

    ṛṣiputraḥ pratiśrutya tathetyāha nṛpaṃ tadā

    sa nṛpeṇābhyanujñātaḥ prayayau saha bhāryayā

22. 22

    तावन्योन्याञ्जलिं कृत्वा स्नेहात्संश्लिष्य चोरसा

    ननन्दतुर्दशरथो लोमपादश्च वीर्यवान्

    tāvanyonyāñjaliṃ kṛtvā snehātsaṃśliṣya corasā

    nanandaturdaśaratho lomapādaśca vīryavān

23. 23

    ततः सुहृदमापृच्छ्य प्रस्थितो रघुनन्दनः

    पौरेभ्यः प्रेषयामास दूतान्वै शीघ्रगामिनः

    क्रियतां नगरं सर्वं क्षिप्रमेव स्वलंकृतम्

    tataḥ suhṛdamāpṛcchya prasthito raghunandanaḥ

    paurebhyaḥ preṣayāmāsa dūtānvai śīghragāminaḥ

    kriyatāṃ nagaraṃ sarvaṃ kṣiprameva svalaṃkṛtam

24. 24

    ततः प्रहृष्टाः पौरास्ते श्रुत्वा राजानमागतम्

    तथा प्रचक्रुस्तत्सर्वं राज्ञा यत्प्रेषितं तदा

    tataḥ prahṛṣṭāḥ paurāste śrutvā rājānamāgatam

    tathā pracakrustatsarvaṃ rājñā yatpreṣitaṃ tadā

25. 25

    ततः स्वलंकृतं राजा नगरं प्रविवेश ह

    शङ्खदुन्दुभिनिर्घोषैः पुरस्कृत्य द्विजर्षभम्

    tataḥ svalaṃkṛtaṃ rājā nagaraṃ praviveśa ha

    śaṅkhadundubhinirghoṣaiḥ puraskṛtya dvijarṣabham

26. 26

    ततः प्रमुदिताः सर्वे दृष्ट्वा तं नागरा द्विजम्

    प्रवेश्यमानं सत्कृत्य नरेन्द्रेणेन्द्रकर्मणा

    tataḥ pramuditāḥ sarve dṛṣṭvā taṃ nāgarā dvijam

    praveśyamānaṃ satkṛtya narendreṇendrakarmaṇā

27. 27

    अन्तःपुरं प्रवेश्यैनं पूजां कृत्वा तु शास्त्रतः

    कृतकृत्यं तदात्मानं मेने तस्योपवाहनात्

    antaḥpuraṃ praveśyainaṃ pūjāṃ kṛtvā tu śāstrataḥ

    kṛtakṛtyaṃ tadātmānaṃ mene tasyopavāhanāt

28. 28

    अन्तःपुराणि सर्वाणि शान्तां दृष्ट्वा तथागताम्

    सह भर्त्रा विशालाक्षीं प्रीत्यानन्दमुपागमन्

    antaḥpurāṇi sarvāṇi śāntāṃ dṛṣṭvā tathāgatām

    saha bhartrā viśālākṣīṃ prītyānandamupāgaman

29. 29

    पूज्यमाना च ताभिः सा राज्ञा चैव विशेषतः

    उवास तत्र सुखिता कंचित्कालं सह द्विजा

    pūjyamānā ca tābhiḥ sā rājñā caiva viśeṣataḥ

    uvāsa tatra sukhitā kaṃcitkālaṃ saha dvijā