Sarga 63

15 shlokas

1. 1

   सुरकार्यमिदं रम्भे कर्तव्यं सुमहत्त्वया

   लोभनं कौशिकस्येह काममोहसमन्वितम्

   surakāryamidaṃ rambhe kartavyaṃ sumahattvayā

   lobhanaṃ kauśikasyeha kāmamohasamanvitam

2. 2

   तथोक्ता साप्सरा राम सहस्राक्षेण धीमता

   व्रीडिता प्राञ्जलिर्भूत्वा प्रत्युवाच सुरेश्वरम्

   tathoktā sāpsarā rāma sahasrākṣeṇa dhīmatā

   vrīḍitā prāñjalirbhūtvā pratyuvāca sureśvaram

3. 3

   अयं सुरपते घोरो विश्वामित्रो महामुनिः

   क्रोधमुत्स्रक्ष्यते घोरं मयि देव न संशयः

   ततो हि मे भयं देव प्रसादं कर्तुमर्हसि

   ayaṃ surapate ghoro viśvāmitro mahāmuniḥ

   krodhamutsrakṣyate ghoraṃ mayi deva na saṃśayaḥ

   tato hi me bhayaṃ deva prasādaṃ kartumarhasi

4. 4

   तामुवाच सहस्राक्षो वेपमानां कृताञ्जलिम्

   मा भैषी रम्भे भद्रं ते कुरुष्व मम शासनम्

   tāmuvāca sahasrākṣo vepamānāṃ kṛtāñjalim

   mā bhaiṣī rambhe bhadraṃ te kuruṣva mama śāsanam

5. 5

   कोकिलो हृदयग्राही माधवे रुचिरद्रुमे

   अहं कन्दर्पसहितः स्थास्यामि तव पार्श्वतः

   kokilo hṛdayagrāhī mādhave ruciradrume

   ahaṃ kandarpasahitaḥ sthāsyāmi tava pārśvataḥ

6. 6

   त्वं हि रूपं बहुगुणं कृत्वा परमभास्वरम्

   तमृषिं कौशिकं रम्भे भेदयस्व तपस्विनम्

   tvaṃ hi rūpaṃ bahuguṇaṃ kṛtvā paramabhāsvaram

   tamṛṣiṃ kauśikaṃ rambhe bhedayasva tapasvinam

7. 7

   सा श्रुत्वा वचनं तस्य कृत्वा रूपमनुत्तमम्

   लोभयामास ललिता विश्वामित्रं शुचिस्मिता

   sā śrutvā vacanaṃ tasya kṛtvā rūpamanuttamam

   lobhayāmāsa lalitā viśvāmitraṃ śucismitā

8. 8

   कोकिलस्य तु शुश्राव वल्गु व्याहरतः स्वनम्

   सम्प्रहृष्टेन मनसा तत एनामुदैक्षत

   kokilasya tu śuśrāva valgu vyāharataḥ svanam

   samprahṛṣṭena manasā tata enāmudaikṣata

9. 9

   अथ तस्य च शब्देन गीतेनाप्रतिमेन च

   दर्शनेन च रम्भाया मुनिः संदेहमागतः

   atha tasya ca śabdena gītenāpratimena ca

   darśanena ca rambhāyā muniḥ saṃdehamāgataḥ

10. 10

    सहस्राक्षस्य तत्कर्म विज्ञाय मुनिपुंगवः

    रम्भां क्रोधसमाविष्टः शशाप कुशिकात्मजः

    sahasrākṣasya tatkarma vijñāya munipuṃgavaḥ

    rambhāṃ krodhasamāviṣṭaḥ śaśāpa kuśikātmajaḥ

11. 11

    यन्मां लोभयसे रम्भे कामक्रोधजयैषिणम्

    दशवर्षसहस्राणि शैली स्थास्यसि दुर्भगे

    yanmāṃ lobhayase rambhe kāmakrodhajayaiṣiṇam

    daśavarṣasahasrāṇi śailī sthāsyasi durbhage

12. 12

    ब्राह्मणः सुमहातेजास्तपोबलसमन्वितः

    उद्धरिष्यति रम्भे त्वां मत्क्रोधकलुषीकृताम्

    brāhmaṇaḥ sumahātejāstapobalasamanvitaḥ

    uddhariṣyati rambhe tvāṃ matkrodhakaluṣīkṛtām

13. 13

    एवमुक्त्वा महातेजा विश्वामित्रो महामुनिः

    अशक्नुवन्धारयितुं कोपं संतापमागतः

    evamuktvā mahātejā viśvāmitro mahāmuniḥ

    aśaknuvandhārayituṃ kopaṃ saṃtāpamāgataḥ

14. 14

    तस्य शापेन महता रम्भा शैली तदाभवत्

    वचः श्रुत्वा च कन्दर्पो महर्षेः स च निर्गतः

    tasya śāpena mahatā rambhā śailī tadābhavat

    vacaḥ śrutvā ca kandarpo maharṣeḥ sa ca nirgataḥ

15. 15

    कोपेन स महातेजास्तपोऽपहरणे कृते

    इन्द्रियैरजितै राम न लेभे शान्तिमात्मनः

    kopena sa mahātejāstapo'paharaṇe kṛte

    indriyairajitai rāma na lebhe śāntimātmanaḥ