21 shlokas
- 1
मेधावी तु ततो ध्यात्वा स किंचिदिदमुत्तमम्
लब्धसंज्ञस्ततस्तं तु वेदज्ञो नृपमब्रवीत्
medhāvī tu tato dhyātvā sa kiṃcididamuttamam
labdhasaṃjñastatastaṃ tu vedajño nṛpamabravīt
- 2
इष्टिं तेऽहं करिष्यामि पुत्रीयां पुत्रकारणात्
अथर्वशिरसि प्रोक्तैर्मन्त्रैः सिद्धां विधानतः
iṣṭiṃ te'haṃ kariṣyāmi putrīyāṃ putrakāraṇāt
atharvaśirasi proktairmantraiḥ siddhāṃ vidhānataḥ
- 3
ततः प्राक्रमदिष्टिं तां पुत्रीयां पुत्रकारणात्
जुहाव चाग्नौ तेजस्वी मन्त्रदृष्टेन कर्मणा
tataḥ prākramadiṣṭiṃ tāṃ putrīyāṃ putrakāraṇāt
juhāva cāgnau tejasvī mantradṛṣṭena karmaṇā
- 4
ततो देवाः सगन्धर्वाः सिद्धाश्च परमर्षयः
भागप्रतिग्रहार्थं वै समवेता यथाविधि
tato devāḥ sagandharvāḥ siddhāśca paramarṣayaḥ
bhāgapratigrahārthaṃ vai samavetā yathāvidhi
- 5
ताः समेत्य यथान्यायं तस्मिन्सदसि देवताः
अब्रुवंल्लोककर्तारं ब्रह्माणं वचनं महत्
tāḥ sametya yathānyāyaṃ tasminsadasi devatāḥ
abruvaṃllokakartāraṃ brahmāṇaṃ vacanaṃ mahat
- 6
भगवंस्त्वत्प्रसादेन रावणो नाम राक्षसः
सर्वान्नो बाधते वीर्याच्छासितुं तं न शक्नुमः
bhagavaṃstvatprasādena rāvaṇo nāma rākṣasaḥ
sarvānno bādhate vīryācchāsituṃ taṃ na śaknumaḥ
- 7
त्वया तस्मै वरो दत्तः प्रीतेन भगवन्पुरा
मानयन्तश्च तं नित्यं सर्वं तस्य क्षमामहे
tvayā tasmai varo dattaḥ prītena bhagavanpurā
mānayantaśca taṃ nityaṃ sarvaṃ tasya kṣamāmahe
- 8
उद्वेजयति लोकांस्त्रीनुच्छ्रितान्द्वेष्टि दुर्मतिः
शक्रं त्रिदशराजानं प्रधर्षयितुमिच्छति
udvejayati lokāṃstrīnucchritāndveṣṭi durmatiḥ
śakraṃ tridaśarājānaṃ pradharṣayitumicchati
- 9
ऋषीन्यक्षान्सगन्धर्वानसुरान्ब्राह्मणांस्तथा
अतिक्रामति दुर्धर्षो वरदानेन मोहितः
ṛṣīnyakṣānsagandharvānasurānbrāhmaṇāṃstathā
atikrāmati durdharṣo varadānena mohitaḥ
- 10
नैनं सूर्यः प्रतपति पार्श्वे वाति न मारुतः
चलोर्मिमाली तं दृष्ट्वा समुद्रोऽपि न कम्पते
nainaṃ sūryaḥ pratapati pārśve vāti na mārutaḥ
calormimālī taṃ dṛṣṭvā samudro'pi na kampate
- 11
तन्महन्नो भयं तस्माद्राक्षसाद्घोरदर्शनात्
वधार्थं तस्य भगवन्नुपायं कर्तुमर्हसि
tanmahanno bhayaṃ tasmādrākṣasādghoradarśanāt
vadhārthaṃ tasya bhagavannupāyaṃ kartumarhasi
- 12
एवमुक्तः सुरैः सर्वैश्चिन्तयित्वा ततोऽब्रवीत्
हन्तायं विहितस्तस्य वधोपायो दुरात्मनः
evamuktaḥ suraiḥ sarvaiścintayitvā tato'bravīt
hantāyaṃ vihitastasya vadhopāyo durātmanaḥ
- 13
तेन गन्धर्वयक्षाणां देवदानवरक्षसाम्
अवध्योऽस्मीति वागुक्ता तथेत्युक्तं च तन्मया
tena gandharvayakṣāṇāṃ devadānavarakṣasām
avadhyo'smīti vāguktā tathetyuktaṃ ca tanmayā
- 14
नाकीर्तयदवज्ञानात्तद्रक्षो मानुषांस्तदा
तस्मात्स मानुषाद्वध्यो मृत्युर्नान्योऽस्य विद्यते
nākīrtayadavajñānāttadrakṣo mānuṣāṃstadā
tasmātsa mānuṣādvadhyo mṛtyurnānyo'sya vidyate
- 15
एतच्छ्रुत्वा प्रियं वाक्यं ब्रह्मणा समुदाहृतम्
देवा महर्षयः सर्वे प्रहृष्टास्तेऽभवंस्तदा
etacchrutvā priyaṃ vākyaṃ brahmaṇā samudāhṛtam
devā maharṣayaḥ sarve prahṛṣṭāste'bhavaṃstadā
- 16
एतस्मिन्नन्तरे विष्णुरुपयातो महाद्युतिः
ब्रह्मणा च समागम्य तत्र तस्थौ समाहितः
etasminnantare viṣṇurupayāto mahādyutiḥ
brahmaṇā ca samāgamya tatra tasthau samāhitaḥ
- 17
तमब्रुवन्सुराः सर्वे समभिष्टूय संनताः
त्वां नियोक्ष्यामहे विष्णो लोकानां हितकाम्यया
tamabruvansurāḥ sarve samabhiṣṭūya saṃnatāḥ
tvāṃ niyokṣyāmahe viṣṇo lokānāṃ hitakāmyayā
- 18
राज्ञो दशरथस्य त्वमयोध्याधिपतेर्विभो
धर्मज्ञस्य वदान्यस्य महर्षिसमतेजसः
तस्य भार्यासु तिसृषु ह्रीश्रीकीर्त्युपमासु च
विष्णो पुत्रत्वमागच्छ कृत्वात्मानं चतुर्विधम्
rājño daśarathasya tvamayodhyādhipatervibho
dharmajñasya vadānyasya maharṣisamatejasaḥ
tasya bhāryāsu tisṛṣu hrīśrīkīrtyupamāsu ca
viṣṇo putratvamāgaccha kṛtvātmānaṃ caturvidham
- 19
तत्र त्वं मानुषो भूत्वा प्रवृद्धं लोककण्टकम्
अवध्यं दैवतैर्विष्णो समरे जहि रावणम्
tatra tvaṃ mānuṣo bhūtvā pravṛddhaṃ lokakaṇṭakam
avadhyaṃ daivatairviṣṇo samare jahi rāvaṇam
- 20
स हि देवान्सगन्धर्वान्सिद्धांश्च ऋषिसत्तमान्
राक्षसो रावणो मूर्खो वीर्योत्सेकेन बाधते
sa hi devānsagandharvānsiddhāṃśca ṛṣisattamān
rākṣaso rāvaṇo mūrkho vīryotsekena bādhate
- 21
तदुद्धतं रावणमृद्धतेजसं प्रवृद्धदर्पं त्रिदशेश्वरद्विषम्
विरावणं साधु तपस्विकण्टकं तपस्विनामुद्धर तं भयावहम्
taduddhataṃ rāvaṇamṛddhatejasaṃ pravṛddhadarpaṃ tridaśeśvaradviṣam
virāvaṇaṃ sādhu tapasvikaṇṭakaṃ tapasvināmuddhara taṃ bhayāvaham