23 shlokas
- 1
तस्य त्वेवंप्रभावस्य धर्मज्ञस्य महात्मनः
सुतार्थं तप्यमानस्य नासीद्वंशकरः सुतः
tasya tvevaṃprabhāvasya dharmajñasya mahātmanaḥ
sutārthaṃ tapyamānasya nāsīdvaṃśakaraḥ sutaḥ
- 2
चिन्तयानस्य तस्यैवं बुद्धिरासीन्महात्मनः
सुतार्थं वाजिमेधेन किमर्थं न यजाम्यहम्
cintayānasya tasyaivaṃ buddhirāsīnmahātmanaḥ
sutārthaṃ vājimedhena kimarthaṃ na yajāmyaham
- 3
स निश्चितां मतिं कृत्वा यष्टव्यमिति बुद्धिमान्
मन्त्रिभिः सह धर्मात्मा सर्वैरेव कृतात्मभिः
sa niścitāṃ matiṃ kṛtvā yaṣṭavyamiti buddhimān
mantribhiḥ saha dharmātmā sarvaireva kṛtātmabhiḥ
- 4
ततोऽब्रवीदिदं राजा सुमन्त्रं मन्त्रिसत्तमम्
शीघ्रमानय मे सर्वान्गुरूंस्तान्सपुरोहितान्
tato'bravīdidaṃ rājā sumantraṃ mantrisattamam
śīghramānaya me sarvāngurūṃstānsapurohitān
- 5
एतच्छ्रुत्वा रहः सूतो राजानमिदमब्रवीत्
ऋत्विग्भिरुपदिष्टोऽयं पुरावृत्तो मया श्रुतः
etacchrutvā rahaḥ sūto rājānamidamabravīt
ṛtvigbhirupadiṣṭo'yaṃ purāvṛtto mayā śrutaḥ
- 6
सनत्कुमारो भगवान्पूर्वं कथितवान्कथाम्
ऋषीणां संनिधौ राजंस्तव पुत्रागमं प्रति
sanatkumāro bhagavānpūrvaṃ kathitavānkathām
ṛṣīṇāṃ saṃnidhau rājaṃstava putrāgamaṃ prati
- 7
काश्यपस्य तु पुत्रोऽस्ति विभाण्डक इति श्रुतः
ऋश्यशृङ्ग इति ख्यातस्तस्य पुत्रो भविष्यति
kāśyapasya tu putro'sti vibhāṇḍaka iti śrutaḥ
ṛśyaśṛṅga iti khyātastasya putro bhaviṣyati
- 8
स वने नित्यसंवृद्धो मुनिर्वनचरः सदा
नान्यं जानाति विप्रेन्द्रो नित्यं पित्रनुवर्तनात्
sa vane nityasaṃvṛddho munirvanacaraḥ sadā
nānyaṃ jānāti viprendro nityaṃ pitranuvartanāt
- 9
द्वैविध्यं ब्रह्मचर्यस्य भविष्यति महात्मनः
लोकेषु प्रथितं राजन्विप्रैश्च कथितं सदा
dvaividhyaṃ brahmacaryasya bhaviṣyati mahātmanaḥ
lokeṣu prathitaṃ rājanvipraiśca kathitaṃ sadā
- 10
तस्यैवं वर्तमानस्य कालः समभिवर्तत
अग्निं शुश्रूषमाणस्य पितरं च यशस्विनम्
tasyaivaṃ vartamānasya kālaḥ samabhivartata
agniṃ śuśrūṣamāṇasya pitaraṃ ca yaśasvinam
- 11
एतस्मिन्नेव काले तु लोमपादः प्रतापवान्
अङ्गेषु प्रथितो राजा भविष्यति महाबलः
etasminneva kāle tu lomapādaḥ pratāpavān
aṅgeṣu prathito rājā bhaviṣyati mahābalaḥ
- 12
तस्य व्यतिक्रमाद्राज्ञो भविष्यति सुदारुणा
अनावृष्टिः सुघोरा वै सर्वभूतभयावहा
tasya vyatikramādrājño bhaviṣyati sudāruṇā
anāvṛṣṭiḥ sughorā vai sarvabhūtabhayāvahā
- 13
अनावृष्ट्यां तु वृत्तायां राजा दुःखसमन्वितः
ब्राह्मणाञ्श्रुतवृद्धांश्च समानीय प्रवक्ष्यति
anāvṛṣṭyāṃ tu vṛttāyāṃ rājā duḥkhasamanvitaḥ
brāhmaṇāñśrutavṛddhāṃśca samānīya pravakṣyati
- 14
भवन्तः श्रुतधर्माणो लोकचारित्रवेदिनः
समादिशन्तु नियमं प्रायश्चित्तं यथा भवेत्
bhavantaḥ śrutadharmāṇo lokacāritravedinaḥ
samādiśantu niyamaṃ prāyaścittaṃ yathā bhavet
- 15
वक्ष्यन्ति ते महीपालं ब्राह्मणा वेदपारगाः
विभाण्डकसुतं राजन्सर्वोपायैरिहानय
vakṣyanti te mahīpālaṃ brāhmaṇā vedapāragāḥ
vibhāṇḍakasutaṃ rājansarvopāyairihānaya
- 16
आनाय्य च महीपाल ऋश्यशृङ्गं सुसत्कृतम्
प्रयच्छ कन्यां शान्तां वै विधिना सुसमाहितः
ānāyya ca mahīpāla ṛśyaśṛṅgaṃ susatkṛtam
prayaccha kanyāṃ śāntāṃ vai vidhinā susamāhitaḥ
- 17
तेषां तु वचनं श्रुत्वा राजा चिन्तां प्रपत्स्यते
केनोपायेन वै शक्यमिहानेतुं स वीर्यवान्
teṣāṃ tu vacanaṃ śrutvā rājā cintāṃ prapatsyate
kenopāyena vai śakyamihānetuṃ sa vīryavān
- 18
ततो राजा विनिश्चित्य सह मन्त्रिभिरात्मवान्
पुरोहितममात्यांश्च प्रेषयिष्यति सत्कृतान्
tato rājā viniścitya saha mantribhirātmavān
purohitamamātyāṃśca preṣayiṣyati satkṛtān
- 19
ते तु राज्ञो वचः श्रुत्वा व्यथितावनताननाः
न गच्छेम ऋषेर्भीता अनुनेष्यन्ति तं नृपम्
te tu rājño vacaḥ śrutvā vyathitāvanatānanāḥ
na gacchema ṛṣerbhītā anuneṣyanti taṃ nṛpam
- 20
वक्ष्यन्ति चिन्तयित्वा ते तस्योपायांश्च तान्क्षमान्
आनेष्यामो वयं विप्रं न च दोषो भविष्यति
vakṣyanti cintayitvā te tasyopāyāṃśca tānkṣamān
āneṣyāmo vayaṃ vipraṃ na ca doṣo bhaviṣyati
- 21
एवमङ्गाधिपेनैव गणिकाभिरृषेः सुतः
आनीतोऽवर्षयद्देवः शान्ता चास्मै प्रदीयते
evamaṅgādhipenaiva gaṇikābhirṛṣeḥ sutaḥ
ānīto'varṣayaddevaḥ śāntā cāsmai pradīyate
- 22
ऋश्यशृङ्गस्तु जामाता पुत्रांस्तव विधास्यति
सनत्कुमारकथितमेतावद्व्याहृतं मया
ṛśyaśṛṅgastu jāmātā putrāṃstava vidhāsyati
sanatkumārakathitametāvadvyāhṛtaṃ mayā
- 23
अथ हृष्टो दशरथः सुमन्त्रं प्रत्यभाषत
यथर्ष्यशृङ्गस्त्वानीतो विस्तरेण त्वयोच्यताम्
atha hṛṣṭo daśarathaḥ sumantraṃ pratyabhāṣata
yatharṣyaśṛṅgastvānīto vistareṇa tvayocyatām